Mahuika is godin van de Maori-traditie van Polynesië.
De vuurgodin, die het vuur in haar vingernagels draagt.
Mahuika is de vuurgodin van de Maori en van geheel Polynesië; haar vuur huist in haar vinger- en teennagels. Zij is de hoedster en gever van het vuur en de echtgenote van de vuurbrenger Auahitūroa.
In de bekende Māui-mythe ontfutselt de cultuurheld haar het vuur, waarop zij in woede bijna de wereld in brand zet; het geredde vuur wordt bewaard in de kaikōmako-boom, waaruit de mensen het sindsdien door wrijving verkrijgen.
Type: Vuurgodin, hoedster en gever van het vuur
Herkomst: Maori- en Polynesische overlevering
Teksten: Best, Craig en de Māui-cyclus
Periode: etnografisch gedocumenteerde overlevering
Verschijning: gedaante met vuur in vinger- en teennagels
Maori- en Polynesische overlevering, etnografisch gedocumenteerd; de belangrijkste bronnen zijn Best, Craigs lexicon van de Polynesische mythologie en de Māui-cyclus.
Nieuw-Zeeland en verder Polynesië: de naam van de vuurgodheid is pan-Polynesisch en komt in varianten voor van Samoa tot Aotearoa.
Goed gedocumenteerd: Best en Craig als etnografische basiswerken, plus de verhalen uit de Māui-cyclus bij Stimson.
Polynesisch: Mahuika, in varianten Mahuea, Mafuike of Mahuiʻe, is de pan-Polynesische naam van de vuurgodheid; een zekere letterlijke naamsbetekenis is niet solide onderbouwd. De varianten duiden op hetzelfde wezen, niet op verschillende godheden.
Verschijning
Mahuika draagt het vuur in haar vinger- en teennagels en woont in een grot of onderwereld. Zij verpersoonlijkt de hoedster en bron van het aardse vuur.
Werking
In de Māui-mythe laat Māui alle vuren van de wereld doven en vraagt hij Mahuika vervolgens nagel na nagel, die hij in het geheim dooft. In woede werpt zij de laatste nagel op de grond, waarop een wereldbrand uitbreekt; Māui wordt alleen door de weergoden gered. De laatste vonken bergen zich in de kaikōmako-boom, waardoor vuur wordt gemaakt door wrijving met dit en ander hout.
De belangrijkste aspecten van de vuurgodin in één overzicht.
Pan-Polynesische vuurgodheid; als echtgenote van Auahitūroa, deels jongere zuster van de dodengodin Hine-nui-te-pō en verwant aan of voorouder van Māui.
De mensen als ontvangers van het vuur: van haar nagels stamt het vuur, dat sindsdien in het hout van de wereld bewaard blijft.
Gedaante met vuur in vinger- en teennagels, woonachtig in een grot of onderwereld; het nagelvuur is haar vaste kenmerk.
Hoedster en gever van het vuur; in woede vol potentieel voor een wereldbrand, zoals de geworpen laatste nagel uit de Māui-mythe laat zien.
Geen gedocumenteerde offercultus; haar erfenis is het vuurwrijven, hika ahi, met het hout van de kaikōmako-boom.
Mafuiʻe op Samoa als directe tegenhanger, de Hawaiiaanse vulkaangodin Pele in haar vuuraspect, typologisch de Prometheus-stof.
Het verhaal begint met een list: Māui laat alle vuren van de wereld doven en gaat vervolgens naar Mahuika om nieuw vuur te vragen. Nagel na nagel geeft de godin hem haar vuur, en nagel na nagel dooft hij het in het geheim, tot zij het bedrog ontdekt. In woede werpt zij de laatste nagel op de grond, een wereldbrand breekt uit, en Māui ontsnapt alleen omdat de weergoden hem redden.
