Angel iachawdwriaeth a nawddsant teithwyr yn y traddodiad Iddewig-Cristnogol-Islamaidd. Adnabyddus o Lyfr Tobit.
Mae’r dudalen hon yn gosod yr Archangel Raphael o fewn cysyniad y bodau goleuni.
Prif olygfa Raphael yw Llyfr Tobit (Tob 3,17; 5,4-22; 12,15). Yno mae’n hebrwng y Tobias ifanc ar ei daith i Ecbatana, yn helpu gyda physgota ar afon Tigris, yn rhoi’r moddion bustl therapiwtig yn erbyn y cythraul Asmodaios, ac yn ei yrru allan yn y pen draw. Ystyr ei enw rāphāʾēl yw „Duw sydd yn iachau“.
Yn yr ysgrifau rabinaidd caiff ei ystyried yn un o’r pedwar archangel y Gorsedd, ac yn liturgi Gristnogol yn nawddsant teithwyr, fferyllwyr ac iachawyr. Ei nodweddion yw staff a physgodyn, a’i ŵyl yw’r 29ain o Fedi.
Yn eiconograffeg y Dadeni (Botticelli, Verrocchio) mae’n ymddangos fel teithiwr ieuanc gyda Tobias wrth ei ochr. Ei swyddogaeth ddefosiynol fwyaf adnabyddus yw’r alwad therapiwtig arno mewn cyfnod o salwch.
Math: Archangel, iachawr, cydymaith teithio ac arweinydd. Traddodiad: Iddewiaeth (Llyfr Tobit), Cristnogaeth (angeleg), traddodiadau esoterig Gorllewinol. Swyddogaeth: iachawdwriaeth, gwellhad, diogelwch ar deithiau a llwybrau ysbrydol. Prif nodweddion/symbolau: fflam werdd a gwyrddlas siêd, staff Asclepius, jwg, perlysiau iachaol. Lledaeniad: traddodiad Iddewig-Cristnogol, arferion iachau esoterig a shamanaidd.
Ymddengys Raphael (Rephael, „Duw sydd yn iachau“) yn amlwg yn Llyfr apocryffaidd Tobit, lle mae’n iachau’r Tobias dall ac yn ei amddiffyn ar daith beryglus. Dim ond mewn testunau Beiblaidd ac apocryffaidd diweddarach y’i henwir wrth ei enw, ond yn y traddodiad Iddewig-Cristnogol caiff gydnabyddiaeth fel archangel.
Mae’r Cabala yn dyrannu Raphael i’r Sephira Tiferet (haul/calon), lle iachawdwriaeth a chyfanrwydd. Roedd angeleg Gorllewinol yn addoli Raphael fel iachawr ac arweinydd, yn arbennig i’r teithiwr a’r ceisiwr. Yn y Theosoffi cysylltir Raphael â rhanbarth y plecsws solar ac iachawdwriaeth emosiynol.
Y brif ffynhonnell yw Llyfr Tobit (Hen Destament, apocryffaidd), penodau 3-13. Mae’r Talmud ac ysgrifau cabalistaidd o’r Oesoedd Canol yn ymhelaethu ar rôl Raphael. Yn nhraddodiad celf Gristnogol dangosir Raphael yn aml gyda staff neu jwg iachaol. Mae llenyddiaeth esoterig fodern yn pwysleisio rôl Raphael mewn iachawdwriaeth gyfannol a chwmnïaeth ysbrydol. Mae arferion iachau shamanaidd a naturiol yn cynnwys Raphael fel noddwr y celfyddydau iachaol.
Mae’r Archangel Raphael yn yr unig ffigwr archangel â phrif ffynhonnell Feiblaidd sy’n waith naratif ynddo’i hun: Llyfr deuterocanonaidd Tobit (mae’n debyg 3ydd-2il ganrif CC). Mae Raphael yn hebrwng y Tobias ifanc ar daith o Ninefe i Ecbatana, yn ei amddiffyn rhag y cythraul Asmodeus, ac yn iachau ei dad dall Tobit yn y diwedd.
Ystyr yr enw Refa’el yn llythrennol yw Duw sydd yn iachau. Yn Llyfr Enoc 1 (20,3) cyfeirir ato fel angel dros ysbrydion dynolryw; yn y traddodiad rabinaidd a Christnogol diweddarach daw’n archangel iachawdwriaeth a theithwyr.
