Laamaomao é divindade da tradición hawaiana.
Na súa calabaza esperan todos os ventos de Hawai’i. A ficha rende homenaxe a ela como señora da calabaza do vento, na que repousan todos os ventos.
Laamaomao é unha divindade do vento hawaiano-polinesia, cuxa calabaza contén todos os ventos, que son convocados mediante cánticos cos seus nomes. Quen coñece e canta os nomes dos ventos accede ao poder da calabaza.
Laamaomao é a raíz mítica do control do vento, que o seu descendente Pakaa exerce na práctica: dela parte a liña de descendencia, a través dunha nena, até Pakaa e o seu fillo Kuapakaa.
Tipo: divindade ancestral do vento e señora dos ventos
Orixe: lenda hawaiana, con raíces polinesias
Textos: Nakuina, Beckwith, Kalakaua
Período: tradición hawaiana, escrita a partir do século XIX
Aparencia: sen forma icónica fixa, encarnada na calabaza do vento
Lenda hawaiana, escrita nos séculos XIX e principios do XX; os principais testemuños son Nakuina, Beckwith e o rei Kalakaua.
Hawai’i e Polinesia: a figura ten un carácter marcadamente hawaiano, pero conta con equivalentes en toda Polinesia.
Boa: The Wind Gourd of Laamaomao de Nakuina, Hawaiian Mythology de Beckwith e a colección de lendas do rei Kalakaua sostén a tradición.
Hawaiano: maomao ten a connotación de afastado ou distante, de aí traducións como vento afastado, algo plausible mais non totalmente confirmado. No ciclo de Pakaa, Laamaomao é feminina, a ancestra e propietaria da calabaza; noutra tradición, a de Kalakaua, é masculina.
Aparencia
Laamaomao non ten unha forma icónica fixa; encárnase na calabaza do vento, a ipu o Laamaomao. A calabaza é o seu sinal e ao mesmo tempo o seu lugar de acción.
Acción
A calabaza contén todos os ventos de Hawai’i, que se poden convocar mediante cánticos cos seus nomes. A liña de descendencia vai de Laamaomao, a través dunha nena, até o seu fillo Pakaa e o fillo deste, Kuapakaa. Laamaomao é así a raíz mítica do control do vento que Pakaa exerce na práctica.
Os aspectos máis importantes da divindade ancestral do vento dun vistazo.
Divindade ancestral do vento hawaiano-polinesia, ben asentada nos estudos hawaianos; a versión feminina considérase unha evolución particular hawaiana.
Navegantes e ancestros do vento: Laamaomao é dadora do vento, cuxa calabaza decide unha viaxe favorable.
Sen forma icónica fixa: Laamaomao encárnase na calabaza do vento, a ipu o Laamaomao.
Señora dos ventos e raíz mítica do control do vento; os ventos seguen os cánticos tradicionais cos seus nomes.
Non está documentado de forma destacada un culto de templo propio; o poder reside na calabaza e nos nomes e cánticos do vento transmitidos.
Pakaa como herdeiro da calabaza; en Nova Zelandia correspóndelle Raka-maomao, o contrapunto do deus da tormenta Tawhirimatea.
O nome é hawaiano; maomao ten a connotación de afastado ou distante, de aí traducións como vento afastado, algo plausible mais non totalmente confirmado. No ciclo de Pakaa, Laamaomao é feminina, a ancestra e propietaria da calabaza; noutra tradición, a de Kalakaua, é masculina. A versión feminina considérase unha evolución particular hawaiana, xa que a divindade do vento equivalente noutros lugares de Polinesia é masculina.
O seu poder reside na calabaza do vento: contén todos os ventos de Hawai’i, que se convocan mediante cánticos cos seus nomes. A liña de descendencia vai de Laamaomao, a través dunha nena, até o seu fillo Pakaa e o fillo deste, Kuapakaa; así, a fonte divina dos ventos convértese nunha tradición familiar de control do vento.
Laamaomao dá título ao clásico de Nakuina The Wind Gourd of Laamaomao e está ben asentada nos estudos hawaianos.
Desde a ciencia da relixión, Laamaomao é unha divindade ancestral do vento benévola e dadora de vento. Aclaracións importantes: o seu xénero depende da fonte, feminina no ciclo de Pakaa, masculina en Kalakaua, o que non é unha contradición senón variación na tradición; e non é idéntica a Pakaa, senón fonte e ancestra, mentres que Pakaa é o herdeiro que actúa.
Non está documentado de forma destacada un culto de templo propio para Laamaomao; o poder reside na calabaza e nos nomes e cánticos do vento transmitidos. Quen coñecía os nomes dos ventos e os invocaba en cántico dispuña do poder da calabaza. Non se documentan outras formas de culto; o propio coñecemento era o culto.
A mesma divindade polinesia do vento aparece como Raka-maomao en Nova Zelandia, o deus dos ventos comúns en contraste co deus da tormenta Tawhirimatea, como Raka nas illas Cook e como Raa nas illas da Sociedade, e compárase co samoano Faatiu. Segundo as leis fonéticas, o r e o k polinesios corresponden ao l e ao golpe de glote hawaianos. Laamaomao debe distinguirse claramente de Pakaa: ela é a ancestra e fonte do poder do vento, el o herdeiro que o exerce na práctica.
Quen é Laamaomao?
Unha divindade do vento hawaiano-polinesia, cuxa calabaza contén todos os ventos, que se convocan mediante cánticos cos seus nomes.
É Laamaomao masculina ou feminina?
Depende da fonte: feminina no ciclo de Pakaa, masculina en Kalakaua; noutros lugares de Polinesia a divindade equivalente é masculina.
Como se relaciona con Pakaa?
É a ancestra e fonte do control do vento, Pakaa é o herdeiro que actúa e que asume a calabaza.
Ligazóns internas recomendadas:
Máis obras de referencia no índice bibliográfico.
Como divindade hawaiana do vento, Laamaomao pervive nun obxecto: a calabaza dos ventos, da que xorden os ventos nomeados ao canto dos seus herdeiros, desde Pakaa até Kuapakaa.
Contra a súa incidencia, a tradición transcultural menciona estes medios de protección:
Comparar no Compás de Protección →Medios de protección recomendados
O medio de protección máis sinxelo desta colección: 41 capas de ouro puro 999, platino, prata e silicio, fabricado en Ruhla/Turinxia. Non precisa activación, non está vinculado a ninguén en particular e actúa nun radio de arredor de 50 metros, mesmo sen levalo posto.
Comprar colgante de protecciónO colgante de protección en detalle
Seres relacionados

Shanxiao, o demo monopé do bosque de montaña de China. Orixe nos textos clásicos, o ladrón de sal...

O Boggart, o malicioso espírito do fogar e poltergeist do norte de Inglaterra. Orixe, o patrón do...

Gwrach y Rhibyn, a fea prañoteira de Gales. Orixe, a figura de bruxa alada, o seu berro na fiestr...

Sin, en sumerio Nanna, era o deus lunar mesopotámico con centros de culto en Ur e Harran, gardián...

Juksakka é a deusa do arco e protectora dos rapaces na tradición sami das Akka. Achega científico...

Izanagi é o deus creador xaponés do Shintō, irmán e esposo de Izanami, pai de Amaterasu, Susanoo ...