बाबा यागा स्लाभिक परम्पराकी दानवी हुन्।
कुखुराको खुट्टामा बनेको घरकी बोक्सी, स्लाभिक लोकपरम्पराकी द्वैध मूल पात्र।
बाबा यागा स्लाभिक लोकपरम्पराका सबैभन्दा अनौठा र प्रभावशाली पात्रहरूमध्ये एक हुन्। फलामे दाँत, पातलो खुट्टा र भट्टी वा छानालाई छुने लम्बा नाक भएकी वृद्ध बोक्सी, उनी गहिरो जंगलभित्र कुखुराको खुट्टामा बनेको झुपडीमा बस्छिन्।
उनी एक ओखलमा उड्छिन्, जसलाई मूसोले चलाउँछिन् र त्यसको पथचिह्न बुहारीले मेटाउँछिन्। उनी मानिसहरूलाई खान सक्छिन्, वा वीरहरू र वीराङ्गनाहरूलाई अपूरणीय उपहारसहित बिदा गर्न सक्छिन्।
उनको यही द्वैधता नै मुख्य विषयवस्तु हो। भ्लादिमिर प्रोपको शास्त्रीय विश्लेषण (Die historischen Wurzeln des Zaubermärchens, 1946) मा बाबा यागा इहलोक र परलोकको सीमानामा नायकको परीक्षक हुन्, एक दीक्षा-अनुष्ठान आदर्श।
पश्चिममा उनी मुख्यतः रुसी परी कथा सङ्ग्रहहरू (अफानासयेव) र विभिन्न रूपान्तरणहरू (मुसोर्गस्कीको Bilder einer Ausstellung, जोन विकको भाडाको हत्यारा उपनाम) मार्फत परिचित छिन्। स्लाभिक समानान्तर पात्रहरू: चेक येजिबाबा, पोलिश येन्जा।
प्रकार: द्वैध बोक्सी, सीमा-रक्षिका
उत्पत्ति: स्लाभिक पूर्व-ईसाई परम्परा
ग्रन्थहरू: रुसी लोककथा (अफानासयेव), चेक र पोलिश रूपान्तरहरू
समयावधि: पूर्व-ईसाईदेखि वर्तमानसम्म
बासस्थान: गहिरो जंगलभित्र कुखुराको खुट्टामा बनेको झुपडी
पूर्व-ईसाई स्लाभिक परम्परामा पुरातात्विक जरा। लिखित स्रोतहरू ईसाईकरणसँगै सुरु हुन्छन्, सबैभन्दा धेरै प्रमाण १७औं १९औं शताब्दीका लोककथाहरूमा पाइन्छ। ए. एन. अफानासयेव (1855, 63) मुख्य स्रोत हुन्; डब्ल्यू. प्रोपको संरचनात्मक विश्लेषण (1928, 1946) ले आधुनिक अर्थ निर्धारण गर्छ।
पुराणकथात्मक वर्गीकरण
बाबा यागा स्लाभिक पुराणकथाका सबैभन्दा रहस्यमय पात्रहरूमध्ये एक हुन्, देवी र दानवको बीचमा द्वैध। उनी स्पष्ट रूपमा खराब वा असल छैनन्, बरु दुई संसारको बीचमा सीमा-रक्षिका हुन्। उनी रुसी र युक्रेनी परी कथाहरूबाट परिचित छिन्। कतिपयले उनलाई पतित देवी मान्छन्।
पूर्वी स्लाभिक (रुस, युक्रेन, बेलारुस) केन्द्रको रूपमा। पश्चिमी स्लाभिक: चेक येजिबाबा, पोलिश येन्जा। दक्षिणी स्लाभिक: बुल्गारियाली र सर्बियाली रूपान्तरहरू। छिमेकी लोकपरम्परा परम्पराहरूसँग स्थानीय समानताहरू।
