iWell Guard

Rauhnächte: as doce noites entre os anos

Entre o Nadal e o día de Reis existe un período que, no ámbito de fala alemá, tiña regras propias. Chamábanlle as Doce, as Rauhnächte ou tamén as Raunächte. Durante estas noites considerábase que a fronteira entre o mundo visible e o invisible se facía permeable.

Para este lexicón, estas noites son o período de protección máis intenso do ano. Case todo o que a tradición coñece en materia de defensa aparece aquí concentrado: fume, ruído, auga bendita, sinais nos limiares e unha serie de prohibicións. Ao mesmo tempo, reúnense nelas as figuras que noutros lugares do lexicón teñen páxinas propias.

Fumigación e purificación: o fume ascendente como símbolo da purificación

Que son as Rauhnächte?

As Rauhnächte son as doce noites entre a festa do Nadal e a festa da Epifanía do Señor, o 6 de xaneiro. A denominación máis antiga é as Doce ou as Doce Noites. En certas rexións tamén se usan nomes como Innernächte, Unternächte ou Glöckelnächte.

A crenza popular atribuía a este período un estado de excepción. A orde do ano vello xa se cerrara e a nova aínda non comezara, e nese intervalo, segundo a tradición, movíanse espíritos errantes e figuras lendarias. Isto explica a densidade de costumes de protección documentados para estas noites.

É importante entender que as Rauhnächte non son un ser nin un costume concreto, senón un período de tempo ao que se ancoraron moitos costumes. O que se facía e o que se evitaba durante elas variaba considerablemente dun val a outro.

Seres e temas relacionados

As figuras e prácticas destas noites descríbense de forma individual no léxico: Frau Perchta e os Perchten como examinadora das Doce Noites, Frau Holle como a súa contrapartida do centro de Alemaña, Odín en relación coa Cabalgada Salvaxe, e o Krampus como figura terrorífica do Advento. Unha visión xeral da tradición ofrécese na páxina sobre a tradición xermánica, e as formas de protección transmitidas para esta época descríbense en Fumigación e Incenso.

Seres e temas relacionados

As figuras e prácticas destas noites descríbense de forma individual no léxico: Frau Perchta e os Perchten como examinadora das Doce Noites, Frau Holle como a súa contrapartida do centro de Alemaña, Odín en relación coa Cabalgada Salvaxe, e o Krampus como figura terrorífica do Advento. Unha visión xeral da tradición ofrécese na páxina sobre a tradición xermánica, e as formas de protección transmitidas para esta época descríbense en Fumigación e Incenso.

Seres e temas relacionados

As figuras e prácticas destas noites descríbense de forma individual no léxico: Frau Perchta e os Perchten como examinadora das Doce Noites, Frau Holle como a súa contrapartida do centro de Alemaña, Odín en relación coa Cabalgada Salvaxe, e o Krampus como figura terrorífica do Advento. Unha visión xeral da tradición ofrécese na páxina sobre a tradición xermánica, e as formas de protección transmitidas para esta época descríbense en Fumigación e Incenso.

Seres e temas relacionados

As figuras e prácticas destas noites descríbense de forma individual no léxico: Frau Perchta e os Perchten como examinadora das Doce Noites, Frau Holle como a súa contrapartida do centro de Alemaña, Odín en relación coa Cabalgada Salvaxe, e o Krampus como figura terrorífica do Advento. Unha visión xeral da tradición ofrécese na páxina sobre a tradición xermánica, e as formas de protección transmitidas para esta época descríbense en Fumigación e Incenso.

Seres e temas relacionados

As figuras e prácticas destas noites descríbense de forma individual no léxico: Frau Perchta e os Perchten como examinadora das Doce Noites, Frau Holle como a súa contrapartida do centro de Alemaña, Odín en relación coa Cabalgada Salvaxe, e o Krampus como figura terrorífica do Advento. Unha visión xeral da tradición ofrécese na páxina sobre a tradición xermánica, e as formas de protección transmitidas para esta época descríbense en Fumigación e Incenso.

Seres e temas relacionados

As figuras e prácticas destas noites descríbense de forma individual no léxico: Frau Perchta e os Perchten como examinadora das Doce Noites, Frau Holle como a súa contrapartida do centro de Alemaña, Odín en relación coa Cabalgada Salvaxe, e o Krampus como figura terrorífica do Advento. Unha visión xeral da tradición ofrécese na páxina sobre a tradición xermánica, e as formas de protección transmitidas para esta época descríbense en Fumigación e Incenso.

