Frau Perchta, alp geleneğinin bir ruhudur.
On iki Duman Gecesi boyunca çalışkanlığın ve düzenin bekçisi.
Frau Perchta, Alp bölgesinde ve Bavyera’da düzenin ve çalışkanlığın bekçisi olarak kabul edilir: Yıl boyunca çalışıp iplik eğirenler ödüllendirilir, ihmalkâr davrananlar ise onun azarını hesaba katmak zorunda kalır. Yazılı kaynaklarda ilk kez 15. yüzyılda Thomas Ebendorfer von Haselbach’ın eserinde görülür.
Duman Geceleri boyunca evlerin ve sokakların arasında dolaşır; kimi zaman açık renkli giysiler içinde güzel bir kadın, kimi zaman kaz ayaklı, sıska bir yaratık kılığındadır. Günümüzde hâlâ yaşatılan Perchten Yürüyüşü, bu ikili görünümü gözle görülür kışlık bir ritüele dönüştürür.
Tür: Mevsim ruhu ve çalışkanlık ile düzenin sınayıcısı
Köken: alpin doğu bölgesi, 15. yüzyıldan beri yazılı kaynaklarda (Thomas Ebendorfer, 1439)
Metinler: ortaçağ günah çıkarma vaazları, Handwörterbuch des deutschen Aberglaubens, 19. yüzyıl efsane derlemeleri
Zaman dilimi: Noel ile Üç Kral Günü arasındaki on iki Duman Gecesi
Görünüm: güzel, beyaz giyimli bir kadın veya kaz ayaklı, uzun burunlu, sıska bir kocakarı
15. yüzyıldan beri yazılı kaynaklarla belgelenmiştir; Thomas Ebendorfer’in 1439 tarihli eseri erken bir kanıt olarak kabul edilir. Halk bilimi açısından 19. ve 20. yüzyılın başlarında zengin biçimde belgelenmiştir.
Bavyera, Avusturya, Güney Tirol ve alpin doğu bölgesi; kuzeyde ise Orta Almanya’ya kadar uzanan paralel figürler görülür.
Kaynak temelini ortaçağ günah çıkarma vaazları, Handwörterbuch des deutschen Aberglaubens ve 19. yüzyıl efsane derlemeleri oluşturur.
Eski Yüksek Almanca: Ad genellikle “beraht” (parlayan) köküne dayandırılır, daha ender olarak “pergan” (saklı olan) köküne bağlanır; araştırmalar bu soruyu kesin biçimde çözüme kavuşturmamıştır. Ad ayrıca, 6 Ocak’taki Epifani bayramı olan Berchten Günü ile de bağlantılıdır.
Görünüm
Perchta iki karşıt biçimde belirir: ışık, saflık ve bereketle özdeşleşen, açık renkli, çoğu zaman beyaz bir giysi içindeki güzel bir kadın olarak ya da uzun burunlu, dağınık saçlı ve adını veren kaz ayaklı veya kuğu ayaklı, sıska bir yaratık olarak.
Etki
Her iki biçim de kirmenlerin toplanıp toplanmadığını, evlerin derlenip toparlandığını ve yılın işinin düzenli biçimde tamamlanıp tamamlanmadığını sınar. Doğu Alpler’deki Perchten Yürüyüşü’nde bu ikili görünüm, günümüzde de güzel ve çirkin Perchten maskelerinde yaşamaya devam eder.
Duman Geceleri’nin bekçisine dair en önemli noktalar bir bakışta.
Alpin doğu bölgesinin mevsim ruhu; 15. yüzyıldan beri kilise kayıtlarında geçer ve Jacob Grimm tarafından Frau Holle’nin güneyli akrabası olarak sınıflandırılmıştır.
İplik eğiren kadınlar, hizmetkârlar ve çocuklar: Perchta evdeki çalışkanlığı ve düzeni denetler, eski yıldan yeni yıla geçişi de gözetir.
Beyaz giyimli güzel bir kadın veya kaz ayaklı, uzun burunlu, sıska bir kocakarı; Perchten Yürüyüşü’nde güzel ve çirkin maskeler olarak canlandırılır.
Çalışkanlığın bereket ve bol hasatla ödüllendirilmesi; ihmalkârlıkta ise azar, eski anlatılarda ise daha sert cezalar.
