Pangkarlangu, Avustralya’nın Aborijin geleneğine ait bir ruhtur.
Çölde kaybolan çocukları götüren ogr. Pangkarlangu, geleneğe göre kaybolan çocukları götüren orta çölün devi olarak bilinir.
Pangkarlangu, Avustralya orta çölündeki Warlpiri’ye ait devasa, çocuk yiyen bir ogrdur. Warlpiri’nin insan yiyiciler olarak adlandırdığı sınıfa dahildir ve çocuklara çölde tek başlarına dolaşmamaları gerektiğini öğreten bir korkuluk işlevi görür.
Bu korkunç figürün arkasında gerçek bir tehlike yatmaktadır: Çöl yazında kaybolan bir çocuk saatler içinde susuzluktan can verebilir. Pangkarlangu hakkındaki anlatılar bu tehlikeyi, çocukların anlayabileceği bir biçime büründürür.
Tür: İnsan yiyiciler sınıfından çocuk yiyen dev ogr
Köken: Warlpiri geleneği
Metinler: Başta Musharbash ve Nicholls olmak üzere etnografik belgeler
Dönem: Günümüze dek süregelen canlı bir gelenek
Görünüm: Devasa, tüylü, keskin pençeli, boyunsuz görünümlü
Warlpiri geleneği günümüzde de aktarılmaya devam etmektedir; bilimsel olarak başta Yasmine Musharbash ve Christine Nicholls tarafından belgelenmiştir.
Avustralya’nın orta çölü, özellikle Kuzey Bölgesi’ndeki Tanami bölgesi; komşu grupların da varyantları paylaştığı tahmin edilmektedir.
Kapsamlı biçimde belgelenmiştir: Musharbash, Pangkarlangu üzerine doğrudan yayın yapmıştır; buna Nicholls ve Molly Tasman Napurrurla’nın Dreamtime çocuk kitabı da eklenmektedir.
Warlpiri: Pangkarlangu, ayrıca Pankalangu; Orta ve Batı Çölü dilinden bir sözcük. Bu, Warlpiri’nin insan yiyiciler olarak adlandırdığı sınıfa ait ogrun özel adıdır.
Görünüm
Pangkarlangu devasa, tüylü, keskin pençeli ve boyunsuz görünümlü bir insan yiyici devdir; Warlpiri betimlemeleri popüler Neandertal tasvirlerine benzemektedir. Ortasında örgülü saç ipi kemer taşır ve bu kemer anlatılarda önemli bir rol oynar; figüratif sanatta kötülüğün işareti olarak çoğunlukla aşırı büyük cinsel organlarla tasvir edilir.
Etki
Anlatılarda kamptan kaçan bebekleri ve küçük çocukları yakalar, saç kemerinin üzerine dizer ve kızartır. Toplumsal işlevi davranış düzenlemeye yöneliktir: Çocuklara çölde tek başlarına dolaşmamaları gerektiğini öğretmek için kullanılır; zira yaz mevsiminde kaybolan bir çocuk saatler içinde susuzluktan can verebilir.
Dev ogrun en önemli yönlerine bir bakış.
Tanami bölgesinin Warlpiri geleneği; Pangkarlangu, insan yiyiciler sınıfının adıyla en çok tanınan temsilcisidir.
Özellikle çocuklar: Anlatılar, kamptan kaçabilecek bebekler ve küçük çocuklara yöneliktir.
Devasa, tüylü, keskin pençeli ve boyunsuz görünümlü; örgülü saç ipi kemeriyle; sanatta kötülüğün simgesi olarak çoğunlukla aşırı büyük cinsel organlarla gösterilir.
Davranış düzenleme: Ogr, çocuklara çölde tek başlarına dolaşmamaları gerektiğini öğretir ve böylece susuzluktan ölme gerçek tehlikesini simgeler.
Hikayeler, türküler, ders kitapları ve dramatik canlandırma aracılığıyla aktarım; ilişki pedagojik-uyarıcı niteliktedir.
İnsan yiyici figürler olarak Ngayurnangalku ve Mamu; dünya genelinde ogr ve çocuk korkutucu gelenekleri.
Pangkarlangu, ayrıca Pankalangu olarak da bilinen bu ad, Orta ve Batı Çölü dilinden bir Warlpiri sözcüğüdür. Ad, Warlpiri’nin insan yiyiciler olarak adlandırdığı sınıfa ait ogrun özel adıdır. İnanç, başta Kuzey Bölgesi’ndeki Tanami bölgesinin Warlpiri topluluğu tarafından yaşatılmaktadır; komşu grupların da figürün varyantlarını paylaştığı düşünülmektedir.
