Tunupa is god van de Aymara-overlevering.
Oude wander- en vuurgodheid, waarnaar een vulkaan is genoemd. Als wandergod wordt hij verbonden met een zwerftocht die eindigt bij de vulkaan naast het zoutmeer.
Tunupa is een pre-Inca Aymara-godheid van het Titicaca-gebied, verbonden met vuur, bliksem en vulkanisme, en tevens de naam van een vulkaan bij de Salar de Uyuni. Berg en godheid moeten strikt onderscheiden worden: de godheid is ouder en pan-lacustrien, de vulkaan meet ongeveer 5321 meter.
De mythe vertelt over een oude, bebaarde, lichte wandelaar met een staf, die van noord naar zuid trekt, wonderen verricht, predikt en woede opwekt, totdat men hem op een vlot bindt en in het meer werpt, waarbij de Río Desaguadero zich opent. Bertonio schrijft in 1612 dat Tunupa zeggen hetzelfde is als God zeggen.
Type: wander-, vuur- en vulkaangodheid van de Aymara
Herkomst: Titicaca- en Collao-gebied, pre-Inca
Teksten: koloniale kronieken vanaf 1603, Bertonio 1612, Ramos Gavilán 1621
Periode: oudere mythe, koloniaal opgetekend
Verschijning: oude, bebaarde, lichte wandelaar met staf; tevens een vulkaan
De naam duikt in de bronnen pas vanaf 1603 expliciet op; oudere naamvarianten zijn Taguapaca en Tuapaca. De mythe zelf wordt als aanmerkelijk ouder beschouwd.
Het Titicaca- en Collao-gebied, en de Salar de Uyuni in Bolivia, aan de noordrand waarvan de Volcán Tunupa staat.
Goed onderbouwd voor de godheid: koloniale kronieken vanaf 1603, Bertonio en Ramos Gavilán; berg en godheid moeten daarbij steeds worden onderscheiden.
Aymara: de etymologie is onzeker; populair is de duiding donder of bliksem, Ramos Gavilán glosseert grote wijze en heer. Oudere naamvarianten zijn Taguapaca en Tuapaca. Bertonio schrijft in 1612 dat Tunupa zeggen hetzelfde is als God zeggen.
Verschijning
De godheid verschijnt als een oude, bebaarde, lichte wandelaar met staf. De Volcán Tunupa is op zijn beurt een uitgedoofde vulkaan aan de noordrand van de Salar de Uyuni, met een grot met mummies; hij wordt tegenwoordig behandeld als een heilige achachila.
Werking
Tunupa is verbonden met vuur, bliksem en vulkanisme en heeft een cultuurstichtende werking. In de legende rond de salar, die deels authentiek en deels toeristisch aangepast is, vormen de bergen rond het zoutmeer gepersonifieerde giganten, en vormen Tunupa’s melk of tranen het zoutvlak.
De belangrijkste aspecten van de oude Andesgodheid in één overzicht.
Pre-Inca Aymara-godheid van het Titicaca-gebied, koloniaal opgetekend vanaf 1603 en al vroeg christelijk geherinterpreteerd.
De Andesvolken van het Collao: Tunupa trekt door hun land, verricht wonderen, predikt en wekt woede op.
Oude, bebaarde, lichte wandelaar met staf; daarnaast de uitgedoofde vulkaan met de mummiegrot aan de noordrand van het zoutmeer.
Vuur, bliksem en vulkanisme, plus cultuurstichtende werking op de tocht van noord naar zuid.
De eigenstandige cultus is vrijwel uitgedoofd of christelijk overlagerd; bij de vulkaan worden tegenwoordig despacho-offers gebracht, zoals bij andere bergen.
De overvloedsgod Ekeko van het Alasita-feest; een hypothese ziet Tunupa als oudere godheid onder de Inca-god Viracocha.
De naam duikt in de bronnen pas vanaf 1603 expliciet op, oudere naamvarianten zijn Taguapaca en Tuapaca; Bertonio schrijft in 1612 dat Tunupa zeggen hetzelfde is als God zeggen. Populair is de naamsduiding donder of bliksem, Ramos Gavilán glosseert grote wijze en heer.