Kritik geceden önce toplanmış kirmenler ve derlenmiş odalar; ayrıca tütsüleme, büyü sözleri ve eşikte edilen dualar.
Perchta adı genellikle eski Yüksek Almanca “beraht” (parlayan) köküne, daha seyrek olarak “pergan” (saklı olan) köküne dayandırılır. En eski yazılı izlere 15. yüzyılda, vaaz derlemesi De decem praeceptis’te Perchta kültünü batıl inanç olarak kınayan Thomas Ebendorfer von Haselbach’ta ve 1468 tarihli Thesaurus pauperum’da rastlanır. Ad, figüre özel bir dikkatin gösterildiği 6 Ocak’taki Epifani bayramı Berchten Günü ile de bağlantılıdır.
Jacob Grimm, Deutsche Mythologie adlı eserinde Perchta’yı kuzey Almanya’nın Frau Holle’sinin güneyli akrabası olarak sınıflandırmıştır; ikisi iplik eğirme odalarının gözetmenliği ve hayvanların korunması rollerini paylaşır. Bunun ortak, daha eski bir figürden mi yoksa paralel biçimde ortaya çıkmış, bölgesel olarak ayrı geleneklerden mi kaynaklandığı araştırmalarda tartışılmaktadır. Daha eski efsane katmanlarında, Perchta’nın karnı yardığı ve saman ya da doğranmış samanla doldurduğu sert bir ceza motifi bilinir; ancak günümüzde anlatılan ve yaşatılan Alp geleneğinde onun rolü, sert olsa da ölçülü bir sınayıcı olarak öne çıkar.
Adın kökeni Ortaçağ’ın kilise diline uzanır. Orta Yüksek Almanca’da bercht sözcüğü “parlak” ya da “ışıltılı” anlamına gelir. Işıltılı gece, 6 Ocak’taki Üç Kral Günü’nün, yani Epifani Bayramı’nın arifesiydi. 11. yüzyıldan kalma Mondsee Sözlükçesi’nde bu gece için Giperchten Gecesi adı belgelenmiştir.
Efsanevi figür Perchta, geç Ortaçağ’dan beri belgelerde görülür. 1393 tarihli bir Tirol şiiri, uzun burunlu Berchten’den söz eder. Hans Vintler ise 1411’de Pluemen der Tugent (Erdemin Çiçekleri) adlı eserinde, demir burunlu Perchten’e olan inancıyla alay eder.
Yılbaşında yapılan maskeli alaylar ise addan daha eskidir. Arles’lı Caesarius, 500 yılı civarında, yıl başındaki gürültülü kılık değiştirme geleneklerine karşı vaaz vermiştir. Bu geç antik dönem alaylarıyla alpin Perchten arasında bir süreklilik olup olmadığı araştırmacılar arasında tartışmalıdır.
Halkbilimci Marianne Rumpf, bu figürün büyük ölçüde kilise öğretisinden türediğini, pagan bir gelenekten kaynaklanmadığını ileri sürmüştür. Kaynaklarda belgelenmiş, Hristiyanlık öncesine ait bir Perchta tanrıçası bulunmamaktadır.
Perchta, Alp bölgesinde her şeyden önce Perchten Yürüyüşü sayesinde canlı kalmıştır; bu yürüyüş günümüzde de yılbaşı gecesinde ve 6 Ocak civarında Salzburg, Tirol ve komşu bölgelerde düzenlenmektedir. Günümüzün halk kültürü ve ezoterik yazınında Perchta sıklıkla bir Duman Geceleri ve mevsim tanrıçasına dönüştürülerek yeniden yorumlanır; bu okuma, daha eski ve daha katı halk anlatısından farklılaşır.
Perchta, ortaya çıkışı yılların geçişine bağlı olan ve aynı zamanda denetim ile bereketi somutlaştıran, sözde dişi mevsim iblisleri arasında yer alır. Güzel ve çirkin görünümden oluşan ikili biçim, ödül ile cezanın kişileşmesi olarak okunabilir; bu da iplik eğirme ile düzenin merkezi değerler olduğu bir ev işi ekonomisine yerleşiktir. 15. yüzyıldan beri süregelen kilise kınamaları, figürün uzun süre Hristiyanlık öncesi inançların bir kalıntısı olarak algılandığını gösterir; ancak geç dönem kaynaklardan kesintisiz bir kült sürekliliği kanıtlanamamaktadır.