ए. एन. अफानासयेव Russische Volksmärchen (1855, 63), भ्लादिमिर प्रोप Die historischen Wurzeln des Zaubermärchens (1946), चेक र पोलिश परी कथा सङ्ग्रहहरू, आधुनिक नृविज्ञान र लोकपरम्परा अध्ययन।
रुसी: Baba Jaga (Бaбa Ягa)।
चेक/स्लोभाक: Ježibaba।
पोलिश: Jędza, Baba-Jędza।
युक्रेनी: Baba Jaha।
व्युत्पत्ति: baba, “वृद्ध महिला”; jaga, अस्पष्ट, सम्भवतः आदि-स्लाभिक भाषामा “रिस” वा “त्रास”।
नामका यी विभिन्न रूपहरूले क्षेत्रीय भिन्नतासहितको एक पान-स्लाभिक मूल पात्र देखाउँछन्। प्रोपको विश्लेषणमा उनी “वनकी स्वामिनी” र “सीमा-रक्षिका” को एक विश्वव्यापी प्रकार बनाउँछिन्, एक आदर्श जो गैर-स्लाभिक परम्पराहरूमा पनि पाइन्छ (जर्मन परी कथाहरूमा बोक्सी, केल्टिक परम्परामा काइल्याख)।
स्वरूप
फलामे दाँत, लम्बा नाक, पातलो खुट्टा भएकी वृद्ध महिला। बसेको बेला प्रायः धेरै ठूली (“नाक छानामा, खुट्टा कुनामा, दाँत ढोकामा”)। काठको ओखलमा उड्छिन्, जसलाई मूसोले नियन्त्रण गर्छिन्, पथचिह्न बुहारीले मेटाउँछिन्।
बासस्थान
प्रसिद्ध कुखुराको खुट्टामा बनेको झुपडी गहिरो जंगलभित्र। आदेशमा घुम्छ, “इज्बुष्का, इज्बुष्का, जंगलतिर पछाडि फर्क, मतिर अगाडि फर्क,” सही मन्त्रले मात्र खुल्छ। मानव हड्डीको बार, त्यसमा टाउकाहरू, जसका आँखा चम्किन्छन्।
व्यवहार
द्वैध। भोकिली (उनको झुपडीमा पुगेका बालबालिकालाई खाइदिन्छिन्)। तर परीक्षक पनि: जसले उनलाई सही ढंगले अभिवादन गर्छ, आज्ञा पालन गर्छ, काम गर्छ, उसलाई आगो, जानकारी, जादुई वस्तुहरू, फर्कने बाटोसहित प्रशस्त इनाम दिइन्छ। जसले गलत व्यवहार गर्छ, मर्छ।
प्रभाव क्षेत्र
गहिरो जंगल, इहलोक र परलोकको सीमा। प्रोपले उनको झुपडीलाई दीक्षा-स्थलको रूपमा हेर्छन्, अनुष्ठानहरूको उनको पालना (नुहाउने, खुवाउने, प्रश्न गर्ने) लाई बिर्सिएको दीक्षा-अनुष्ठानको संरचनात्मक चिह्नको रूपमा।
स्वरूप र प्रतीकवाद
बाबा यागालाई लम्बा अलमलिएको कपाल भएकी, प्रायः फलामे नाकसहितकी वृद्ध महिलाको रूपमा चित्रण गरिन्छ। उनी कुखुराको खुट्टामा बनेको झुपडीमा बस्छिन्। ओखल र मूसो हावामा यात्राको साधनको रूपमा काम गर्छन्। उनी हड्डीका बारहरूले आफूलाई घेर्छिन्। जंगल र रात उनका क्षेत्र हुन्।
बाबा यागाका सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण पक्षहरू एक नजरमा।
पूर्व-ईसाई स्लाभिक मूल आकृति; प्रोपका अनुसार दीक्षा-देवताको संकुचित रूप। एक दोधारे वन-स्वामिनी।
