Duwiau yw’r pwerau goruwchnaturiol uchaf mewn crefyddau’r byd: uwch-alluoedd sydd wedi’u personoli, a addolir yn gwltaidd ac a gyferchir drwy alwedigaeth ddefodol ac offrymau, wedi’u trefnu’n theistig neu’n aml-dduwiaidd o fewn pantheonau.
Fe’u ceir yn destunau ciwneiffurf megis yr Enuma Elish, yng nghasgliadau’r Vedas, ym mhantheonau’r hen fyd clasurol ac mewn traddodiadau brodorol ledled y byd. Mae eu statws yn amrywio o sofraniaeth lwyr i alluoedd swyddogaethol penodol â dylanwad cyfyngedig.
Duwiau yw’r dosbarth uchaf o fodau mewn crefyddau pantheonaidd, ac ar yr un pryd creawdwyr, rheolwyr a threfnwyr byd. Mae’r wefan hon yn eu cofnodi ynghyd â Cythreuliaid, Ysbrydion a Fodau Goleuni fel categori ar wahân.
Y ffocws yw’r duwiau sy’n berthnasol i ddemonoleg ac i ymdrin â nerthoedd y byd arall: duwiau’r meirw, duwiau amddiffynnol yn erbyn cythreuliaid, a gwrth-dduwiau, hynny yw ffigyrau’r diafol o’r ochr dywyll.
Mae’r ffin rhwng duwiau a chythreuliaid yn niwlog mewn llawer o ddiwylliannau: yn y dderbyniad Gristnogol, ailddehonglwyd hen dduwiau (“duwiau paganaidd”) fel cythreuliaid; yn Mesopotamia ac yn yr Aifft ceir duwiau sy’n agos iawn at natur cythreuliaid. Mae’r dudalen hon yn arwain at 376 tudalen fanwl am dduwiau unigol o dros 40 diwylliant.
Y pennaf yn frig pantheon, a ystyrir yn greawdwyr neu’n rheolwyr y byd: Anu (Mesopotamia), Zeus a Hera yng Ngwlad Groeg, Iau a Iwno yn Rhufain, Odin yn y traddodiad Germanaidd, Perun ymysg y Slafiaid, Shiva, Vishnu a Brahma yn Hindŵaeth, yr Ymerawdwr Iâd yn Tsieina, Amaterasu yn Japan. Gweler y dudalen arbennig sydd ar y gweill Uwch-dduwiau.
Duwiau â swyddogaeth amddiffynnol pendant yn erbyn cythreuliaid, salwch neu anlwc: Bes a Taweret yn yr Aifft, Palden Lhamo a Mahakala yn Tibet, Inari yn Japan, Samsin yn Corea. Gweler y dudalen arbennig sydd ar y gweill Duwiau amddiffynnol.
Duwiau’r meirw. Rheolwyr y byd arall neu bersonoliadau marwolaeth: Hades a Persephone yng Ngwlad Groeg, Pluto a Proserpina yn Rhufain, Osiris a Anubis yn yr Aifft, Yama yn Hindŵaeth a Bwdhaeth, Yanluo yn Tsieina, Hel ymysg y Germaniaid. Gweler y dudalen arbennig sydd ar y gweill Duwiau’r meirw.
Gwrth-dduwiau (rheng y diafol). Gwrthwynebwyr sy’n gyfwerth â duwiau yn erbyn trefn gadarnhaol y byd: Satan, Lucifer, Beelzebub, Leviathan, Iblis, Asura, Mara. Nid cythreuliaid cyffredin ydynt, ond pwerau personol â phwysigrwydd cosmolegol. Gweler y dudalen arbennig sydd ar y gweill Gwrth-dduwiau.
Y duwiau dogfennedig wedi’u trefnu yn ôl rhanbarth. Trosolwg rhannol yw hwn; mae’r tudalennau manwl yn cael eu creu fesul cam.
Ers y 19eg ganrif, mae gwyddor crefydd gymharol wedi ymchwilio i sut y datblygodd y cysyniad o dduw a pha nodweddion cyffredin sy’n cysylltu pantheonau’r gwareiddiadau mawr. Mae’r llinach yn ymestyn o Friedrich Max Müller drwy James Frazer hyd at Mircea Eliade.
Mae’r ymchwil hwn wedi datgelu rhai patrymau sy’n ailymddangos: safle uwch-dduw goruchaf, cyfluniadau haenog o uwch-dduw, cyfryngwr a chynhaliwr, ynghyd â’r rhaniad rhwng duwiau nefol, atmosfferig a chthonig, fel y disgrifiodd Georges Dumézil.
Yn ogystal, mae’r tyndra rhwng duwiau creawdwr a chynhalwyr y byd yn batrwm sy’n ailddigwydd dro ar ôl tro.
Nid damwain yw’r cysonderau hyn: maent yn adlewyrchu categorïau profiad dynol fel uchder a dyfnder, neu fywyd a marwolaeth, y mae pob pantheon datblygedig yn dod o hyd i’w ateb ei hun iddynt.
Mae’r dosbarthiad ar iWell Guard (uwch-dduwiau, duwiau amddiffynnol, duwiau’r meirw, gwrth-dduwiau) yn dilyn y rhesymeg hon ac yn priodoli pob duwdod dogfennedig i un o’r pedwar dosbarth swyddogaethol. Ceir trosolwg cyflawn ar y tudalennau manwl cysylltiedig ar gyfer pob diwylliant, wedi’u trefnu yn ôl y tabiau traddodiad.
Y trawsnewid o gysyniad amldduwiaeth i undduwiaeth yw’r cam tyngedfennol yn nhraddodiad Iddewig-Cristnogol-Islamaidd. Mae Jan Assmann wedi dangos nad achos syml o leihau nifer y duwiau i un yn unig ydoedd hyn. Yn hytrach, ymddangosodd berthynas gwbl newydd rhwng Duw a’r byd.
Un ymhlith sawl duw yw duw amldduwiaeth, sy’n cydgysylltu ag eraill o fewn y pantheon. Mewn cyferbyniad, mae duw undduwiaeth yn gwbl unigryw ac yn diystyru pob duw arall.
Mae i’r cau ontolegol hwn ganlyniadau sy’n ymestyn hyd heddiw.
Mae’r ymwneud â duwiau yn dibynnu’n fawr ar y math. Anrhydeddir duwiau uchel mewn cwlt deml gydag aberth a defod. Gelwir ar dduwiau amddiffynnol mewn achosion penodol o argyfwng, Bes wrth wely plentyn, Palden Lhamo i amddiffyn rhag cythreuliaid.
