De Dulhath is een demon uit de Arabische traditie.
De struisvogelrijder die schipbreukelingen aan de kust belaagt. Als eilanddemon van Arabië rijdt de Dulhath volgens de overlevering op een struisvogel naar schipbreukelingen.
De Dulhath, ook Dalhan genoemd, is een mensenetende woestijn- en eilanddemon uit de klassieke Arabische kosmografie. Hij rijdt op een struisvogel, bewoont afgelegen eilanden en verslindt reizigers en schipbreukelingen die in zijn gebied terechtkomen.
Hij wordt in de 13e eeuw genoemd door al-Qazwini en in de 14e eeuw door al-Damiri, waarmee hij een echte klassieke figuur is, al is het een marginale. Al zijn naamvormen wisselen tussen Dulhath, Dalhan en Dulhama, wat op zichzelf al een bronbevinding is.
Type: Mensenetende woestijn- en eilanddemon uit de djinn-zoölogie
Herkomst: Klassiek-middeleeuwse Arabische kosmografie
Teksten: al-Qazwini (13e eeuw), al-Damiri (14e eeuw)
Periode: klassiek-islamitisch, 13e tot 14e eeuw
Verschijning: menselijke gedaante, rijdend op een struisvogel
Klassiek-islamitisch: De bronnen stammen uit de kosmografie van de 13e eeuw bij al-Qazwini en de 14e eeuw bij al-Damiri.
Woestijn- en zee-eilanden: de onbewoonde randgebieden, waar zeevaarders en schipbreukelingen hem ontmoeten.
Bronnen: al-Qazwini en al-Damiri getuigen van hem, maar de wisselende naamvormen laten zien hoe smal de basis is.
Arabisch: De naamvormen wisselen tussen Dulhath, Dalhan en Dulhama, wat op zichzelf al een bronbevinding is; een vaststaande etymologie ontbreekt. De naam is daarmee minder vast dan het motief dat hij draagt.
Verschijning
De Dulhath is een wezen in menselijke gedaante dat op een struisvogel rijdt, het kernmotief waaruit de struisvogel-djinn is ontwikkeld. In uitgewerkte vorm is hij een monsterlijke man met een groot hoofd, een overdreven grote mond met scherpe tanden, tijgerachtige ogen en handen met haakvormige klauwen.
Werking
De Dulhath verslindt mensen, levend of dood, die in zijn gebied terechtkomen, klassiek de schipbreukelingen aan de eilandkust. Hij misleidt en verrast reizigers; het motief van het verwarren van reizigers verbindt hem met het Ghul-complex.
De struisvogelrijder uit de kosmografieën in één overzicht.
Figuur uit de klassieke islamitische djinn-zoölogie, waarin djinn als reële schepselen van God natuurkundig worden ingedeeld.
Schipbreukelingen en reizigers: wie op zijn eilandkust terechtkomt of zijn woestijngebied betreedt, wordt tot prooi.
Menselijke gedaante, rijdend op een struisvogel; in uitgewerkte vorm met een groot hoofd, overdreven grote mond, scherpe tanden, tijgerachtige ogen en haakklauwen.
Mensenetende demon van de randgebieden: hij misleidt, verrast en verslindt, levend of dood, wat in zijn gebied terechtkomt.
Er is geen specifieke beschermingsformule overgeleverd; in de Sindbad- en Rukh-verhalencyclus wordt hij gedood door de gigantische vogel Rukh, een literair motief, geen rituele afweer.
De naamvormen wisselen tussen Dulhath, Dalhan en Dulhama, wat op zichzelf al een bronbevinding is; een vaststaande etymologie ontbreekt. De figuur is thuis in de klassiek-middeleeuwse Arabische kosmografie, vooral bij al-Qazwini in de 13e eeuw en al-Damiri in de 14e eeuw, en daarmee een echte klassieke figuur.