De laatste vonken bergen zich in de kaikōmako-boom; daarom maken de Maori vuur door wrijving met dit en ander hout. In de genealogie van de overlevering is Mahuika de echtgenote van de vuurbrenger Auahitūroa, deels de jongere zuster van de dodengodin Hine-nui-te-pō en verwant aan of voorouder van de cultuurheld Māui.
De vuurroof behoort tot de bekendste Maori-verhalen. Mahuika staat afgebeeld op een Nieuw-Zeelandse munt uit 2019, en een personage uit een videospel is naar haar genoemd.
Religiewetenschappelijk is Mahuika een klassiek voorbeeld van de vuurgodin als gever en tegelijk gevaarlijke macht. Belangrijke verduidelijkingen: zij is niet doorgaans vrouwelijk, op Tuamotu, de Marquesaseilanden en delen van Nieuw-Zeeland is Mahu-ika mannelijk. Mahuea en Mafuike zijn naamvarianten van hetzelfde wezen. En Māui verkrijgt het vuur door list, niet door louter diefstal.
Een offercultus voor Mahuika is niet gedocumenteerd. Haar erfenis is de vuurmaaktechniek zelf, het vuurwrijven, hika ahi, dat etnografisch is gedocumenteerd. Het bewaren van het vuur in de kaikōmako-boom vormt de praktische kern van de overlevering: wie vuur wrijft, herhaalt het slot van de mythe en haalt de geborgen vonken van de godin terug uit het hout.
Mahuika heeft directe pan-Polynesische tegenhangers zoals Mafuiʻe op Samoa, deels als mannelijk voorgesteld. Typologisch staat zij dicht bij de Hawaiiaanse vulkaangodin Pele in haar vuuraspect, en het motief van de vuurroof bij de Prometheus-stof. Binnen de Maori-overlevering behoren haar echtgenoot Auahitūroa en de aardbevingsgod Rūaumoko tot dezelfde kring van vuur- en aardmachten.
Waar draagt Mahuika haar vuur?
In haar vinger- en teennagels, waaruit Māui het haar ontfutselt.
Is Mahuika altijd vrouwelijk?
Nee. Op Tuamotu, de Marquesaseilanden en delen van Nieuw-Zeeland is Mahu-ika mannelijk.
Waarom wrijft men vuur uit de kaikōmako-boom?
Omdat de laatste vonken na de wereldbrand in deze boom werden bewaard.
Aanbevolen interne links:
Meer standaardwerken in de literatuurlijst.
Mahuika is bij de Maori zowel vuurgodin als waarschuwende macht: het vuur in haar vingernagels maakt haar tot schenkster van het nuttigste van alle goederen, en dezelfde vonk kan, in woede geslingerd, de wereld in brand zetten.
Tegen zijn inwerking noemt de cultuuroverstijgende overlevering deze beschermingsmiddelen:
Vergelijken in de beschermingskompas →Aanbevolen beschermingsmiddelen
Het eenvoudigste beschermingsmiddel van deze verzameling: 41 lagen fijngoud 999, platina, zilver en silicium, vervaardigd in Ruhla, Thüringen. Hoeft niet geactiveerd te worden, is aan geen enkele persoon gebonden en werkt in een straal van ongeveer 50 meter, ook wanneer hij niet gedragen wordt.
Verwante wezens

Chindi, de dodengeest van de Diné of Navajo. Herkomst als disharmonisch restant, de geestenziekte...

Tsongkhapa (1357-1419) is de stichter van de Tibetaanse Gelug-school en geestelijk vader van de D...

Aroni, de geheimzinnige boswoudgeest van de Yoruba. Herkomst, de hondenkop en het enkele been, de...

Luzifer is in de christelijke traditie de figuur van de hoogste gevallen engel. De gelijkstelling...

De Bergmönch, ook Meister Hämmerling, de berggeest van de mijnwerkers. Herkomst, zijn dubbele nat...

De Nasnas, de in de lengte gehalveerde woestijndemon van Arabië. Herkomst, de dubbele betekenis e...