Mae duwiau’r meirw yn cael defodau ar gyfer trosglwyddo’r ymadawedig. Gwrthir gwrth-dduwiau, ni’u addolir.
Defodau aberthu. Aberthau tân, diod, bwyd ac arogldarth; mewn traddodiadau hanesyddol hefyd aberthau anifeiliaid. Mae’r dderbyniad modern yn gyfyngedig i roddion symbolaidd (blodau, ffyn arogldarth, canhwyllau).
Galwad. Galw enwol drwy fformiwlâu sefydlog. Yn hen fyd y Cynfyd Môr y Canoldir, gellid galw ar dduwiau drwy Defixio (plât melltith) hyd yn oed i niweidio trydydd person; mae’r ffin hon yn gorgyffwrdd ag arferion melltith.
Amddiffyniad rhag gwrth-dduwiau. Yn faes amddiffyn iWell Guard, nid ymdrinnir â gwrth-dduwiau fel gwrthwynebwyr niwtral, ond gwrthodir hwy fel cythreuliaid: „Gwrthodir pob grym i Satan, Lwsiffer, Beelsebwb, Lefiathan, Iblis a phob grym gwrthwynebus arall.”
Mae’r galwad ar dduwiau yn dilyn rhesymeg wahanol yn dibynnu ar y traddodiad. Yng nghrefyddau amldduwiol Mesopotamia, yr Aifft, Gwlad Groeg a Rhufain, roedd yn gysylltiedig â swyddogaethau penodol: byddai’r sawl a geisiai iachâd yn troi at Asclepius neu Eshmun; byddai’r sawl a obeithiai am daith ddiogel yn troi at Hermes neu Mercurius.
Roedd yr iaith wedi’i ffurfioli’n gaeth. Byddai’r cyfarchiad aretalogaidd yn rhestru swyddogaethau a nodweddion y duw yn gyntaf, cyn dod at y cais. Y tystiolaethau hynaf yw’r hymnau Swmeraidd i Inanna ac Enlil.
Yn y traddodiadau undduwiol, mae’r alwad yn symud tuag at gyfryngu drwy seintiau, angelion neu gyfryngwyr eraill, gan yystyrir cyfarch yr un duw yn uniongyrchol yn ormod ar gyfer llawer o geisiadau.
Mae’r ffurfiau’n wahanol: yn y traddodiad Catholig y patrymlun seintiau manwl gyda dros 10,000 o seintiau a’u cyfrifoldebau, yn yr Uniongred yr angylion a’r archangylion, yn fysteriaeth Iddewig y Sephiroth ar goeden fywyd cabalistig, yn grefydd boblogaidd Islamaidd yr Awliyya ac mewn rhai lleoedd yr Imamiaid.
Yn faes amddiffyn iWell Guard, nid yw’r alwad yn hanfodol ar gyfer effeithlonrwydd y mantra, gan fod y maes yn gweithredu’n barhaus hyd yn oed heb alwad ymwybodol. Gall y sawl a fyn weithio’n ymwybodol gyda’r duwiau a gofnodwyd fabwysiadu eu traddodiad galw hanesyddol i’w harfer eu hunain.
Dim ond yng nghyd-destun diwylliannol penodol y mae ystyr i’r ffurf hon. Mae datod duwiau unigol o’u cyd-destun yn amheus o ran dulliolaeth, ac yn destun beirniadaeth y mae ymchwil fodern i’r esoterigiaeth yn ei drafod fel meddiannu diwylliannol.
Yn y cyhoedd sy’n siarad Almaeneg, mae duwiau’n bresennol mewn dwy ffordd: fel treftadaeth ddiwylliannol (y fytholeg Roegaidd-Rufeinig yn addysg ysgol, dehongliad Wagner o dduwiau Germanaidd) a diwylliant poblogaidd (American Gods gan Neil Gaiman, ffilmiau Marvel Thor, cyfres Percy Jackson, anime Japaneaidd sy’n cyfeirio at Shinto).
Mae gwyddor grefydd yn astudio duwiau drwy gymharu bantheonau. Yn nhraddodiad y gweithwyr golau, gelwir ar rai ohonynt, megis Hecate, Shiva, Kali neu Mahakala, fel grymoedd amddiffynnol a thrawsffurfiannol archdeipiol. Mae’r berchnogaeth syncretaidd hon yn eu tynnu allan o’u cyd-destun diwylliannol gwreiddiol.
Mae gwyddor grefydd yr 21ain ganrif wedi ehangu’r gymhariaeth bantheon glasurol gyda safbwyntiau newydd. Mae’r cognitive turn, a gynrychiolir gan Pascal Boyer a Harvey Whitehouse ymhlith eraill, yn gofyn pa strwythurau gwybyddol sy’n galluogi ymwybyddiaeth ddynol i ddychmygu duwiau o gwbl.
Yn ôl yr ymchwil hon, ystyrir duwiau yn minimally counterintuitive concepts: dynol-ffurf ddigon i fod yn ddealladwy, ac eto dieithr ddigon i aros yn y cof yn arbennig o dda.
Nid yw iWell Guard yn gwrthddweud y safbwynt hwn. Ni ellir penderfynu’n wyddonol yn derfynol a yw duwiau’n bodoli’n ontolegol ynteu’n adeiladau gwybyddol. Ein safbwynt yw un methodolegol agnostig: rydym yn dogfennu traddodiad y duwiau, eu ffynonellau a’u dylanwad, heb farnu ar eu gwirioneddoldeb.
Nid yw effeithiolrwydd amddiffynnol y mantra yn rhagosod ffydd yn y duwiau a ddogfennwyd. Y cyfan mae’n ei ragosod yw fod strwythur y mantra’n gweithio.
Tudalennau glanio arbennig o fewn categori’r duwiau (rhai ohonynt yn dal i gael eu datblygu):
Categorïau cysylltiedig:
Rhagor o weithiau safonol yn y rhestr lyfryddiaeth.























































































































































































































































































































































