सीमा-यात्रामा निस्किएका वीर र वीरांगनाहरू। वनमा बाटो बिराएका बालबालिका। कुनै-कुनै संस्करणमा: दीक्षा लिइरहेकी स्त्रीहरू।
बुढी स्त्री, फलामे दाँत, लम्बे नाक, पातलो खुट्टा। ऊ ओखलीमा उडेर हिँड्छिन्, मुढाले डुंगा चलाउँछिन्, र कुचोले आफ्नो पाइला मेटाउँछिन्।
दोधारे स्वभाव, कि खाइदिने कि पुरस्कृत गर्ने। पालोबाट आएको अतिथिलाई आज्ञाकारिता, काम र सही शब्दहरूद्वारा जाँच गर्छिन्। धार्मिक विधिअनुसार सही वा गलत व्यवहारका आधारमा निर्णय गर्छिन्।
बचाउ होइन, सही व्यवहार नै महत्त्वपूर्ण छ। वनमा: नबोलाइएको घरमा नपस्नु, आइपुगेपछि अभिवादन गर्नु, नुहाउने र खानेबाट (स्वीकृतिका रीतिहरू) नमानिनु, र भाग्ने प्रयास नगर्नु।
बूढी हुँदै गएकी प्राकृतिक शक्तिको रूपमा काइलियाख (केल्टिक) सँग कार्यात्मक रूपमा सम्बन्धित; दोधारे गृहस्वामिनीको रूपमा फ्राउ होल्ले/होल्दा (जर्मानिक) सँग; सीमावर्ती अस्तित्वको रूपमा युनानी हेकाते सँग; जापानी पर्वतीय वनका योकाइहरूसँग। व्यापक स्लाभिक परम्परामा: मोकोश एक पुरानी मातृ-रूप पृथ्वी-देवीको रूपमा, र किकिमोरा उनकी घर-आत्मा प्रतिरूपको रूपमा।
सही ढंगले प्रवेश
वीरले घरको ढोकामा पुगेर पुकार्छ: “इज्बुश्का, इज्बुश्का, फर्किजा …”। घर घुम्छ। भित्र पस्नुअघि: शिष्टाचारको वाक्य बोलेर सोधिनुभन्दा पहिले नुहाउने र खानेको अनुरोध गर्नुपर्छ। जसले यो धार्मिक शिष्टाचार पालन गर्छ, उसलाई अतिथिको रूपमा व्यवहार गरिन्छ, सिकारको रूपमा होइन।
प्रश्न सोध्ने बाबा यागा
धेरै लोककथाहरूमा (वासिलिसा द वाइज़, इवान त्सारेविच) बाबा यागाले काम दिन्छिन्: अन्न छुट्याउने, धुजाबाट पानी बोक्ने, आगो ल्याउने। जसले यी काम, प्रायः सानो सहयोगीको मद्दतले, पूरा गर्छ, त्यसलाई खाइँदैन बरु पुरस्कृत गरिन्छ।
पुरस्कारहरू
जादुई वस्तुहरू (बाटो देखाउने आगोको खप्पर; डुल्दै बाटो देखाउने बल; पुल बन्ने तौलिया), जानकारी, आशीर्वाद। बाबा यागालाई हराउन सकिँदैन, तर सम्मान गर्न सकिन्छ, र त्यसपछि उनी उदारतापूर्वक दिन्छिन्।
रूसी कला र साहित्य
इवान बिलिबिनका चित्रहरू (१८९९, १९०२) ले विश्वभरि यो छवि निर्माण गरे। मुसोर्ग्स्कीको संगीत रचना बिल्डर आइनर आउस्स्टेलुङमा। पुष्किन, गोगोल र लेस्कोवले यो आकृतिलाई आफ्ना कृतिहरूमा समावेश गरे। सोभियत एनिमेशन फिल्महरू।
लोकसाहित्य अध्ययन
