Umibozu, Japon geleneğinin bir şeytanıdır.
Durgun denizden yükselen devasa siyah kafa, tekneleri parçalar. Durgun denizin dehşeti olan Umibozu, devasa siyah kafasıyla bütün tekneleri paramparça eder. Hangi motiflerin Umibōzu etrafında toplandığı, Japon kıyılarının siyah deniz keşişi anlatısı üzerinden adım adım izlenebilir.
Umibōzu, Japon denizcilerinin korkuyla andığı bir yōkaidir: ayna gibi düz denizden yükselen devasa, simsiyah bir kafa; durgunluğu fırtınaya çeviren bir varlık. Edo döneminden itibaren yazılı kaynaklarda yer alır; sözlü geleneği muhtemelen daha eskidir.
Tür: Yōkai, siyah deniz keşişi
Köken: Japon kıyı inancı
Metinler: Edo dönemi görsel kaynakları
Dönem: Edo döneminden günümüze
Görünüm: Durgun denizden yükselen kel devasa kafa
Yazılı olarak başta Edo döneminden belgelenmiştir; sözlü geleneği muhtemelen daha eskidir.
Bölgesel ad varyantlarıyla birlikte ülke genelinde Japon kıyıları.
İyi: Edo dönemi tahta baskıları ile Yanagita ve Foster’ın derlemeleri.
Japonca: umi deniz anlamına gelir; bōzu ise Budist keşişlerin tıraşlı kafasına gönderme yapar: Umibōzu, deniz keşişi demektir.
Görünüm
Gece denizi kadar simsiyah, pürüzsüz, saçsız devasa bir kafa; gövdesi yoktur.
Etkisi
Hava bozulduğunda tekneleri parçalar ya da derinlere çeker; bir kepçe isterse bununla tekneyi batırır.
Deniz keşişinin en önemli özellikleri bir bakışta.
Edo döneminden itibaren belgelenen Japon kıyı geleneğinin yōkaisi.
Geceleri açık denizde seyreden balıkçılar ve kıyı teknecileri.
Gövdesiz, kel, simsiyah devasa kafa.
Utagawa Kuniyoshi’nin yaklaşık 1845 tarihli renkli tahta baskısı, geleneğe aykırı biçimde yıl sonunda denize açılan gemici Tokuzō efsanesini konu alır. Umibōzu en korkunç şeyin ne olduğunu sorar; Tokuzō’nun kendi mesleği olduğu yanıtı, varlığın fırtınayla birlikte ortadan kaybolmasına yol açar.
Kuniyoshi’nin Tokuzō baskısı, yōkainin görsel ikonasına dönüştü; 1546’da Danimarka açıklarında yakalandığı aktarılan Avrupalı deniz keşişi efsanesiyle akraba bir imgedir. Din bilimleri açısından Umibōzu, kıyı dünyasıyla açık deniz arasındaki sınırı simgeler ve yıl sonunda denize çıkmayı dinen yasaklar.
Umibōzu bir kepçe istediğinde, Funayūrei ile ortak olan bu motife göre ona dibi delik bir kap uzatılır. Yıl sonunda denize çıkmamak ve varlığa bakmamak temel davranış kurallarıdır. Muska, tuz ve kutsal su koruyucu araçlar arasında sayılır.
Ainu geleneğinin kırmızı dev ahtapotu Akkorokamui ile akrabadır. Yunan girdap canavarı Charybdis de Umibōzu gibi denizden yükselir; ancak o yalnızca belli bir noktada değil, sabit bir yere bağlı olarak varlığını sürdürür.
Umibōzu ne ister?
Bir kap ister; ona dibi delik bir kap uzatılır, böylece boşluğa kepçe çeker.
Ne zaman ortaya çıkar?
Geceleri, birden bozulan durgun denizde; yılın son günü özellikle tehlikeliydi.
Kaynakçada yer alan diğer başvuru eserleri: Kaynakça.
Umibozu yokai olarak arananlar için bu siyah keşiş kafası her şeyden önce şunu simgeler: ayna gibi düz denizin sessiz gecelerinde beliren bir Japon deniz canavarı.
Bu varlığın etkisine karşı kültürlerarası gelenek şu koruma araçlarını belirtir:
Koruma Pusulasında karşılaştır →Önerilen Koruma Araçları
Bu koleksiyonun en yalın koruma aracı: Ruhla/Thüringen'de üretilmiş, 999 ayar saf altın, platin, gümüş ve silisyumdan oluşan 41 katmanlı kolye. Etkinleştirilmesi gerekmez, belirli bir kişiye bağlı değildir ve taşınmasa dahi yaklaşık 50 metre çevresinde etkili olur.
İlgili Varlıklar

Penghou, kâfur ağaçlarının odununda yaşayan Çin ağaç ruhu. Klasik metinlerdeki kökeni, köpeğe ben...

Etrüsk tanrıları: Tinia (baş tanrı), Uni, Menerva, Aita. Haruspex dini ve Roma Kapitolin üçlüsünü...

Yamauba, Japonya'nın ikircikli dağ cadısı. Kökeni, insan yiyen ile besleyici ana arasındaki ikili...

Ölümün kişileşmesi, Nyx'in oğlu, Hypnos'un kardeşi. Siyah kanatlar, ters tutulmuş meşale, öte dün...

Ehecatl, Aztek rüzgar tanrısı ve Quetzalcoatl'ın rüzgar yönü. Kökeni, yuvarlak rüzgar tapınakları...

Pangkarlangu, Warlpiri'nin çocuk yiyen dev ogru. Kökeni, toplumsal işlevi ve din bilimleri açısın...