Hone-onna is een geest van de Japanse overlevering.
Voor de geliefde mooi, voor iedereen anders een skelet. De lantaarn van Hone-onna verbindt in de Japanse overlevering de dode geliefde met de wereld van de levenden.
Hone-onna, de knokenvrouw, is een vrouwelijke dodengeest uit de Japanse kaidan-verhalen. Voor haar geliefde man verschijnt zij als mooie, levende vrouw, voor buitenstaanders als skelet. Haar nachtelijke bezoeken putten de geliefde uit, totdat hij sterft.
Naam en yokai-gestalte gaan terug op Toriyama Sekien uit het jaar 1779. Het verhaal zelf komt uit de Kaidan Botan Doro, de pioenrozenlantaarn, overgeleverd in Asai Ryois verzameling Otogiboko uit 1666, waarvan het Chinese voorbeeld te vinden is in Qu Yous verzameling uit circa 1378.
Type: Vrouwelijke dodengeest, de knokenvrouw van de kaidan-verhalen
Herkomst: kaidan uit de Edo-periode, uit China overgenomen en verjapanst, als yokai benoemd in 1779
Teksten: goed gedocumenteerd, literair en in druk overgeleverd
Periode: Edo-periode tot heden, bewerkt in rakugo, kabuki en film
Verschijning: een skelet, dat de geliefde verschijnt als mooie, levende vrouw
Het kaidan-verhaal is via meerdere fasen overgeleverd: van Qu Yous Chinese verzameling omstreeks 1378, via Asai Ryois Otogiboko uit 1666, tot Toriyama Sekiens benoeming als yokai in het jaar 1779.
Literair en in druk verspreid, oorspronkelijk uit China overgenomen en in Japan ingeburgerd; tot heden levend in rakugo, kabuki en film.
Goed: de keten van Qu Yous Jiandeng xinhua via Asai Ryois Otogiboko tot Toriyama Sekiens beeldencompendium is naadloos gedocumenteerd.
Japans: De naam verbindt hone, bot, en onna, vrouw. Naam en yokai-gestalte stammen van Toriyama Sekien uit het jaar 1779.
Verschijning
Voor de minnaar verschijnt de Hone-onna mooi en levend, voor buitenstaanders als skelet. Zij symboliseert de destructieve, tot na de dood voortdurende erotische obsessie en is een vanitas-motief, waarin achter de schoonheid de verrotting loert.
Werking
De Hone-onna zoekt haar geliefde ’s nachts op. De relatie put hem uit, totdat hij sterft, omdat hem levenskracht wordt onttrokken: haar genegenheid is daarmee dodelijk.
De belangrijkste aspecten van de knokenvrouw in één oogopslag.
Onderdeel van de Japanse kaidan-traditie, overgenomen uit een Chinees voorbeeld en meermaals opnieuw verteld.
Een enkele man: een vroegere of huidige geliefde, die de dode ’s nachts opzoekt.
Voor de geliefde een mooie, levende vrouw, voor buitenstaanders een skelet.
Uitputting door nachtelijke bezoeken, die de geliefde levenskracht onttrekken, totdat hij sterft.
Boeddhistische ofuda aan deur en venster, alsook de recitatie van sutra’s, zolang deze niet worden opgeheven.
De naam verbindt hone, bot, en onna, vrouw. Naam en yokai-gestalte stammen van Toriyama Sekien uit het jaar 1779. Het verhaal zelf gaat terug op de Kaidan Botan Doro, de pioenrozenlantaarn, opgenomen in Asai Ryois verzameling Otogiboko uit 1666; het Chinese voorbeeld hiervan is te vinden in Qu Yous verzameling Jiandeng xinhua omstreeks 1378.
Ueda Akinari behoort met zijn Ugetsu Monogatari uit 1776 tot dezelfde kaidan-traditie van skelet- en dodenbruid-motieven, maar is niet de primaire bron van de Hone-onna: deze voert via Asai Ryoi rechtstreeks naar het Chinese voorbeeld van Qu You.