Gwyddys ei ŵyl liturgaidd ar y 24ain o Hydref, ers 1969 wedi’i osod ar y 29ain o Fedi gyda Michael a Gabriel.
Darlunnir Raphael fel bod goleuni ieuanc, o gyfrannedd cytbwys, wedi’i wisgo mewn gwisg werdd neu wyrddlas siêd. Ei liw yw gwyrdd emrallt dwfn neu wyrdd iachaol tyner hyd at wyrddlas, weithiau wedi’i blethu ag aur. Ei nodau adnabod yw staff y pererin a’r llestr moddion; hefyd mae’n cario staff Asclepius (y neidr o gwmpas y staff), jwg iachaol neu ddŵr gwellhad.
Amgylchynir ef gan adenydd o oleuni gwyrdd tyner. Mewn peintio’r Dadeni dangosir ef yn aml fel angel ieuanc gyda staff teithio a chydymaith. Yn ynni, mae Raphael yn teimlo’n gynnes, tawelu a maethlon, fel arogl perlysiau iachaol neu oleuni gwyrdd cynnes ar friwiau. Mae ei bresenoldeb yn creu ymddiriedaeth a diogelwch.
Mae Raphael yn iachau ar bob lefel: yn gorfforol, yn emosiynol, yn feddyliol ac yn ysbrydol. Mae’n feddyg, ac ar y pryd yn arweinydd taith, mae’n gwarchod y sawl sy’n chwilio ar lwybrau peryglus neu anhysbys. Mae Raphael yn symboleiddio’r doethineb mewnol sy’n gwybod sut i iachau, ac yn deffro’r meddyg mewnol.
Mewn termau seicolegol, mae Raphael yn ymgorffori’r hunan iachaol a’r gallu i adfywio. Mae ei egni gwyrdd yn agor y galon-siacra ac yn cysylltu â deallusrwydd natur, sy’n arwain pob iachâd.
Yn hud angylion Iddewig, mae Raphael yn angel y dwyrain a’r sffêr Tiphereth (mewn rhai ysgolion Cabalaidd) neu Hod (mewn rhai eraill). Yn draddodiad hud rhwymol y Wawr Aur, ef yw’r archangel y dwyrain a’r aer.
Yn nysgeidiaeth angylion Oes Newydd fodern (Doreen Virtue, Diana Cooper), ef yw’r ffigwr galwad canolog ar gyfer materion iechyd, yn aml yn gysylltiedig â phelydr gwyrdd. Mae’r amrywioldeb hwn mewn priodoli yn nodweddiadol o hanes crefydd: mae priodoli angylion i’r pedwar prif gyfeiriad yn amrywio yn ôl traddodiad a ffynhonnell.
Yn iWell Guard, gelwir ar Raphael i iachau clwyfau corfforol ac egnïol yn ogystal â meithrin adferiad mewnol. Un arferiad yw cynnau cannwyll werdd a gofyn i Raphael ddwyn iachâd ar bob lefel.
Dychmygir egni gwyrdd Raphael i drwsio strwythurau egnïol difrodedig ac adfywio’r maes amddiffynnol. Mae Raphael yn arbennig o bwysig i bobl sy’n dioddef trawma neu niwed egnïol. Mae ei nerth yn lleddfu poen heb ei wthio i’r naill ochr, ac yn dwyn gwir adferiad. Mae hefyd yn gwarchod ar deithiau ysbrydol mewnol a chyfnodau trawsnewid.
Yng nghae amddiffynnol iWell Guard, nid yw Raphael yn cael ei enwi’n benodol yn unrhyw glosal mantra unigol, ond mae’n bresennol yn ymhlyg fel un o’r pedwar archangel. Mae geometreg y Groes Olau a’r alwad ar y bodau cadarnhaol (pwynt 8 o’r mantra) yn cynnwys Raphael fel archangel iachaol.