Bu geleneğin iki yüzü vardır ve ikisi birbirini tamamlar.
Güzel Perchten gündüz ortaya çıkar. Aynalar, çiçekler ve kurdelelerle süslenmiş, çoğu zaman kule boyundaki gösterişli başlıklar taşırlar ve evlere yeni yıl için şans ve bereket dilerler.
Çirkin Perchten ise geleneğin gece yüzüdür. Üst Almanca lehçesindeki schiach sözcüğü “çirkin” anlamına gelir. Boynuzlu ve dişli, kürk ve çıngıraklarla donatılmış şeytansı ahşap larvalar takarlar. Gürültüyle sokaklardan geçerler. Yaygın yoruma göre, bereket eve girmeden önce eski yılın uğursuzluğunu kovarlar.
Perchten’in asıl zamanı, Noel arifesinden Üç Kral Günü’ne kadar süren Duman Geceleri‘dir. Bu gecelerde dünyanın düzeninin geçirgen olduğuna inanılırdı. Alaylar, gürültü ve dilenen bereketlerin ev ve avluyu yıl değişiminden sağ salim geçirmesi beklenirdi.
Bu dönemin kapanışını, yer yer Glöckeltag (Çıngırak Günü) olarak anılan 5 Ocak ve onu izleyen, Üç Kral Günü’ne bağlanan Perchten Gecesi oluşturur. Geleneğe bağlı yerler, yürüyüşlerini bugün de bu tarihte düzenler.
En tanınmış geleneksel yürüyüş, kanıtlanabilir biçimde 1850 öncesine uzanan, Salzburg eyaletindeki Pongau Perchten Yürüyüşü’dür. Bu yürüyüş, her yıl Üç Kral Günü civarında St. Johann, Altenmarkt, Bischofshofen, Bad Gastein ve Bad Hofgastein belediyeleri arasında sırayla el değiştirir. Gastein Vadisi’nde, metre boyundaki başlıklarıyla Tafelperchten (levha başlıklı Perchten) ve Kappenperchten (sivri başlıklı Perchten) alaya katılır; ayrıca efsanevi keçi-kuş yaratığı Habergeiß ile yularındaki adamıyla ayı gibi eşlikçi figürler de yer alır.
Bunların yanında kendine özgü özel biçimler de vardır. Rauris’te, efsaneye göre evlerde düzeni ve temizliği denetleyen, uzun kumaş gagalı figürler olan Gagalı Perchten (Schnabelperchten) dolaşır. Salzkammergut’ta 5 Ocak’ta, beyazlar giyinmiş ve ışıklı başlıklar takan Glöckler yürüyüşe çıkar. Pinzgau’da Tresterer eski adım danslarını sergiler, Enns Vadisi’nde ise kuş kılığındaki Vogelpercht ortaya çıkar.
Figür, bölgeden bölgeye farklı adlar taşır. Aşağı Avusturya’da Bechtra, Ausseerland’da Bärigl, Doğu Steiermark’ta ve Burgenland’da Rauweib ya da Pudelfrau olarak anılırdı. Yukarı Bavyera’da akraba figürler Holzmandl veya Moosmann, Kuzeydoğu Bavyera’da ise Specht adıyla bilinir. Orta Almanya bölgesinde ise bu kışlık kadın figürünün rolünü Frau Holle üstlenir.
Yazımlar da değişkenlik gösterir: Percht, Bercht, Berchta, Perchta. Hepsi Duman Geceleri’nin aynı figürünü ifade eder.
Alp bölgesinde Larve olarak adlandırılan Perchten maskeleri, genellikle gerçek boynuzlar ve kürklerle süslenmiş, çam ya da ıhlamur ağacından oyulmuş eserlerdir. Pass adı verilen yürüyüş gruplarının çoğu larvalarını kendisi yapar ya da bu iş için uzman oymacılara başvurur. Eski larvalar aranan koleksiyon parçalarıdır ve Alp bölgesinin yerel müzelerinde sergilenir.