प्रोपको कृति जादुई कथाका ऐतिहासिक मूलहरू (१९४६) ले बाबा यागालाई लोककथाभित्रको दीक्षा-अवशेषको उत्कृष्ट उदाहरण बनायो। यो व्याख्याले आधुनिक संरचनावादी अनुसन्धानलाई प्रभावित गर्छ।
आधुनिक लोकप्रिय संस्कृति
अन्तर्राष्ट्रिय फ्यान्टासी साहित्य (नाओमी नोविक, अपरूटेड, स्पिनिंग सिल्वर), जोन विक फिल्म शृंखला (“बाबा यागा” कोडनामको रूपमा), फ्यान्टासी रोल-प्लेइंग खेलहरू। बाबा यागा, बान्शीसँगै, सबैभन्दा बढी पुनःव्याख्या गरिएकी युरोपेली लोककथा आकृति हुन्।
बाबा यागा देखा पर्ने सबैभन्दा प्रसिद्ध कथा हो सुन्दरी वासिलिसाको रूसी लोककथा, जो अन्य स्रोतहरूका साथै अलेक्ज़ान्डर अफानास्येभको प्रसिद्ध संकलनमा उल्लिखित छ। यसले जोगिनी आकृतिलाई उनको सामान्य दोहोरो भूमिकामा, अर्थात् खतरा र सहायिका दुवैको रूपमा देखाउँछ।
वासिलिसालाई उनकी सौतेनी आमा र सौतेनी दिदीबहिनीहरूले कुनै बहानामा बाबा यागाकहाँ पठाउँछन्, कथित रूपमा आगो लिन जान भनेर, तर वास्तवमा उनको मृत्युको आशामा। उनी बाबा यागाको घर भेट्टाउँछिन्, जो हड्डीको बाराले घेरिएको छ र त्यहाँ मृत मानिसका खप्परहरू छन्।
बाबा यागाले वासिलिसालाई भित्र लिन्छिन्, तर उनलाई देखिने रूपमा असम्भव काम दिन्छिन्: घर सफा गर्ने, खाना पकाउने, र ठूलो मात्राको अन्न वा खसखसलाई फोहोरबाट छुट्याउने। वासिलिसाले आफ्नी मृत आमाले उनलाई छाडेको एक कठपुतलीको सहयोगले ती काम पूरा गर्छिन्।
बाबा यागाले अन्तमा वासिलिसालाई जान दिन्छिन् र उनलाई जल्दो आँखा भएको एक खप्पर दिइएको लठ्ठी सहित दिन्छिन्। वासिलिसा त्यो लिएर घर पुगेपछि, खप्परको उज्यालोले सौतेनी आमा र सौतेनी दिदीबहिनीहरूलाई भस्म पार्छ।
यो लोककथाले बाबा यागाका धेरै विशिष्ट विशेषताहरू देखाउँछ: मृत्यु र परलोकसँगको उनको सम्बन्ध, वीरलाई जाँच गर्ने परीक्षकको भूमिका, र यो तथ्य कि उनी परीक्षा पास गर्नेलाई सहयोग गर्छिन् र त्यसलाई नराम्रो व्यवहार गर्ने वा असफल हुनेलाई नष्ट गर्छिन्।
उनी पूर्णतया दुष्ट पात्र होइनन्, बरु एक दोधारे सीमा-रक्षिका हुन्।
बाबा यागाका छुट्टै पहिचान गर्न सकिने विशेषताहरूमध्ये उनको बासस्थान पर्छ, एक सानो झुपडी जो कुखुराका खुट्टामाथि उभिन्छ र घुम्न सक्छ।
धेरै लोककथाहरूमा वीरले घर फर्काउनका लागि एक वाक्य बोल्नुपर्छ, जस्तै झुपडीलाई वनतिर पछाडि र बोलिरहेको व्यक्तितिर अगाडि फर्कने आग्रह। त्यसपछि मात्र झुपडीभित्र पस्न सकिन्छ।