Seres e temas relacionados

As figuras e prácticas destas noites descríbense de forma individual no léxico: Frau Perchta e os Perchten como examinadora das Doce Noites, Frau Holle como a súa contrapartida do centro de Alemaña, Odín en relación coa Cabalgada Salvaxe, e o Krampus como figura terrorífica do Advento. Unha visión xeral da tradición ofrécese na páxina sobre a tradición xermánica, e as formas de protección transmitidas para esta época descríbense en Fumigación e Incenso.

Seres e temas relacionados

As figuras e prácticas destas noites descríbense de forma individual no léxico: Frau Perchta e os Perchten como examinadora das Doce Noites, Frau Holle como a súa contrapartida do centro de Alemaña, Odín en relación coa Cabalgada Salvaxe, e o Krampus como figura terrorífica do Advento. Unha visión xeral da tradición ofrécese na páxina sobre a tradición xermánica, e as formas de protección transmitidas para esta época descríbense en Fumigación e Incenso.

Seres e temas relacionados

As figuras e prácticas destas noites descríbense de forma individual no léxico: Frau Perchta e os Perchten como examinadora das Doce Noites, Frau Holle como a súa contrapartida do centro de Alemaña, Odín en relación coa Cabalgada Salvaxe, e o Krampus como figura terrorífica do Advento. Unha visión xeral da tradición ofrécese na páxina sobre a tradición xermánica, e as formas de protección transmitidas para esta época descríbense en Fumigación e Incenso.

Seres e temas relacionados

As figuras e prácticas destas noites descríbense de forma individual no léxico: Frau Perchta e os Perchten como examinadora das Doce Noites, Frau Holle como a súa contrapartida do centro de Alemaña, Odín en relación coa Cabalgada Salvaxe, e o Krampus como figura terrorífica do Advento. Unha visión xeral da tradición ofrécese na páxina sobre a tradición xermánica, e as formas de protección transmitidas para esta época descríbense en Fumigación e Incenso.

Seres e temas relacionados

As figuras e prácticas destas noites descríbense de forma individual no léxico: Frau Perchta e os Perchten como examinadora das Doce Noites, Frau Holle como a súa contrapartida do centro de Alemaña, Odín en relación coa Cabalgada Salvaxe, e o Krampus como figura terrorífica do Advento. Unha visión xeral da tradición ofrécese na páxina sobre a tradición xermánica, e as formas de protección transmitidas para esta época descríbense en Fumigación e Incenso.

Seres e temas relacionados

As figuras e prácticas destas noites descríbense de forma individual no léxico: Frau Perchta e os Perchten como examinadora das Doce Noites, Frau Holle como a súa contrapartida do centro de Alemaña, Odín en relación coa Cabalgada Salvaxe, e o Krampus como figura terrorífica do Advento. Unha visión xeral da tradición ofrécese na páxina sobre a tradición xermánica, e as formas de protección transmitidas para esta época descríbense en Fumigación e Incenso.

Seres e temas relacionados

As figuras e prácticas destas noites descríbense de forma individual no léxico: Frau Perchta e os Perchten como examinadora das Doce Noites, Frau Holle como a súa contrapartida do centro de Alemaña, Odín en relación coa Cabalgada Salvaxe, e o Krampus como figura terrorífica do Advento. Unha visión xeral da tradición ofrécese na páxina sobre a tradición xermánica, e as formas de protección transmitidas para esta época descríbense en Fumigación e Incenso.

Bibliografía (selección)

  • Handwörterbuch des deutschen Aberglaubens. Hrsg. von Hanns Bächtold-Stäubli. Bd. 9, Artikel „Zwölften". Berlin: de Gruyter, 1938-1941.
  • Dietz-Rüdiger Moser: Bräuche und Feste im christlichen Jahreslauf. Brauchformen der Gegenwart in kulturgeschichtlichen Zusammenhängen. Graz: Styria, 1993.
  • Manfred Becker-Huberti: Feiern, Feste, Jahreszeiten. Lebendige Bräuche im ganzen Jahr. Freiburg: Herder, 2001.
  • Marianne Rumpf: Perchten. Populäre Glaubensgestalten zwischen Mythos und Katechese. Würzburg: Königshausen und Neumann, 1991.

Termos clave relacionados: rauhnaechte raunaechte zwoelften raeuchern losnaechte perchtennacht.

iWell Guard e tradicións de protección

A diversidade das prácticas de fumigación mostra que persoas de continentes distintos chegaron a conclusións semellantes: un espazo ou unha persoa pode colocarse, mediante accións específicas, nun estado que dificulta ou impide a influencia externa.

O iWell Guard recolle estas tradicións e condénsaas nun símbolo de protección que se leva posto. O que as culturas conseguían para o espazo mediante a fumigación, preténdese que o colgante o consiga para a persoa: unha lembranza duradeira e sempre presente da vontade de protección, nutrida por tradicións de moitas culturas.

As experiencias persoais poden variar. Non é un produto médico. Non promete curación.