Het Toggeli is demon uit de alpiene traditie.
De alpdrukgeest die slapenden de adem beneemt. Als nachtmerrie van de Innerschweizer Alpen belichaamt het Toggeli de angst voor nachtelijke verstikking.
Het Toggeli is een nachtmerriegeest van de Innerschweizer Alpen die zich bij slapende mensen op de borst zet, tot hun adem stokt. In het Luzernse hier en daar ook Schrättli genoemd, behoort het tot de wijdverbreide familie van alp- en nachtmerriegeesten uit het Duitstalige gebied.
Verwant aan de meer algemene Alp, plaagt het Toggeli daarnaast ook het vee in de stal en verwart manen tot zogenoemde verwardvlechten. Zijn kernverspreidingsgebied ligt in het Luzernse en rond de Pilatus, met uitlopers naar andere delen van Midden-Zwitserland.
Type: Nachtelijke alpdrukgeest, plaagt ook het vee in de stal
Herkomst: mondeling overgeleverd, volkskundig sinds de 19e eeuw vastgelegd
Teksten: sagenverzamelingen van Lütolf en Rochholz, Schweizerisches Idiotikon
Periode: ’s nachts, vooral in slaapkamers en stallen
Verschijning: onzichtbare of schimmige drukgeest, hier en daar ook Schrättli genoemd
De volkskundige registratie vond in de 19e eeuw vooral plaats door Alois Lütolf en Ernst Ludwig Rochholz; het alp- en nachtmerriegeloof zelf is in het Duitstalige gebied sinds de middeleeuwen gedocumenteerd.
Het kernverspreidingsgebied ligt in Centraal-Zwitserland, vooral in het Luzernse en rond de Pilatus, met uitlopers naar andere delen van Midden-Zwitserland.
De sagenverzamelingen van Lütolf en Rochholz, evenals het Schweizerisches Idiotikon, documenteren de term als vast onderdeel van de Innerschweizer woordenschat, aangevuld met regionaal vertelonderzoek.
Benaming: Toggeli, ook geschreven als Toggel en in het Luzernse hier en daar Schrättli genoemd. Het Schweizerisches Idiotikon vermeldt de term als vast onderdeel van de Innerschweizer woordenschat.
Verschijning
Anders dan veel andere sagengestalten heeft het Toggeli in de overlevering nauwelijks een vaste uiterlijke vorm; het werkt vooral onzichtbaar of slechts schimmig in het donker. Zichtbare sporen van zijn werking zijn daarentegen nauwkeurig beschreven: verwarde, tot vlechten gedraaide paardenmanen, zogenoemde verwardvlechten of alpvlechten.
Werking
Het Toggeli zoekt mensen in hun slaap op en zet zich op hun borst, tot de adem stokt. In de stal plaagt het dieren en verwart hun manen. Getroffenen berichtten van een gevoel van verlamming, dat in verband kan worden gebracht met de tegenwoordig medisch bekende slaapverlamming, zonder dat de sage zelf deze verklaring kent.
De belangrijkste aspecten van de alpdrukgeest in één overzicht.
Innerschweizer verschijningsvorm van de wijdverspreide familie van alp- en nachtmariegeesten, gedocumenteerd sinds de 19e eeuw door Lütolf en Rochholz.
Slapende mensen die de adem wordt ontnomen, en vee in de stal waarvan de manen worden verward.
Onzichtbaar of schimmig, zonder vaste uiterlijke vorm; herkenbaar enkel aan de sporen van zijn werking, zoals verwarde manen.
Nachtelijke alpdruk bij mensen en plagen van het vee in de stal, beide uitdrukking van dezelfde drukgeest-voorstelling.
Omgekeerd voor het bed geplaatste schoenen, een met open lemmet geplaatst mes en een met de geslepen kant naar boven tegen de staldeur geleunde zeis.
Verwant aan de algemenere Alp, waarvan het zich als een regionaal in de Innerschweiz gewortelde eigen verschijningsvorm onderscheidt.
Het Toggeli, ook geschreven als Toggel en in delen van Luzern ook Schrättli genoemd, behoort tot de wijdverspreide familie van alp- en nachtmariegeesten van het Duitstalige gebied. De volkskundige registratie vond in de 19e eeuw vooral plaats door Alois Lütolf, die sagen uit Luzern, Uri, Schwyz, Unterwalden en Zug verzamelde, en door Ernst Ludwig Rochholz, wiens Schweizersagen aus dem Aargau verwante nachtmariefiguren documenteren.
In de overgeleverde versies treedt het Toggeli meestal op als een agressieve en boosaardige geest wiens oorsprong onduidelijk blijft; af en toe wordt het in verband gebracht met betoverde of overleden mensen, zonder dat er een eenduidig ontstaansverhaal is doorgezet. De late, pas in de 19e eeuw beginnende schriftelijke vastlegging betekent niet dat de voorstelling zelf jong is: geloof in alp en nachtmarie is in het gehele Duitstalige gebied al sinds de middeleeuwen aangetoond.