अनुसन्धानले यो झुपडीका विभिन्न व्याख्याहरू प्रस्तुत गरेको छ। रूसी लोककथा अनुसन्धानकर्ता व्लादिमिर प्रोपले जादुई कथाका मूलहरूबारेको आफ्नो अध्ययनमा यसलाई अर्को संसारमा प्रवेशको धारणा र पुराना दीक्षा संस्कारहरूसँग जोड्छन्। यो व्याख्या अनुसार झुपडीले जीवितहरूको संसार र परलोकबीचको सीमा चिन्ह्याउँछ।
यो झुपडी एउटा निश्चित वाक्यमा मात्र खुल्ने कुराले यो एक सीमा हो भन्ने संकेत गर्छ, जो निश्चित सर्तहरूमुनि मात्र पार गर्न सकिन्छ। केही अनुसन्धानकर्ताहरूले खामोमा उभिएको झुपडीलाई निश्चित अन्त्येष्टि रीतिहरूसँग तुलना गरेका छन्, जहाँ मृतकहरूलाई अग्लो काठे संरचनाहरूमा गाडिन्थ्यो, तर यो सम्बन्ध अझै अनुमानमै सीमित छ।
अन्य स्थायी विशेषताहरूमा ओखली पर्छ, जसमा बाबा यागा हावामा उडेर हिँड्छिन्, मुढा जससँग उनी दिशा निर्देशन गर्छिन्, र कुचो जससँग उनी आफ्नो पाइला मेटाउँछिन्। उनको रूपलाई बुढी, दुब्ली स्त्रीको रूपमा वर्णन गरिन्छ, जसका दाँत अत्यन्तै लम्बे, नाक लम्बे, र कहिलेकाहीँ एक मात्र खुट्टा वा हड्डीको खुट्टा हुन्छ।
चमकिलो आँखा भएका खप्परहरूको हड्डीको बारा धेरै संस्करणहरूमा पाइन्छ। यी सबै विशेषताहरूले बाबा यागालाई निरन्तर मृत्यु, सीमा र जंगलीपनसँग जोड्छन्। उनी वनकी, मानव गाउँभन्दा बाहिरको अकृषित, खतरापूर्ण संसारकी आकृति हुन्।
बाबा यागा स्लाभ लोकसंस्कृतिका सबैभन्दा गहिरो व्याख्या गरिएका पात्रहरूमध्ये एक हो, विशेष गरी किनभने उसको उत्पत्ति अस्पष्ट छ। यस्तो कुनै मध्यकालीन वा त्योभन्दा पुरानो लिखित प्रमाण छैन जसले उसलाई स्पष्ट रूपमा पूर्व-ईसाई देवत्वको रूपमा प्रमाणित गर्छ।
सबै मुख्य स्रोतहरू परीकथाहरू हुन्, जो १८औं र १९औं शताब्दीदेखि मात्र लेखिएका थिए। यसबाट स्पष्ट हुन्छ कि उसको उत्पत्तिको कुनै पनि व्याख्यालाई सावधानीपूर्वक हेर्नुपर्छ।
एक प्रचलित व्याख्याले बाबा यागालाई कुनै पुरानो मृत्यु वा पितृ देवताको अवशेषको रूपमा देख्छ। यसको पक्षमा उसको मृत्यु, हाडहड्डी र पारलौकिक संसारसँगको निरन्तर सम्बन्ध छ।
अर्को विचारधारा, विशेष गरी प्रोप्पद्वारा समर्थित, परीकथाहरूमा परीक्षक र जादुई साधन दिने भूमिकामा जोड दिन्छ र उसलाई दीक्षाको ढाँचासँग जोड्छ: यस अनुसार बाबा यागा संक्रमणकी संरक्षिका हो, जसबाट नायकले वयस्क वा पूर्ण योग्य बन्नका लागि गुज्रनुपर्छ।