Y sawl a fyddai’n dymuno gweithio’n weithredol gyda Raphael yn yr arfer amddiffynnol, gall ei ymgorffori fel grym gwarcheidiol y dwyrain mewn dychmygiad estynedig o’r Groes Olau (Michael i’r de, Gabriel i’r gogledd, Raphael i’r dwyrain, Uriel i’r gorllewin). Mae’r cyfluniad hwn o bedwar archangel yn safon draddodiad hud seremonïol y Gorllewin ers traddodiad y Wawr Aur.
Yn draddodiad Beiblaidd, mae Raphael yn gysylltiedig â bron dim ond un llyfr, Llyfr Tobit. Mae’r llyfr hwn yn perthyn i’r canon Beiblaidd yn y traddodiad Catholig ac Uniongred, tra bod yn y draddodiad Iddewig a Phrotestannaidd yn cyfrif fel apocryffa neu ysgrythurau deuterocanonaidd.
Fe’i lluniwyd yn ôl pob tebyg yn y drydedd neu’r ail ganrif cyn ein cyfnod ni, ac mae’n adrodd hanes teuluol wedi’i lunio’n gelfydd.
Yn ganolog i’r stori mae Tobit, gŵr crefyddgar a fu wedi mynd yn ddall, a’i berthynas Sara, a boenir gan ddemon o’r enw Asmodeus, sy’n achosi marwolaeth ei phob gŵr ar noson eu priodas. Mae mab Tobit, Tobias, yn cychwyn ar daith i gasglu arian, ac yn cymryd cydymaith sy’n cyflwyno ei hun fel perthynas.
Mewn gwirionedd, y cydymaith hwn yw’r angel Raphael, sy’n cadw ei wir natur yn gudd am amser hir. Mae’n arwain Tobias, yn ei gynorthwyo i ddal pysgodyn y mae ei berfeddion yn dod yn feddyginiaeth, yn galluogi’r briodas â Sara ac yn gyrru’r ddemon ymaith. Yn y diwedd, mae’r feddyginiaeth o’r pysgodyn yn iacháu llygaid Tobit hefyd.
Dim ond tuag at y diwedd y mae Raphael yn dangos ei wir hunaniaeth. Mae’n datgan ei fod yn un o’r angylion sy’n sefyll gerbron Duw, ac iddo gael ei anfon i ddwyn gweddïau’r ffyddloniaid gerbron Duw.
Felly, Raphael yw’r unig angel y mae ei enw’n ymddangos fel cymeriad gweithredol dros nifer o benodau mewn testun naratif cyson yn draddodiad Beiblaidd. Mae Llyfr Tobit felly’n hollbwysig i ddeall y ffigwr hwn.
Mae’r enw Raphael yn tarddu o’r Hebraeg ac yn cynnwys y gwreiddyn am iacháu ynghyd â’r elfen dduwiol el. Gellir ei gyfieithu fel Duw sy’n iacháu neu Duw a iachaodd.
Yn Llyfr Tobias, nid cyd-ddigwyddiad yw ystyr yr enw hwn, ond fe’i gwireddir drwy gwrs y stori: Raphael yw’r un y daw drwyddo derfyn ar gyfyngder Sara gan y Cythraul yn ogystal â dallineb Tobit.
Datblygodd traddodiad Iddewig a Christnogol diweddarach y cysylltiad hwn rhwng enw a swyddogaeth yn gadarn. Mewn testunau Iddewig o’r cyfnod ôl-feiblaidd, er enghraifft yn ysgrifau Enoch, ymddengys Raphael ymhlith yr angylion blaenllaw, a phriodolir iddo dro ar ôl tro gyfrifoldeb dros iacháu.
Yn y draddodiad Gristnogol, daeth Raphael yn angel iacháu, teithwyr a chyfarfyddiad salwch ac adferiad. Deillia’r cysylltiad hwn yn gyfan gwbl o Lyfr Tobias, lle mae’r tri thema, iacháu, taith, ac amddiffyniad ar y ffordd, wedi’u plethu’n dynn ynghyd.
Y peth trawiadol yw nad yw Llyfr Tobias yn portreadu’r iacháu fel gweithred hudol, ond yn ei osod o fewn fframwaith o weddi, dduwioldeb a chenhadaeth ddwyfol. Mae Raphael yn gweithredu ar orchymyn, ac fel y dywed ef ei hun, mae’n cyflwyno’r gweddïau gerbron Duw.
