Tatewari is god van de Huichol-overlevering.
Grootvader Vuur, oudste god en eerste sjamaan.
Tatewari, Grootvader Vuur, is de oudste god en de centrale vuurgodheid van de Huichol, de Wixárika, in Mexico. Volgens de overlevering is hij de eerste sjamaan en de bemiddelaar tussen mensen en goden.
Anders dan veel godheden heeft Tatewari geen beeldencultus: hij is het levende haard- en ceremoniële vuur zelf. Zijn vuur staat centraal in alle ceremonies en in de pelgrimstocht naar Wirikuta, het heilige land van de Huichol. De religie van de Wixárika is tot op de dag van vandaag levende praktijk.
Type: vuurgodheid, oudste god en eerste sjamaan van de Huichol
Herkomst: Sierra Madre Occidental, Huichol (Wixárika) in Mexico
Teksten: mondelinge overlevering, etnografisch gedocumenteerd sinds Lumholtz
Periode: voornamelijk etnografisch, 19e tot 21e eeuw, levende praktijk
Verschijning: het haard- en ceremoniële vuur als grootvader
De overlevering is voornamelijk etnografisch gedocumenteerd, van de 19e tot de 21e eeuw; ze beschrijft een tot op heden levende religieuze praktijk.
De Sierra Madre Occidental in Mexico, het land van de Huichol respectievelijk Wixárika; daarnaast de pelgrimsroute naar Wirikuta.
Goed etnografisch onderbouwd: de belangrijkste oudere bron is Carl Lumholtz, aangevuld met recenter veldwerk zoals dat van Barbara Myerhoff.
Wixárika: Tatewarí betekent Onze grootvader, het vuur. De verwantschapsnaam is programmatisch: het vuur wordt niet aangesproken als verre macht, maar als oudste lid van de gemeenschap.
Verschijning
Tatewari is het levende haard- en ceremoniële vuur zelf. In de kosmologie van de Huichol wordt hij vaak verbonden met het hert en de peyote in de heilige drieklank van de Wixárika-religie.
Werking
Tatewari verwarmt, geneest en wijst de weg. Als eerste sjamaan bracht hij volgens de overlevering de geneeskunst en bemiddelt hij tussen mensen en goden. Zijn vuur is bij elke ceremonie aanwezig en moet worden onderhouden; hij wordt alleen als gevaarlijk beschouwd bij veronachtzaming.
De belangrijkste aspecten van Grootvader Vuur in één oogopslag.
Oudste godheid in het pantheon van de Huichol (Wixárika); onderdeel van de heilige drieklank van vuur, hert en peyote in een levende religie.
De gemeenschap, de sjamanen en de pelgrims: bij nachtelijke rituelen en op de pelgrimstocht naar Wirikuta staat zijn vuur centraal.
Geen beeltenis: Tatewari is het ceremoniële vuur zelf, dat als grootvader wordt aangesproken, gevoed en in gezangen aangeroepen.
Verwarmen, genezen en de weg wijzen; als eerste sjamaan oorsprong van de geneeskunst en bemiddelaar tussen mensen en goden.
Het ceremoniële vuur wordt gevoed en aangesproken, de mara’akame zingt tot hem; tijdens de rituelen mag het vuur niet doven.
Wixárika Tatewarí betekent Onze grootvader, het vuur. Tatewari is de oudste godheid in het pantheon van de Huichol en wordt nauw verbonden met de pelgrimstocht naar Wirikuta, het heilige land waarheen de pelgrims onder begeleiding van de sjamaan trekken. De overlevering is mondeling; de belangrijkste oudere bron is Carl Lumholtz, die de religie van de Wixárika rond 1900 documenteerde.
De etnografische literatuur beschrijft Tatewari als de eerste sjamaan, die de geneeskunst bracht, en als bemiddelaar tussen mensen en goden. Omdat het om een levende religieuze praktijk gaat, beperkt deze weergave zich tot wat het veldwerk heeft gedocumenteerd; de duidingsbevoegdheid over hun rituelen ligt bij de Wixárika zelf.