तेस्रो व्याख्याले उसलाई जंगली प्रकृति, वन र त्यसका शक्तिहरूको मूर्त रूपको रूपमा हेर्छ, यही कारणले उसलाई पशु र प्राकृतिक शक्तिहरूकी शासकको रूपमा पनि देखिन्छ, जस्तै दिन, सूर्य र रातको प्रतिनिधित्व गर्ने सवारहरूमाथि।
अनुसन्धानकर्ता एन्ड्रियास जोन्सले बाबा यागामाथिको आफ्नो विस्तृत अध्ययनमा देखाएका छन् कि यो पात्र एउटै मात्र व्याख्यामा सीमित हुनै सक्दैन।
ऊ बहुअर्थी छे, सहयोग पनि गर्छे र हानि पनि पुर्याउँछे, परीक्षा पनि लिन्छे र इनाम पनि दिन्छे। यो द्वैधता परम्पराको प्रवाहको अस्पष्टता होइन, बरु यो पात्रको आफ्नै मूल विशेषता हो। जसले बाबा यागालाई बुझ्न चाहन्छ, उसले उसलाई एउटै स्पष्ट पात्रमा सरल बनाउने प्रलोभनको विरोध गर्नुपर्छ।
यो पात्रको नाम भाषिक दृष्टिले आंशिक रूपमा मात्र स्पष्ट भएको छ। पहिलो भाग, बाबा, स्लाभ भाषाहरूमा राम्ररी बुझिन्छ।
यसले कुनै बूढी महिला, हजुरआमालाई जनाउँछ, र सन्दर्भअनुसार सम्मानजनक वा अपमानजनक अर्थमा प्रयोग हुन सक्छ। लोकसंस्कृतिमा यो शब्दले प्रायः बुद्धिसँग जोडिएको अर्थ बोक्छ, तर साथसाथै रहस्यमयतासँग पनि जोडिएको हुन्छ।
दोस्रो भाग, यागा, भने विवादास्पद छ। यसका धेरै व्याख्याहरू प्रस्तावित छन्, तर तिनमध्ये कुनै पनि सर्वमान्य छैन। एउटा दृष्टिकोणले यो शब्दलाई त्रास, रोष वा रोगजनाउने मूलहरूसँग जोड्छ, जो अन्य स्लाभ भाषाहरूमा पनि पाइन्छन्, जस्तै त्रास वा पीडा जनाउने शब्दहरूमा।
अर्को दृष्टिकोणले सर्प वा वनसँग सम्बन्धित शब्दहरूसँग सम्बन्ध खोज्छ। अझ अन्यले स्लाभभाषाबाहिरका सम्बन्धहरू पनि प्रस्तावित गरेका छन्, तर यी विशेष गरी अनिश्चित छन्।
प्रस्तावहरूको बहुविधता र कुनै मनाउने समाधानको अभावले देखाउँछ कि यो नाम धेरै पुरानो हुनुपर्छ र यसको मूल अर्थ अस्पष्ट भइसकेको छ। यसमा थपिन्छ कि यो पात्र विभिन्न स्लाभ भाषिक क्षेत्रहरूमा सम्बन्धित तर एकैनासका नभएका नामहरूअन्तर्गत देखा पर्छ, जस्तै पोलिश र चेक परम्पराहरूमा, जसले एक साझा तर प्रारम्भमै विभाजित परम्पराको संकेत गर्छ।
धार्मिक इतिहासको दृष्टिकोणबाट हेर्दा नामको यही अस्पष्टता आफैंमा सूचनाप्रद छ: यसले संकेत गर्छ कि बाबा यागा कुनै पछिल्लो साहित्यिक आविष्कार होइन, बरु यो लम्बो मौखिक परम्पराको प्रवाहबाट आएको हो, जसका सुरुवातहरू सटीक पुनर्निर्माणबाट टाढा छन्।