Ar draws pob diwylliant sydd wedi’i ddogfennu, gellir dod o hyd i wrthrychau amddiffynnol a wisgwyd gan bobl ar y corff, o swynoglau Pazuzu yn Mesopotamia, drwy’r Hamsa yn ardal Môr y Canoldir, i’r Mezuzah ar bostiau drysau Iddewig ac at fedalau amddiffynnol Cristnogol. Mae iWell Guard yn adleisio’r traddodiad hwn mewn pensaernïaeth ddefnyddiau gyfoes, wedi’i wneud yn yr Almaen, 41 haen, aur pur, platinwm, arian. Hawl dychwelyd o 30 diwrnod.
Gall profiadau personol amrywio. Nid yw’n ddyfais feddygol. Ni roddir unrhyw addewid iachâd.
Bodau Cysylltiedig

Khnum yw duw creawdwr pen-hwrdd yr Aifft, sy'n llunio pobl ar y droell grochenydd. Ffynhonnell y ...

Huayna Potosí, yr Achachila o Gordillera Real ger La Paz. Tarddiad, y swyddogaeth ddŵr a diogelu,...

Lugh, meistr celtaidd holl grefftau: buddugoliaeth dros Balor, gŵyl Lughnasadh a'i olion o Tara i...

Amihan, monsŵn gogledd-ddwyreiniol Ynysoedd y Philipinau ac aderyn cyntefig y greadigaeth. Tarddi...

Personoliad angau, mab Nyx, brawd Hypnos. Adenydd du, ffagl wyneb i waered, tywysiad tyner i'r by...

Yamaraja: Barnwr Karma, Pasha a Danda, mabwysiadwyd yn Bwdhaeth fel Yama Dharmaraja. Swyddogaeth,...