De Hone-onna is de kern van de Botan-Doro-stof, een van de drie grote Japanse geestenverhalen, die veelvuldig als Rakugo, Kabuki en film is bewerkt. In de moderne Yokai-kunst is zij een vast beeldtype, de vrouw half van vlees, half van botten.
Religiewetenschappelijk verbindt de Hone-onna de niet-verzorgde dode met de boeddhistische karma- en hechtingsleer: de overmatige gehechtheid, het verlangen, houdt de dode gebonden aan de wereld. Zij is daardoor minder een wraakgeest dan een gehechtheids- en verlangensgeest.
Uit de Botan Doro is de afwering overgeleverd via boeddhistische Ofuda, beschermingstalismannen met sutrateksten, die op deuren en ramen worden geplakt en de geest op afstand houden, samen met het reciteren van sutra’s. Een gedragen amulet staat voor deze boeddhistische beschermingstalismannen. Wijwater geldt als teken van zuiverheid tegen de verterende verschijning, terwijl roken en het reciteren van sutra’s tot de overgeleverde afwering behoren. In het verhaal zelf is de bescherming echter fragiel: de man heft haar zelf op, wat zijn dood bezegelt, een motief van het noodlottige verlangen.
De Hone-onna behoort tot de dodenbruid-motieven zoals de Europese Lenore-ballade die kent, waarin de dode geliefde de levende komt halen. Verwant zijn de Griekse Lamia en Empusa, die in schone gedaante mannen verteren, en de Vanitas-voorstelling van dood en meisje. Binnen Japan staat zij dicht bij de verterende vrouwelijke Yokai, met name de Onryo en de Ubume, maar onderscheidt zich van beide als gehechtheids- en verlangensgeest in plaats van een eigenlijke wraakgeest.
Stamt de Hone-onna van Ueda Akinari?
Nee, primair van Toriyama Sekien uit het jaar 1779 naar Asai Ryoi uit 1666; de Chinese wortel ligt bij Qu You rond 1378.
Waarom ziet de man haar niet als skelet?
Liefde en verlangen verblinden hem, terwijl buitenstaanders de botten zien.
Hoe beschermt men zich tegen haar?
Door boeddhistische Ofuda en sutra’s, zolang men de bescherming niet zelf opheft.
Meer standaardwerken in de literatuurlijst.
Als botenvrouw blijft de Hone-onna de Japanse dodenbruid bij uitstek: een liefde die de dood overleeft en de geliefde uiteindelijk toch het leven ontneemt.
Tegen zijn inwerking noemt de cultuuroverstijgende overlevering deze beschermingsmiddelen:
Vergelijken in de beschermingskompas →Aanbevolen beschermingsmiddelen
Het eenvoudigste beschermingsmiddel van deze verzameling: 41 lagen fijngoud 999, platina, zilver en silicium, vervaardigd in Ruhla, Thüringen. Hoeft niet geactiveerd te worden, is aan geen enkele persoon gebonden en werkt in een straal van ongeveer 50 meter, ook wanneer hij niet gedragen wordt.
Verwante wezens

De Gallû behoren tot de oudst gedocumenteerde demonengestalten van Mesopotamië. Zij staan dicht b...

De schriftelijke overlevering over Mikail reikt meerdere eeuwen terug in het verleden, met grote ...

De Drud: Beiers-alpine nachtmerrie die slapenden drukt. Herkomst, drudenvoet en overgeleverde bes...

De Dvorovoi, de Oost-Slavische erfgeest. Herkomst, de verhouding tot de Domovoi en de religiewete...

Shimenawa is het gevlochten rijststrotouw van de Shinto dat heilige gebieden afbakent en het onre...

Caoineag, de wenende klaaggeest van de Schotse Highlands. Herkomst, het wehklagen bij Glencoe, de...