Mae’r moddion iachaol o’r pysgodyn yn gyfryngau yn ei law ef, nid yn foddion hud annibynnol. Gwêl astudiaethau crefyddol yn hyn enghraifft o sut y dygir syniadau iacháu gwerin a myfyrdod diwinyddol ynghyd mewn un testun.
O stori Llyfr Tobias datblygodd thema gelfyddydol arbennig, a welir yn aml yn enwedig ym mhaentiadau’r Dadeni a’r Baróc. Fel arfer darlunnir Raphael yn arwain y llanc Tobias gerfydd ei law, yn aml gyda physgodyn a chi, y mae’r testun yn eu crybwyll.
Roedd y darluniau hyn, a elwir mewn celf Eidalaidd yn Tobias a’r angel, yn arbennig o boblogaidd ac fe’u comisiynwyd weithiau fel darluniau amddiffynnol i bobl ifanc a oedd yn teithio.
Yn y traddodiad Catholig, ystyrir Raphael yn nawddsant teithwyr, cleifion a meddygon, ac yn ogystal fferyllwyr, ac mewn rhai ardaloedd, ymfudwyr. Deillia’r noddau hyn yn rhesymegol o’i rôl yn Llyfr Tobias. Cysylltodd gŵyl goffa arbennig ef yn litwrgïaidd â’r archangylion enwog eraill, Michael a Gabriel.
Yn y grefyddoldeb werinol, arhosodd Raphael yn llai amlwg am amser hir na Michael, a feddai ar draddodiad delweddol cryf fel ymladdwr dreigiau a phwyswr eneidiau, neu Gabriel, a oedd wedi’i wreiddio’n gadarn mewn celf drwy’r Cyhoeddiad i Fair.
Serch hynny, mae Raphael wedi cadw lle sicr drwy’r cysylltiad ag iacháu, amddiffyniad ar deithiau, a stori gyfarwydd Tobias.
Yn y dderbyniaeth fodern, ymddengys weithiau mewn llenyddiaeth a chelfyddyd weledol, ond erys y pwyslais o hyd ar y stori feiblaidd a fu’n sail i’r ddelwedd ddiweddarach gyfan o’r ffigwr hwn. O fewn dysgeidiaeth angylion, saif Raphael ochr yn ochr â Michael ac Archangel Gabriel.
Mae Raphael (Hebraeg Rafa-el, Duw sy’n iacháu) yn archangel iacháu’r traddodiad Iddewig-Gristnogol. Yn Llyfr deuterogyfrolog Tobias, mae’n cyd-deithio â’r llanc Tobias ar ei daith ac yn iacháu ei dad dall. Ystyrir Raphael yn nawddsant teithwyr, fferyllwyr, meddygon, nyrsys a pererinion. Yn hierarchaeth angylion Gristnogol, ef yw un o’r tri archangel a enwir yn benodol.
Symbolau clasurol Raphael yw’r ffon bererindod, y pysgodyn (o stori Tobias), y botel fferyllol gyda llysiau iachaol, a’r fantell deithio. Yn y ddysgeidiaeth angylion esoterig fodern, cysylltir Raphael â’r lliw gwyrdd, yr elfen awyr, y dwyrain a’r pelydryn iacháu. Ceir galwadau am iacháu gan Raphael mewn llawer o lyfrau gweddi cyfriniol Cristnogol.
Bodau Cysylltiedig

Mae'r Archangel Uriel yn datgelu gwirionedd dwfn ac yn cynnau goleuedigaeth fewnol. Darganfyddwch...

Y Sylff, ysbryd elfennol yr awyr gan Paracelsus. Tarddiad, y pedwarawd elfennol a'r dosbarthiad a...

Mae Saint Germain yn dysgu trawsnewidiad a rhyddhad drwy'r Fflam Borffor. Darganfyddwch ei rym al...

Croes Golau, symbol amddiffynnol cyffredinol y pedwar cyfeiriad daearyddol a sylfaen maes amddiff...

Mikail, archangel traddodiad Islamaidd, wedi ei dystiolaethu'n ysgrifenedig ers canrifoedd: darpa...

Mae Archonion yn rheolwyr cosmig yng Ngnosticiaeth. Dysgwch am ddiwinyddiaeth hynafol a dehonglia...