De mythe vertelt over een oude, bebaarde, lichte wandelaar met staf, die van noord naar zuid trekt, wonderen verricht, predikt en woede opwekt. Men bindt hem op een vlot en werpt hem in het meer; daarbij opent zich de Río Desaguadero. Al in 1621 duidde de kroniekschrijver Ramos Gavilán de wandelaar om tot apostel, een vroeg voorbeeld van christelijke overlagering.
De vulkaan Tunupa en de melklegende zijn door het toerisme rond Uyuni sterk aanwezig, wat ertoe dreigt te leiden dat de complexe oud-Andesgestalte naar de achtergrond verdwijnt; wetenschappelijk is Tunupa vooral via de andinistiek ontsloten.
Religiewetenschappelijk toont Tunupa een oude, veelzijdige Andesgodheid onder toeristische legende-overvorming. Vijf verduidelijkingen: berg, ongeveer 5321 meter, en godheid moeten van elkaar onderscheiden worden. De hoogte is niet 6542 meter, dat is de Sajama. De melk- en tranenlegende is geen koloniaal gedocumenteerde oude mythe, maar overwegend een moderne toeristische vertelling. De koloniaal gedocumenteerde Tunupa-gestalte is mannelijk. En Tunupa gelijk aan Viracocha is een hypothese.
De zelfstandige Tunupa-cultus is praktisch uitgedoofd of christelijk overlagerd; de kroniekschrijver Ramos Gavilán herduidde Tunupa in 1621 tot apostel. Bij de vulkaan worden vandaag despacho-offers gebracht, zoals bij andere bergen. De zogende melk- en tranenlegende is een lokale verteltraditie met een echte kern, maar in de toeristenversie sterk vereenvoudigd en in koloniale bronnen niet gedocumenteerd.
Tunupa is verbonden met de overvloedsgod Ekeko, die vandaag voortleeft in het Alasita-feest. Een verbreide hypothese ziet in Tunupa de oudere Aymara-godheid, die door de Inca-godheid Viracocha werd overlagerd; de Staff-God-figuur bij de Zonnepoort van Tiwanaku wordt door sommigen als Tunupa geïnterpreteerd, wat echter omstreden is. Als berg sluit de Volcán Tunupa aan bij de Achachila-gestalten, naast toppen zoals de Sajama.
Wie of wat is Tunupa?
Een oude Aymara-wander-, vuur- en vulkaangodheid, en tevens de naam van een vulkaan bij de Salar de Uyuni.
Hoe hoog is de vulkaan?
Ongeveer 5321 meter; de vaak genoemde 6542 meter hoort bij de Sajama.
Klopt de melklegende van het zoutmeer?
Ze heeft een lokale kern, maar is in de toeristenversie sterk vereenvoudigd en koloniaal niet gedocumenteerd.
Meer standaardwerken in de literatuurlijst.
Als Andes-wandergod en als vulkaan bij de Salar de Uyuni leeft Tunupa een dubbel voortbestaan: hier de oude, veelzijdige godheid van de kronieken, daar de berg, waarvan de melklegende vandaag aan elke Uyuni-reiziger wordt verteld.
Tegen zijn inwerking noemt de cultuuroverstijgende overlevering deze beschermingsmiddelen:
Vergelijken in de beschermingskompas →Aanbevolen beschermingsmiddelen
Het eenvoudigste beschermingsmiddel van deze verzameling: 41 lagen fijngoud 999, platina, zilver en silicium, vervaardigd in Ruhla, Thüringen. Hoeft niet geactiveerd te worden, is aan geen enkele persoon gebonden en werkt in een straal van ongeveer 50 meter, ook wanneer hij niet gedragen wordt.
Verwante wezens

De Wiedergänger, de rusteloze dode uit de Germaanse overlevering. Herkomst, de lichamelijke terug...

De hob, de behulpzame huisgeest van Noord-Engeland. Herkomst, het soortkarakter van de naam en de...

Ülgen is in het zuidelijk-Siberisch tengrisme de schepper en lichtgod van de bovenwereld. Duiding...

De beschermingskring als cultuuroverstijgend beschermingsprincipe: herkomst, voorstelling van de ...

Hina is polynesische maangodin en oermoeder met betrekking tot dood en geboorte. Religiewetenscha...

Nyenchen Tanglha, de berggod van Centraal-Tibet en gemaal van het Namtsomeer. Herkomst, het nyen-...