Ququmatz é deus na tradición maia.
A serpe de quetzal que, xunto con Tepeu, fixo xurdir a Terra.
Ququmatz, tamén chamado Gucumatz, é a Serpe Emplumada dos maias k’iche’, un deus creador do Popol Vuh, asociado ao vento, á auga e ao ceo. Ao comezo da creación flota xunto con Tepeu sobre o mar primordial; xuntos pronuncian a palabra Terra, e así xorde o mundo.
A diferenza de Hurakan, no caso de Ququmatz está documentado un culto: na capital Q’umarkaj erguíase un templo circular dedicado a el, atendido por un sacerdocio propio e de alto rango.
Tipo: deidade creadora e ancestral, asociada ao vento, á auga e ao ceo
Orixe: maias k’iche’ do período posclásico, cun posible ámbito de orixe no Val de México
Textos: Popol Vuh, Anais dos Cakchiqueles
Período: posclásico, culto documentado en Q’umarkaj
Aparencia: serpe envolta en plumas de quetzal
A figura pertence á cultura k’iche’ posclásica; a fonte principal é o Popol Vuh, completada polos Anais dos Cakchiqueles.
As terras altas de Guatemala, coa capital k’iche’ de Q’umarkaj; un posible ámbito de orixe da figura é o Val de México.
A situación das fontes é boa: o Popol Vuh, os Anais dos Cakchiqueles e o rexistro arqueolóxico do templo circular de Q’umarkaj.
K’iche’: q’uq’, o quetzal, e kumatz, serpe, forman literalmente serpe de quetzal, unha tradución máis precisa que a habitual Serpe Emplumada. É posible que a figura fose adoptada do Val de México, fusionada con deidades locais como Tohil, e que asumise trazos do creador maia clásico Itzamna.
Aparencia
Ququmatz é unha serpe envolta en plumas de quetzal; o verde azulado representa a vexetación e o ceo, o vermello o lume, e a muda de peles simboliza o renacemento. Une as esferas celeste e serpentina e presenta unha dualidade sexual como mediador entre o deus solar Tohil e a deusa lunar Awilix. A súa relación coa auga é forte, por exemplo coa tormenta Xocomil sobre o lago Atitlán.
Función
Ao principio, Ququmatz flota xunto con Tepeu sobre o mar primordial; xuntos pronuncian a palabra Terra, e así xorden a terra, as montañas, os bosques e os animais. A creación dos seres humanos só logra facerse a partir do millo, tras o fracaso do barro e da madeira. Leva o sol polo ceo e é o antepasado mítico da nobreza k’iche’.
Os aspectos máis importantes da serpe de quetzal dun ollo.
Versión k’iche’ da Serpe Emplumada de toda Mesoamérica, fusionada con deidades locais e con trazos do creador Itzamna.
A creación no Popol Vuh, así como o vento, a auga e o ceo; ademais, como antepasado mítico da nobreza k’iche’.
Serpe envolta en plumas de quetzal: verde azulado para a vexetación e o ceo, vermello para o lume, e a muda de peles como imaxe do renacemento.
Pronuncia xunto con Tepeu a palabra que fai xurdir a Terra, leva o sol polo ceo e actúa de mediador entre o deus solar Tohil e a deusa lunar Awilix.
Documentado: un templo circular en Q’umarkaj situado entre os templos de Tohil e Awilix, xunto co sacerdocio de alto rango Aj Q’uq’umatz.
As Serpes Emplumadas Kukulkan e Quetzalcoatl como parentes da mesma familia, e tamén Ehecatl como aspecto azteca do vento.
O nome une q’uq’, o quetzal, con kumatz, a serpe: literalmente serpe de quetzal, unha tradución máis precisa que a habitual Serpe Emplumada. A fonte principal é o Popol Vuh, completada polos Anais dos Cakchiqueles. Un posible ámbito de orixe é o Val de México; a figura foi adoptada, fusionada con deidades locais como Tohil e asumiu trazos do creador maia clásico Itzamna.