Tatewari is uitgebreid gedocumenteerd door het etnografisch onderzoek naar de Huichol-religie en door de internationale belangstelling voor de peyote-pelgrimstocht. De religie van de Wixárika is levend.
Religiewetenschappelijk is Tatewari een schoolvoorbeeld van vuur als eerste sjamaan en cultuurbrenger: het vuur is niet alleen haard, maar oorsprong van geneeskunst en bemiddeling. De heilige drieklank van vuur, hert en peyote is een kernonderdeel van de Wixárika-kosmologie; deze moet worden opgevat als religieus ritueelcomplex van een bestaande gemeenschap, niet als vrij beschikbaar motief.
Uit de bronnen blijkt duidelijk het ceremoniële vuur: bij de nachtelijke rituelen en bij de pelgrimstocht naar Wirikuta wordt het vuur als Tatewari gevoed en toegesproken; de sjamaan, de mara’akame, zingt tot hem. Voor de pelgrimstocht en tijdens de ceremonies worden aan het vuur offergaven gebracht, en de deelnemers reinigen zich in zijn licht. Het vuur mag tijdens de rituelen niet doven. Dit alles is levende praktijk van de Wixárika en wordt hier weergegeven volgens de etnografische documentatie.
Als Grootvader Vuur komt Tatewari overeen met verwante vuurgod-concepten van andere Noord-Mexicaanse volkeren; als heilig haard- en ceremonievuur staat hij dicht bij de Griekse Hestia en de Vedische Agni als bemiddelaar van offers. Binnen de Mexicaanse context ligt een vergelijking met Curicaueri voor de hand, de vuurgod van de Purépecha, wiens tempelvuren evenmin mochten doven.
Wat betekent Tatewari?
Onze Grootvader, het vuur; hij is de oudste godheid van de Huichol.
Waarom geldt Tatewari als eerste sjamaan?
Volgens de overlevering bracht hij de geneeskunst en bemiddelt hij tussen mensen en goden.
Wat heeft hij met peyote te maken?
Zijn vuur staat centraal in de peyote-pelgrimstocht naar Wirikuta, het heilige land van de Huichol; deze is deel van de levende Wixárika-religie.
Aanbevolen interne links:
Meer standaardwerken in het literatuuroverzicht.
Als Grootvader Vuur van de Huichol uit Mexico en als vuurgod van de Wixarika is Tatewari beide tegelijk: het oudste lid van de familie en de vlam waarbij hun ceremonies tot op heden samenkomen.
Tegen zijn inwerking noemt de cultuuroverstijgende overlevering deze beschermingsmiddelen:
Vergelijken in de beschermingskompas →Aanbevolen beschermingsmiddelen
Het eenvoudigste beschermingsmiddel van deze verzameling: 41 lagen fijngoud 999, platina, zilver en silicium, vervaardigd in Ruhla, Thüringen. Hoeft niet geactiveerd te worden, is aan geen enkele persoon gebonden en werkt in een straal van ongeveer 50 meter, ook wanneer hij niet gedragen wordt.
Verwante wezens

Lamia, kraambeddemon uit de Griekse traditie. Verleidster en kinderoofster – de duistere kant van...

Mánnu is de maangod van de Sami, metgezel van de nacht en religieuze grootheid van de voorchriste...

Apu Coropuna, de hoogste vulkaan van Peru en gindsberg van de zielen. Herkomst, de orakelcultus e...

Rakshasas zijn de klassieke demonengestalten uit de Indiase epen – vleesetend, nachtactief, gedaa...

Ereshkigal, vrouwe van de Mesopotamische onderwereld. Zuster van Ishtar, gemalin van Nergal: heer...

Diwata, de welwillende natuur- en bosgodheden van de Filipijnen. Herkomst uit het Sanskriet devat...