यहाँ वर्णित सुरक्षा अभ्यास ऐतिहासिक परम्पराहरूको धर्मशास्त्रीय व्याख्या हो। iWell Guard यस सांस्कृतिक-ऐतिहासिक धारासँग जोडिँदै लगाइने सुरक्षा वस्तुहरूको समकालीन रूप प्रस्तुत गर्छ। iWell Guard बारे थप →
बाबा यागा स्लाभिक लोककथाको सबैभन्दा प्रसिद्ध जोगिनी हुन्, एक दोहोरो अर्थ बोकेको, प्रायः अति प्राचीन पात्र, जो गहिरो जङ्गलभित्र कुखुराका खुट्टामा उभिएको घरमा बस्छिन्।
उनी एकैसाथ खतरा र सहयोगी दुवै हुन्: जसले हिम्मत देखाउँछ र उनका पहेलीहरू पार गर्छ, उसले उनीबाट उपहार र ज्ञान पाउँछ; जसले उनीलाई धोका दिन्छ, त्यसलाई खाइदिन्छिन्। बाबा यागा ओखलमा यात्रा गर्छिन्, ओखलेटोले त्यसलाई चलाउँछिन्, र फुकुनीले आफ्ना पाइला मेटाउँदै जान्छिन्।
बाबा यागाका शास्त्रीय प्रतीकहरूमा कुखुराका खुट्टामा उभिएको घर, ओखलेटोसहितको ओखल (उनको यात्रा-साधन), फुकुनी (पाइला मेटाउनका लागि), मानव हाडहरूले बनेको बार जसका खामोमा मानिसका खप्पर टाँगिएका छन्, र फलामको भाँडाकुँडा समावेश छन्। संरचनावादी व्याख्यामा (व्लादिमिर प्रोप) बाबा यागा परी-कथाको यात्राको आदर्श सिमाना-रक्षक हुन्: उनी नायकलाई अर्को संसारमा प्रवेश गर्नुअघि परीक्षा लिन्छिन्।
यसको प्रभावविरुद्ध, विभिन्न संस्कृतिहरूको परम्पराले यी सुरक्षा साधनहरू उल्लेख गर्छ:
सिफारिस गरिएका सुरक्षा साधनहरू
यो सङ्ग्रहको सबैभन्दा सरल सुरक्षा साधन: 999 शुद्ध सुनका ४१ तह, प्लेटिनम, चाँदी र सिलिकनबाट बनेको, रुहला/थुरिन्जियामा निर्मित। यसलाई सक्रिय गर्नु पर्दैन, कुनै व्यक्तिसँग बाँधिएको हुँदैन, र लगभग ५० मीटरको परिधिमा प्रभावकारी हुन्छ, लगाइएको नभए पनि।
सुरक्षा पेन्डेन्ट किन्नुहोस्सुरक्षा पेन्डेन्टको विस्तृत विवरण
सम्बन्धित वेशेनहरू

योरुबाको ओरिशा पन्थ, इफा भविष्यवाणी विधि र एगुनगुन मुखौटा पन्थ: धर्मविज्ञानको दृष्टिकोणबाट व्याख्...

इएले, रोमानियाली पुराणकथाका स्त्री प्रकृति आत्माहरू। उत्पत्ति, रातको नृत्य मण्डल, बाधा पुर्याउने...

ओनि, जापानी लोक र नरक परम्पराका ठूला र सिङयुक्त राक्षसहरू। सेत्सुबुन धपाउने चलन र जिगोकु-रक्षकको ...

स्ट्रिगोई, रोमानियाको अमर रक्तपिपासु र भ्याम्पायर धारणाको मूल। उत्पत्ति, विउ र मोर्त प्रकार, भ्या...

मे नाक, थाइलैंडको सबैभन्दा प्रसिद्ध आत्मा। सुत्केरी अवस्थामा मृत्यु भएकी महिलाको उत्पत्ति, मृत्यु...

न्गोज़ी, शोना समुदायमा हत्या भएको व्यक्तिको प्रतिशोधी आत्मा। उत्पत्ति, न्यायको माग र प्रायश्चित स...