No Popol Vuh, Ququmatz flota ao principio xunto con Tepeu sobre o mar primordial. Xuntos pronuncian a palabra Terra, e así xorden a terra, as montañas, os bosques e os animais; os seres humanos só se logran crear a partir do millo, despois de que fracasasen o barro e a madeira. Como antepasado mítico da nobreza k’iche’, a súa importancia chega a influír na propia orde política.
Tras a conquista, Ququmatz, como figura especificamente k’iche’, volveuse pouco frecuente; hoxe coñécese sobre todo a través do Popol Vuh e da a miúdo imprecisa identificación con Kukulkan e Quetzalcoatl.
Desde a ciencia das relixións, Ququmatz é unha deidade creadora e ancestral de carácter benévolo. Cabe facer algunhas precisións importantes: non é Quetzalcoatl, senón unha deidade autónoma da mesma familia, e tamén se debe distinguir de Kukulkan. A denominación Serpe Emplumada é imprecisa, xa que literalmente o nome significa serpe de quetzal. E nunca crea en solitario, senón sempre en parella con Tepeu e en colaboración con Hurakan.
A diferenza de Hurakan, o culto a Ququmatz está documentado: na capital Q’umarkaj erguíase un templo circular dedicado a el, situado entre os templos de Tohil e Awilix, o que reflicte o seu papel mediador; conservouse a súa pegada circular. O sacerdocio Aj Q’uq’umatz, procedente da dinastía Kaweq, gozaba de alto rango, e o rei Kotujá levaba o nome do deus como título. En cambio, un ritual de ofrenda específico está menos documentado que o achado do templo e do sacerdocio.
Ququmatz é a versión k’iche’ da Serpe Emplumada de toda Mesoamérica. Non é idéntico ao yucateco Kukulkan nin ao azteca Quetzalcoatl, pero pertence á mesma liñaxe de tradición cunha ascendencia común máis antiga; o seu aspecto do vento, Ehecatl, mostra o estreitamente ligados que están a serpe e o vento en Mesoamérica. No propio Popol Vuh, Hurakan é a súa contrapartida: Ququmatz é a serpe de quetzal da auga, con culto documentado, mentres que Hurakan é a tríade do raio celeste, apenas rastreable no plano cultual.
Que significa Ququmatz literalmente?
Serpe de quetzal, a partir de q’uq’, quetzal, e kumatz, serpe; a tradución Serpe Emplumada é imprecisa.
Ququmatz é o mesmo que Quetzalcoatl?
Non. Pertencen á mesma familia da Serpe Emplumada, pero son deidades k’iche’ independentes.
Está documentado un culto?
Si. En Q’umarkaj erguíase un templo circular con sacerdocio propio.
Ligazóns internas recomendadas:
Máis obras de referencia no índice bibliográfico.
Como Serpe Emplumada da Guatemala maia e creador no Popol Vuh, Ququmatz representa o lado benévolo da creación: a palabra que, pronunciada xunto con Tepeu, fai xurdir a terra, e un templo cuxa pegada redonda perdura até hoxe.
Contra a súa incidencia, a tradición transcultural menciona estes medios de protección:
Comparar no Compás de Protección →Medios de protección recomendados
O medio de protección máis sinxelo desta colección: 41 capas de ouro puro 999, platino, prata e silicio, fabricado en Ruhla/Turinxia. Non precisa activación, non está vinculado a ninguén en particular e actúa nun radio de arredor de 50 metros, mesmo sen levalo posto.
Comprar colgante de protecciónO colgante de protección en detalle
Seres relacionados

Malina é a deusa do Sol dos inuit, irmá e perseguida da lúa Igaluk. Achegamento desde a historia ...

Os jinn son, na tradición islámica, unha categoría de seres propia: nin anxos nin humanos, senón ...

Parvati é a filla da montaña do hinduísmo, esposa de Shiva, nai de Ganesha e Kartikeya. Encarnaci...

Nang Kwak, a deusa que saúda coa man, portadora de sorte do comercio tailandés. Orixe, o culto e ...

Tara é a figura feminina de Buda máis importante do Vajrayana: Tara Verde (actividade), Tara Bran...

Longwang, o rei dragón chinés: señor dos catro mares, dispensador da chuvia, culto en templos e p...