Faun, Roma geleneğinin ruhudur.
Keçi bacaklı orman ruhu, peşinden panik korkusunu sürükler. Vahşi orman arazisinin yer ruhu olarak Faun, ani korku ve kırsal bereketin simgesidir.
Faunlar, Roma’nın keçi bacaklı orman, mera ve tarla ruhlarıdır; Yunan Satyrlarının Latince karşılığıdır. Evcilleştirilmemiş orman arazisinin yer ruhları olarak bereket, vahşi doğa ve yalnızlığın getirdiği ani panik korkusuyla ilişkilendirilirler.
Tek tanrı Faunus‘un çoğul yayılımı olarak doğmuşlardır; Yunan Pan’ın maiyetindeki küçük Panlar’la benzer bir yapı söz konusudur. Tekil biçimiyle Faun, bu sınıfın tek orman ruhudur, tanrının kendisi değildir.
Tür: Keçi bacaklı orman, mera ve tarla ruhları; vahşi doğanın yer ruhları
Köken: Latium ve Roma İtalyası
Metinler: M.Ö. 3. ve 2. yüzyıldan itibaren Roma yazını, Vergilius, Ovidius
Dönem: Antik Çağ
Görünüm: Yarı insan yarı keçi melez varlık, boynuzlar ve kuyruk
M.Ö. 3. ve 2. yüzyıldan itibaren Roma yazınında iyi belgelenmiştir; Vergilius’tan Ovidius’a uzanan klasik şiir geleneği bu figürü kalıcı kılmıştır.
Latium ve Roma İtalyası; bir ikonografik motif olarak Faun, imparatorluk genelinde yayılmıştır.
İyi: Başta Vergilius ve Ovidius olmak üzere Roma şiiri; buna ek olarak zengin bir görsel gelenek.
Latince: Fauni, tek tanrı Faunus’un çoğul yayılımıdır; Yunan Pan’ın maiyetindeki küçük Panlar’la benzer biçimde oluşturulmuştur. Ruh sınıfının adı bu nedenle doğrudan, kendisinden türediği tanrıdan gelmektedir.
Görünüm
Faunlar, boynuzlar ve tüylü keçi bacaklarıyla birlikte bir erkeğin gövdesine sahip olarak tasvir edilmiştir; klasik ikonografide çoğunlukla Pan flütü, üzüm salkımı ya da çoban değneğiyle betimlenirler. Önemli bir ayrım vardır: Roma’nın Faun’u keçi bacaklıdır ve bereketle özdeşleştirilir; Yunan Satyrı ise çoğunlukla at ya da eşek kulaklarına sahiptir ve sefahatle daha güçlü biçimde ilişkilendirilir. Bu iki figürün birleşimi, daha sonraki bir eşleştirmenin ürünüdür.
Etki
Yer ruhları olarak Faunlar, koruluklarda, açık alanlarda ve ıssız orman bölgelerinde yaşar. Simgesel olarak bereket, doğayla bağ ve dokunulmamış arazinin ikircikli, vahşi gücünü temsil ederler. Yolcuları vahşi doğada ansızın yakalayan panik korkusu onlara atfedilir; bu Latince motif, Yunan Pan’dan devralınmıştır.
Roma’nın orman ruhlarının en önemli yönlerine bir bakışta genel bakış.
Roma’nın evcilleştirilmemiş orman arazisinin yer ruhları; tanrı Faunus’un çoğul yayılımı. Helenistik eğilimdeki eğitimli Romalılar onları Yunan Satyrlarıyla özdeşleştirmiştir.
Faunlarla korulukta, açık arazide ve ıssız orman bölgelerinde karşılaşan çobanlar, çiftçiler ve yolcular.
Yarı insan yarı keçi melez varlık, boynuzlar ve kuyruk; klasik ikonografide çoğunlukla Pan flütü, üzüm salkımı ya da çoban değneğiyle.
Bereket ve vahşi doğa; buna ek olarak, ormanda ıssızlık içindeki yolcuları ansızın yakalayan panik korkusu.
Bağımsız bir devlet kültü yoktu: İbadet, Faunalia ve Lupercalia şenlikleriyle Faunus üzerinden yürütülürdü; kırsal gelenekte rustik adaklar ve danslar da buna eşlik ederdi.
Faunlar, tek tanrı Faunus‘un çoğul yayılımıdır; Yunan Pan’ın maiyetindeki küçük Panlar’la benzer bir yapıdadır. Romalı çiftçinin tarla açmadığı arazinin yer ruhları, işlenmemiş orman topraklarının sakinleri olarak kabul görürler.