Gelenek günümüzde iki biçimde yaşamaktadır. Geleneksel yerler tarihe ve akışa sadık kalır. Bunun yanında büyük gösteri yürüyüşleri, ateş gösterileri ve yüzlerce katılımcıyla Advent dönemini dolduran bir etkinlik sahnesi de doğmuştur. Gelenek koruma ile etkinlik arasındaki gerilim, artık Perchten konusunun kendisinin bir parçası haline gelmiştir.
Her iki figür de sık sık birbirine karıştırılır, ancak birbirinden ayrı tutulmalıdır.
Krampus, Aziz Nikolaus’a bağlıdır ve dolayısıyla Advent dönemine aittir. 5 ve 6 Aralık’ta, azizin cezalandırıcı yol arkadaşı olarak ortaya çıkar. Perchten ise Noel döneminin diğer ucuna, 6 Ocak civarındaki Duman Geceleri’ne aittir ve kimseye eşlik etmez. Bağımsız bir topluluk olarak ortaya çıkarlar.
Günümüzde iki gelenek birbirine karışmaktadır. Advent döneminde düzenlenen birçok etkinlik Perchten Yürüyüşü adını taşısa da Krampus figürlerini sergiler, modern gösteri yürüyüşleri ise her iki maske türünü birleştirir. Buna karşılık gelenek araştırmacıları ve köklü Pass’lar, tarih ve role göre kesin bir ayrım gözetir.
Aktarılan geleneğe göre, Perchta’nın sınavından korkanlar kendilerini her şeyden önce çalışkanlık ve düzenle koruyabilirdi: kritik geceden önce toplanmış kirmenler, derlenmiş odalar ve ahırlar en etkili önlem sayılırdı. Bunun yanında Duman Geceleri’nde, dolaşan ruhlardan havayı arındırmak için odaların günlükle tütsülenmesi ile eşikte söylenen büyü sözleri ve dualar bilinirdi. Deneyimli kişilerin sabit formülleri ritüel biçimde okuduğu tılsım okuma da Percht’in daha ürkütücü görünüş biçimine karşı aktarılan koruma yöntemlerinden biriydi.
Perchten, pek çok kültürde tekrarlanan bir örüntüyü gösterir: Korku veren figür, aynı zamanda koruyan figürdür. Çıngırakların gürültüsü, şeytansı larva ve gece yarısı alayı, insanlara değil, onlara zarar verebilecek şeylere yöneliktir. Bu korkutucu figürü yanında bulan kişi, yeni yıla güçlenmiş olarak girer.
Bu yönüyle Perchten, sözlükte Krampus gibi figürlerin, gece boğması getiren Alp gibi ruhların ya da başka kültürlerin bekçi figürlerinin yanında yer alır: Korku, korumaya dönüşür.
Doğu Slav geleneğinde Kikimora, iplik eğirmede ve ev işlerinde gösterilen ihmalkârlığı cezalandıran akraba bir ev ruhu rolü üstlenir; ancak alpin Percht’e kıyasla belirgin biçimde daha ürkütücü bir renge sahiptir. Kilise kaynaklarında aktarılan daha eski bir paralel, 10. yüzyıla ait Canon Episcopi’de bulunur; bu metin, geceleri Roma tanrıçası Diana ile birlikte at sürdüklerine inanan kadınlardan söz eder. Gece düzenlenen bu kadın alayı fikri, araştırmalarda sıklıkla Perchta ve Holda’ya ilişkin daha sonraki efsanelerle ilişkilendirilir. Alp bölgesinde ise Salige Frau, akraba sayılan bir başka koruyucu doğa varlığı olarak kabul edilir.
Frau Perchta, Frau Holle ile aynı mı?
Her iki figür de iplik eğirme işinin denetimi ve Duman Geceleri’ne bağlılık gibi temel işlevleri paylaşır. Jacob Grimm, Perchta’yı Holle’nin güneyli akrabası olarak tanımlamıştır; bunun ortak bir ilk figürden mi yoksa birbirinden bağımsız iki bölgesel gelenekten mi kaynaklandığı araştırmalarda kesin biçimde açıklığa kavuşturulmamıştır.
Perchta’nın neden bu kadar farklı iki görünüş biçimi var?
Güzel ve sıska biçimler, işlevinin iki yönünü temsil eder: çalışkanlığın ödüllendirilmesi ve ihmalkârlıkta uyarı. Bu ikilik, Perchten Yürüyüşü’nde güzel ve çirkin maskelerde günümüzde de yaşamaya devam eder.