Het Toggeli is vandaag vooral regionaal bekend en werd onder meer gepresenteerd in de programmareeks Mysteriöse Schweiz van de Zwitserse televisie als voorbeeld van Innerschweizer nachtmariesagen. In de Märchenstiftung Schweiz zijn meerdere opgetekende versies te vinden, waaronder verhalen met de titel Mittel gegen das Toggeli. Buiten de Innerschweiz bleef de gestalte relatief weinig bekend.
Vanuit de religiewetenschap kan het Toggeli worden begrepen als een volkse verklaring voor slaapverlamming en algemenere nachtelijke benauwdheidstoestanden. Belangrijk is de afbakening: het Toggeli wordt beschouwd als een eigen, regionaal in de Innerschweiz gewortelde verschijningsvorm met een eigen naam en eigen verhaaldetails, en is niet zomaar gelijk te stellen met de algemenere Alp, ook al vormen beide dezelfde basisfamilie van nachtmariegeesten en delen ze dezelfde centrale werking, het zitten op de borst van slapenden. Evenzo dient het onderscheiden te worden van de Beiers-Oostenrijkse Drud, een zelfstandige gestalte binnen dezelfde ruimere nachtmarietraditie.
Tegen het Toggeli kende de overlevering meerdere concrete tegenmiddelen. Omgekeerd voor het bed geplaatste schoenen moesten de geest in de war brengen, zodat hij de weg naar de slaper niet kon vinden. Een met open lemmet in de wand of in het bed gestoken mes gold als een doeltreffend beschermingsmiddel, net als een met de dengel, de geslepen kant, naar boven tegen de staldeur geleunde zeis. Deze middelen delen het principe van de scherpe rand, die de onzichtbare indringer de toegang moest belemmeren.
Een nauwe overeenkomst is te vinden bij de Catalaanse Pesanta, een enorme zwarte hond die zich eveneens op de borst van slapenden zet en hun de adem ontneemt. Terwijl de Pesanta als zwarte hond een vaste diergestalte aanneemt, blijft het Toggeli in de meeste Innerschweizer versies bewust onbepaald. Binnen de Duitstalige nachtmariefamilie moet het Toggeli daarnaast worden afgebakend van de algemenere Alp en van de Drud: alle drie delen de centrale werking van nachtelijke borstdruk, maar elke gestalte blijft een eigen, regionaal gekleurde verschijningsvorm met een eigen naam.
Is het Toggeli hetzelfde als de Alp?
Beide behoren tot dezelfde basisfamilie van nachtmariegeesten en delen de centrale werking, het zitten op de borst van slapenden. Het Toggeli wordt echter beschouwd als een regionale, vooral in de Innerschweiz gewortelde eigen verschijningsvorm met een eigen naam en eigen verhaaldetails.
Wat helpt volgens de overlevering tegen het Toggeli?
Gangbaar waren omgekeerd voor het bed geplaatste schoenen, een met open lemmet geplaatst mes en een met de geslepen kant naar boven tegen de staldeur geleunde zeis. Al deze middelen hebben de scherpe rand gemeen, die de geest de toegang moest belemmeren.
Waarom zou het Toggeli paardenmanen verwarren?
Verknoopte manen, ’s ochtends aangetroffen, golden als zichtbaar bewijs van een nachtelijk bezoek van het Toggeli aan de stal. De verklaring bracht een onverklaarbaar, alledaags ongemak onder een bekende oorzaak.
Aanbevolen interne links:
Meer standaardwerken in het literatuurregister.
Ook bekend als toggeli alpdruk en nachtmarie zwitserse alpen, staat deze gestalte voor de Innerschweizer verschijningsvorm van een Europees patroon: de verklaring van nachtelijke benauwdheid door een gepersonifieerde drukgeest.
Tegen zijn inwerking noemt de cultuuroverstijgende overlevering deze beschermingsmiddelen:
Aanbevolen beschermingsmiddelen
Het eenvoudigste beschermingsmiddel van deze verzameling: 41 lagen fijngoud 999, platina, zilver en silicium, vervaardigd in Ruhla, Thüringen. Hoeft niet geactiveerd te worden, is aan geen enkele persoon gebonden en werkt in een straal van ongeveer 50 meter, ook wanneer hij niet gedragen wordt.
Verwante wezens

De Shiqq, de in de lengte gespleten woestijndemon van Arabië. Herkomst, de afgrenzing van de waar...

Gjenganger, de lijfelijke Wiedergänger van Scandinavië. Herkomst in de sagen, het ziekmakende Tot...

Dochter van Demeter, koningin van de onderwereld, granaatappel en Eleusinische Mysteriën. Symbool...

Sasabonsam, de behaarde bosonverlaat van de Akan in Ghana. Herkomst, de ijzeren tanden en haakvoe...

Bixia Yuanjun, de daoïstische godin van de heilige berg Tai Shan. Herkomst, de pelgrimscultus en ...

Achachila, de voorouder-berggeest van de Aymara. Herkomst, het despacho-offer en de religiewetens...