Helenistik eğilimdeki eğitimli Romalılar, Faunlarını Dionysos’un vahşi maiyeti olan Yunan Satyrlarıyla özdeşleştirmiştir; oysa her iki figürün kökeni başlangıçta birbirinden farklıdır. Faun ile Satyrın bugün yaygın biçimde eşleştirilmesi, iki geleneğin ortak çıkış noktası değil, edebi bir yakınsama sürecinin ürünüdür.
Faun ve Satyr, sanat, edebiyat ve fantastik türde bugün de köklü motiflerdir; 2006 yapımı Guillermo del Toro filmi Pan’ın Labirenti ile C. S. Lewis’in Narnia serisindeki sevimli Faun Bay Tumnus bunun en bilinen örnekleridir.
Din bilimleri açısından Faun, bir doğa ruhu ve ormanın genius loci’sidir; bir orman tanrısının kolektif çoğul yayılımıdır. İki husus özellikle vurgulanmalıdır: Faun ile Satyr aynı varlık değildir; sonradan birbirlerine yaklaştırılmışlardır ve köken, görünüm ile anlam bakımından birbirinden ayrılırlar. Öte yandan ruh sınıfı olarak Faun, yalnızca kendisinden türediği tanrı Faunus’tan ayrı tutulmalıdır.
Faunların bağımsız bir devlet kültü yoktu; ibadet, Faunalia ve Lupercalia şenlikleriyle tanrı Faunus üzerinden yürütülürdü. Kırsal pratikte rustik adaklar ve danslar, orman ruhlarını yatıştırmak için kullanılırdı. Orman ıssızlığının panik korkusuna karşı çan sesi koruyucu bir işaret olarak kabul edilirdi; vahşi doğanın ruhlarıyla ilişkide taşınan bir koruyucu nesne de bu geleneğe eşlik ederdi.
Faun ile Satyr aynı varlık mıdır?
Hayır. Sonradan birbirlerine yaklaştırılmışlardır; ancak köken, görünüm ve anlam bakımından birbirinden ayrılırlar: Faun Roma’ya aittir ve bereketle özdeşleştirilir, Satyr ise Yunanlıdır ve sefahatle daha güçlü biçimde ilişkilendirilir.
Faunların keçi mi at mı bacağı vardır?
Keçi bacakları ve boynuzları vardır. At veya eşek özellikleri daha çok Yunan Satyruyla ilişkilidir.
Neden korkulur?
Orman ıssızlığında yolcuları ansızın yakalayan panik korkusundan; bu korku, vahşi doğanın yer ruhları olan Faunlara atfedilirdi.
Önerilen dahili bağlantılar:
Kaynakçada yer alan diğer başvuru eserleri Literaturverzeichnis.
Roma’nın orman ruhları olarak Faunlar, Latium’un vahşi yüzünü simgeler: bereket bahşeden ve aynı zamanda yolculara ıssızlığın panik korkusunu aşılayan keçi bacaklı doğa ruhları.
Bu varlığın etkisine karşı kültürlerarası gelenek şu koruma araçlarını belirtir:
Koruma Pusulasında karşılaştır →Önerilen Koruma Araçları
Bu koleksiyonun en yalın koruma aracı: Ruhla/Thüringen'de üretilmiş, 999 ayar saf altın, platin, gümüş ve silisyumdan oluşan 41 katmanlı kolye. Etkinleştirilmesi gerekmez, belirli bir kişiye bağlı değildir ve taşınmasa dahi yaklaşık 50 metre çevresinde etkili olur.
İlgili Varlıklar

Ipupiara, Brezilya sömürge kroniklerinin erkek su iblisi ve Iara'nın öncülü. Köken, görünüm ve dö...

Filipin Bicol Bölgesi'nin Naga'sı: yılan ve su tanrıçası. Kökeni, Ibalong Destanı ve Hindistan'ın...

Resifin Paniası: Māori geleneğinin güzel deniz kadını. Kökeni, Karitoki ile trajik aşkı ve Napier...

Nyen, Tibet geleneğinin hava ve konut ruhları. Dünyalar arasındaki sınır bekçileri: sınıflar, rit...

Tine Ghealáin, İrlanda'nın bataklık ışığı ve soğuk parıltısı. Köken, tilki ateşinden ayrımı ve di...

Sajama, Bolivya'nın en yüksek dağı ve Achachila'sı. Kökeni, baş kesme efsanesi ve din bilimleri a...