Perchta tam olarak ne zaman ortaya çıkar?
Ağırlık, Noel ile Üç Kral Günü arasındaki on iki Duman Gecesi’ne verilir; özellikle 6 Ocak’a, yani eski Berchten Günü’ne denk gelen geceye özel bir önem atfedilir. Efsaneye göre bu dönemde iplik eğirme işleri durmalı, ev ve avlu düzene sokulmalıydı.
Perchten ne anlama gelir?
Perchten, Alp bölgesindeki Duman Geceleri’nin maskeli figürleridir. Yılbaşı geçişinin ikili karakterini somutlaştırırlar: Çirkin Perchten, gürültü ve korkuyla eski yılın uğursuzluğunu kovar; Güzel Perchten ise yeni yıla şans ve bereket getirir. Ad, Üç Kral Günü’nden önceki parlak gece olan Giperchten Gecesi’ne dayanır.
Perchten ile Krampus arasındaki fark nedir?
Krampus, Aziz Nikolaus’un cezalandırıcı yol arkadaşıdır ve 5-6 Aralık tarihlerinde ortaya çıkar. Perchten ise bağımsız biçimde görünür ve 6 Ocak civarındaki Duman Geceleri’ne aittir. Günümüzde iki gelenek ticari yürüyüşlerde birbirine karışsa da, geleneksel olarak tarih ve rol birbirinden açıkça ayrılır.
Perchten geleneği nereden gelir?
Gelenek Alp bölgesinden, özellikle Avusturya, eski Bavyera ve Güney Tirol’den gelir. Percht figürü geç ortaçağdan beri, adı ise 11. yüzyıldan beri belgelenmiştir. Bunun ardında Hristiyanlık öncesi alay geleneklerinin yatıp yatmadığı araştırmalarda tartışmalıdır. Pongau Perchten Yürüyüşü, 1850 öncesine kadar uzanan bir dönemden beri kanıtlanabilir durumdadır.
Perchten başka nasıl adlandırılır?
Görünüşlerine göre Güzel Perchten ve Çirkin Perchten olarak ayrılır. Figürün bölgesel adları arasında Bechtra, Bärigl, Rauweib ve Pudelfrau sayılabilir. Akraba özel biçimler arasında Salzkammergut’taki Glöckler, Pinzgau’daki Tresterer ve Rauris’teki Gagalı Perchten yer alır.
Önerilen iç bağlantılar:
Diğer temel eserler Kaynakça‘da yer alır.
Alp bölgesinin söylence figürü Percht olarak da bilinen bu varlık, Noel ile Üç Kral Günü arasındaki on iki gece olan Perchta Duman Geceleri’ne sıkı sıkıya bağlıdır; bu gecelerde çalışkanlık ödüllendirilir, ihmalkârlık ise kınanır.
Bu varlığın etkisine karşı kültürlerarası gelenek şu koruma araçlarını belirtir:
Önerilen Koruma Araçları
Bu koleksiyonun en yalın koruma aracı: Ruhla/Thüringen'de üretilmiş, 999 ayar saf altın, platin, gümüş ve silisyumdan oluşan 41 katmanlı kolye. Etkinleştirilmesi gerekmez, belirli bir kişiye bağlı değildir ve taşınmasa dahi yaklaşık 50 metre çevresinde etkili olur.
İlgili Varlıklar

Yamuna, Hinduizm'in kutsal nehir tanrıçası ve Yama'nın kız kardeşidir. Kökeni, Krishna ilişkisi, ...

Phi Krahang, Tayland'ın uçan pirinç eleği adamı. Kökeni, elek kanatları, Krasue ile ilişkisi ve k...

Aswang: Filipinler'in biçim değiştiren kan emici ve ceset yiyen demonu. Kökeni, Ramos'a göre Aswa...

Kalevala'nın kötücül deniz canavarı Iku-Turso: kökeni, Sampo baskınındaki rolü ve Väinämöinen'in ...

Mami Wata, yılan ve aynayla özdeşleşen su ruhu tanrıçası: Afrika ve denizaşırı köken, kült kurall...

Kültürlerarası karşılaştırmalı çöl ruhları: Arap çölünün cin dünyası, serap varlıkları, Mısır ve ...