شرات، موجود پشمالو در گلوسه‌های کهن

در زبان محاوره‌ای، والدشرات امروز به یک گوشه‌گیر عجیب‌وغریب اطلاق می‌شود، تحولی معنایی که فرهنگ‌های لغت از سده بیستم به این سو ثبت کرده‌اند. در ادبیات فانتزی و بازی‌های نقش‌آفرینی، شرات به موجودی درختانه و جنگلی بازتفسیر شده که از همدم پشمالوی گلوسه‌ها فاصله زیادی دارد. اشکال وام‌گرفته اسلاوی حیاتی مستقل دارند: skrat اسلوونیایی به عنوان روح کوه و خانه تا امروز محبوب است، و در محل‌های افسانه‌ای منطقه آلپ، نام‌های مکانی و روایت‌های مربوط به شراتل سنت کهن‌تر را زنده نگه داشته‌اند.

از منظر علم ادیان، شرات درسی آموزنده درباره وضعیت منابع موجودات روحانی زبان عامیانه است: برای اولین بار نه از طریق روایات، بلکه از طریق تصمیم‌های ترجمه‌ای گلوسه‌نویسانی قابل شناسایی می‌شود که موجودات بومی را با pilosi کتاب مقدس و satyros یونانی-رومی یکی دانستند و بدین‌سان آنها را شیطانی‌سازی کردند. لکوتو جنبش معکوس سنت عامیانه را طعن‌گویی توصیف می‌کند که در مصغر شرتل قابل تشخیص است. از نظر گونه‌شناختی سه لایه بر هم می‌نشینند: روح جنگل از نوع وحشیان، روح خانگی پاداش‌ده و مجازات‌گر، و موجود آلپ مربوط به اضطراب شبانه. پیوستگی بیشتر در واژه است تا در موجودیتی یکپارچه؛ دقیقاً در این نکته ارزش تاریخ ادیانی این شخصیت نهفته است.