Zijn kernmotief is zo beknopt als treffend: een wezen in menselijke gedaante dat op een struisvogel rijdt. Daaruit ontwikkelde de overlevering de struisvogel-djinn en de uitgewerkte monstervariant met groot hoofd, overdreven grote mond en haakklauwen. De eilandrol plaatst hem op zijn beurt in de zeevaarderscyclus, daar waar de bewoonde wereld ophoudt.
De Dulhath is een zeldzame figuur en leeft vooral verder in de westerse receptiegeschiedenis en in kosmografische compendia.
Godsdienstwetenschappelijk behoort hij tot de klassieke islamitische djinn-zoölogie, waarin djinn als reële schepselen van God natuurkundig worden ingedeeld. Drie verduidelijkingen daarbij: hij verbeeldt de angst voor de rand van de bewoonde wereld. Anders dan Umm al-Duwais heeft hij geen moraliserende functie. En zijn wisselende naam- en bronsituatie maakt hem tot een marginale, maar echte figuur.
In de verhalen is geen specifieke beschermingsformule tegen de Dulhath overgeleverd. In de Sindbad- en Rukh-verhalencyclus wordt hij gedood door de gigantische vogel Rukh, maar dat is een literair motief, geen rituele afweer. De Dulhath behoort daarmee tot de wezens waartegen de overlevering geen ritus biedt, maar enkel het advies om zijn eilanden en woestenijen helemaal niet te betreden.
De Dulhath is verwant aan de Ghul, de mensenetende gestaltwisselaar van de woestijn, en ook aan Ghaddar en Nasnas. Het motief van de djinn die als dier verschijnt, plaatst hem in de klassieke djinn-zoölogie, de eilandrol in de zeevaarderscyclus; ook de halve demon Shiqq behoort tot deze nabijheid van randzone-wezens.
Wat is een Dulhath?
Een mensenetende woestijn- en eilanddemon uit de klassieke Arabische kosmografie, die afgelegen eilanden bewoont en reizigers en schipbreukelingen verslindt.
Wat is zijn kernmotief?
Hij rijdt op een struisvogel en loert op schipbreukelingen aan afgelegen kusten. Uit dit beeld werd de struisvogel-djinn ontwikkeld.
Is hij een echte klassieke figuur?
Ja. Hij wordt genoemd door al-Qazwini en al-Damiri, al is het marginaal; de wisselende naamvormen horen bij deze bevinding.
Aanbevolen interne links:
Meer standaardwerken in de literatuurlijst.
Als Arabische woestijndemon en struisvogelberijder markeert de Dulhath de uiterste rand van de bewoonde wereld: het eiland achter de schipbreuk, waar de kosmografen de mensenetende wezens plaatsten.
Tegen zijn inwerking noemt de cultuuroverstijgende overlevering deze beschermingsmiddelen:
Vergelijken in de beschermingskompas →Aanbevolen beschermingsmiddelen
Het eenvoudigste beschermingsmiddel van deze verzameling: 41 lagen fijngoud 999, platina, zilver en silicium, vervaardigd in Ruhla, Thüringen. Hoeft niet geactiveerd te worden, is aan geen enkele persoon gebonden en werkt in een straal van ongeveer 50 meter, ook wanneer hij niet gedragen wordt.
Verwante wezens

Perun, hoogste god van de Slaven. Heer van de bliksem, beschermer van de krijgers en wachter van ...

Nëna e Vatrës, de moeder van de haard in het Albanese volksgeloof. Herkomst, de nauwe band met de...

Pele, Poliahu en de Aumakua-voorouderlijke geesten: de Hawaiiaanse goden en de levende religieuze...

Curicaueri, de hoogste vuur- en zonnegod van de Purépecha (Tarasken). Herkomst, zijn brandofferku...

Night Marchers, de spookachtige dodenprocessie van Hawaï. Herkomst, de mars van de dode krijgers,...

Shanxiao, de eenbenige bergwouddemon van China. Herkomst in de klassieke teksten, de zoutdief bij...