Aktarım biçimi dikkat çekicidir: Pangkarlangu yalnızca anlatılarda ve türkülerde değil, ders kitaplarında ve dramatik canlandırmalarda da yaşamaktadır. Lajamanu anlatıcısı Molly Tasman Napurrurla, okul çocuklarına ogru canlandırarak göstermekte; resimli Dreamtime çocuk kitabı The Pangkarlangu and the Lost Child ise figürü bölge dışında da tanınır kılmıştır.
Pangkarlangu, Charlie Tjararu Tjungurrayi gibi sanatçıların eserlerinde Papunya dönemi ve sonrasına ait çöl resminin tanınan bir motifidir; aynı zamanda Molly Tasman Napurrurla’nın resimli Dreamtime çocuk kitabı The Pangkarlangu and the Lost Child’ın başlık varlığıdır.
Din bilimleri açısından Pangkarlangu, toplumsal işlevi olan çocuk yiyen bir ogrdur. Önemli açıklamalar: Antropolog Yasmine Musharbash onun üzerine doğrudan yayın yapmıştır. Ayrıntılı betimlemelerin büyük bölümü Nicholls’a dayanmakta olup buna göre atıflandırılmalıdır. Bunun yanı sıra Pangkarlangu, gerçek ve ölümcül bir çevre tehlikesini simgelemektedir.
Pangkarlangu’ya karşı korunma ritüeller aracılığıyla değil, hikayeler, türküler, ders kitapları ve dramatik canlandırma yoluyla aktarılır; Lajamanu anlatıcısı Molly Tasman Napurrurla ogru okul çocuklarına canlandırarak gösterir. İlişki pedagojik-uyarıcı niteliktedir: Hikayeleri bilen, kampın yanında kalır ve bu tam olarak anlatıların amacıdır.
Pangkarlangu, Batı Çölü’nün insan yiyici ve çocuk yiyen figürleri olarak Martu’nun Ngayurnangalku‘su ve Anangu’nun ruh gücü Mamu‘suyla doğrudan paralellik taşır. Kültürlerarası düzeyde ise dünya genelinde aynı görevi üstlenen ogr ve çocuk korkutucu gelenekleriyle benzerlik gösterir: Çocukları gerçek tehlikelerden uzak tutmak.
Pangkarlangu nedir?
Avustralya orta çölündeki Warlpiri’ye ait, insan yiyiciler sınıfından devasa, çocuk yiyen bir ogrdur.
Ona olan inancın işlevi nedir?
Çocuklara çölde tek başlarına dolaşmamaları gerektiğini öğretir; zira yaz mevsiminde kaybolan bir çocuk saatler içinde susuzluktan can verebilir.
Nasıl aktarılır?
Hikayeler, türküler, ders kitapları ve dramatik canlandırma aracılığıyla; başta anlatıcı Molly Tasman Napurrurla olmak üzere.
Önerilen dahili bağlantılar:
Kaynakçada yer alan diğer başvuru eserleri: Kaynakça.
Warlpiri ogru olarak Pangkarlangu, sıradan bir korku motifinin çok ötesindedir: Saç kemerli çocuk yiyen bu dev, orta çölde insan hayatını doğrudan etkileyebilecek bir dersi canlı tutmaktadır.
Bu varlığın etkisine karşı kültürlerarası gelenek şu koruma araçlarını belirtir:
Koruma Pusulasında karşılaştır →Önerilen Koruma Araçları
Bu koleksiyonun en yalın koruma aracı: Ruhla/Thüringen'de üretilmiş, 999 ayar saf altın, platin, gümüş ve silisyumdan oluşan 41 katmanlı kolye. Etkinleştirilmesi gerekmez, belirli bir kişiye bağlı değildir ve taşınmasa dahi yaklaşık 50 metre çevresinde etkili olur.
İlgili Varlıklar

Marena, Slav mitolojisinin kış ve ölüm tanrıçası. İlkbahara geçiş ritüeli, Maslenitsa geleneğinde...

Tengu, tanrı ile şeytan arasında konumlanan kanatlı dağ varlığı. Yamabushi rahiplerinin sınavı, u...

Douen, Trinidad'da vaftiz edilmeden ölen çocukların ruhudur. Kökeni, geriye dönük ayakları, yüzsü...

Cheonggak-gwishin, Kore'nin bekar ruhu. Köken, Han gücenmi, ölüm sonrası hayalet düğünü ve sınıfl...

Kul, Sami geleneğinin su ve balık ruhu. Köken, su tanrısı Čáhcealmmái ile ilişkisi ve koruma biçi...

Ong Dia, Vietnam'ın güler yüzlü toprak ve ev tanrısı. Kökeni, yerdeki sunak ve din bilimleri açıs...