Η Muma Pădurii είναι πνεύμα της ρουμανικής παράδοσης.
Προστάτιδα του δάσους και φόβητρο παιδιών σε μία μορφή. Στο πρόσωπό της συνυπάρχουν η προστάτιδα και ο τρόμος του πρωτόγονου δάσους, σε μία και μόνη μορφή.
Η Muma Pădurii, η Μητέρα του Δάσους, είναι μια γριά, άσχημη δασική μάγισσα της ρουμανικής λαογραφίας, προστάτιδα του δάσους και των ζώων. Τρομάζει και χάνει τα παιδιά και στερεί την ηρεμία των ασθενών, αλλά επικαλείται επίσης ως κυρά των φυτών.
Σ’ αυτήν ενσαρκώνεται το πνεύμα της άγριας φύσης με τη μορφή μητέρας, με προχριστιανική καταγωγή. Όπως και στις Iele, στο πρόσωπό της συνδυάζονται σλαβικά, δακικά και ρωμαιολατινικά στρώματα της ρουμανικής λαογραφίας· συχνά συγκρίνεται με τη σλαβική Μπάμπα Γιάγκα.
Τύπος: Μητέρα του δάσους και κυρά των ζώων, αμφίσημο θηλυκό δασικό πνεύμα
Προέλευση: Ρουμανική λαϊκή μυθολογία με προχριστιανικές ρίζες
Κείμενα: ρουμανικές τυπικές συλλογές (Pamfile, Kernbach)
Χρονική περίοδος: προχριστιανικές ρίζες έως σήμερα
Εμφάνιση: γριά, άσχημη γυναίκα με απαίσιο πρόσωπο, αιχμηρά δόντια και νύχια
Η μορφή ανήκει στη ρουμανική λαϊκή μυθολογία και φέρει προχριστιανικές ρίζες· γραπτά είναι εντοπίσιμη στις λαογραφικές συλλογές.
Σε όλη τη Ρουμανία, ιδιαίτερα στην Τρανσυλβανία και τη Μολδαβία, όπου τα τελετουργικά γύρω από τη Μητέρα του Δάσους είναι πυκνότερα καταγεγραμμένα.
Μέτρια πηγαία κατάσταση, φτωχότερη απ’ ό,τι στους ρωμαϊκούς θεούς: αξιόπιστες είναι κυρίως οι ρουμανικές τυπικές συλλογές του Pamfile και του Kernbach.
Ρουμανικά: Muma Pădurii, κατά λέξη Μητέρα του Δάσους, από το muma, μητέρα, και το padure, δάσος. Το όνομα ονομάζει άμεσα τη φύση της μορφής: το πνεύμα της άγριας φύσης με μορφή μητέρας.
Εμφάνιση
Συνήθως είναι μια άσχημη, κακόβουλη ή παράφρων γριά στην καρδιά του πρωτόγονου δάσους, κατοικώντας σε μια καλύβα ή σε ένα γέρικο δέντρο, με παραμορφωμένο πρόσωπο, αιχμηρά δόντια και νύχια, που υπογραμμίζουν τη θηρευτική φύση της. Μπορεί να αλλάζει μορφή. Συμβολικά αντιπροσωπεύει την σκοτεινή, απρόβλεπτη και ταυτόχρονα προστατευτική πλευρά του δάσους.
Δράση
Η Muma Pădurii έχει διπλό πρόσωπο: Ως προστάτιδα φυλάσσει ζώα και φυτά, φτιάχνει φίλτρα, θεραπεύει τραυματισμένα ζώα και το δάσος, και κρατά μακριά τους εισβολείς, τρελαίνοντάς τους ή τρομάζοντάς τους. Ως απειλή επιτίθεται σε παιδιά, τα απαγάγει και τα υποδουλώνει, τα χάνει στο δάσος και στερεί την ηρεμία ασθενών και αϋπνων.
Οι σημαντικότερες πτυχές της Μητέρας του Δάσους με μια ματιά.
Ρουμανική μητέρα του δάσους με προχριστιανική καταγωγή, στην οποία συνδυάζονται σλαβικά, δακικά και ρωμαιολατινικά στρώματα της λαογραφίας.
Ζώα και φυτά του δάσους ως προστατευόμενα· παιδιά, ασθενείς και κοιμώμενοι ως αποδέκτες της απειλητικής πλευράς της.
Γριά, άσχημη γυναίκα με παραμορφωμένο πρόσωπο, αιχμηρά δόντια και νύχια, κατοικώντας σε μια καλύβα ή σε ένα γέρικο δέντρο, με ικανότητα μεταμόρφωσης.
Προστάτιδα του δάσους και θεραπεύτρια των ζώων του· ταυτόχρονα φόβητρο παιδιών, που απαγάγει, χάνει και στερεί την ηρεμία ασθενών.
Επικλήσεις για την προστασία άρρωστων παιδιών, το τελετουργικό επιστροφής του παιδιού στο δάσος, και προσφορές στα όρια του δάσους.
Η πλησιέστερη είναι η σλαβική Μπάμπα Γιάγκα· ο Λεσίι είναι το αρσενικό αντίστοιχο ως κύριος του δάσους.
Το όνομα Muma Pădurii σημαίνει κατά λέξη Μητέρα του Δάσους, από το muma, μητέρα, και το padure, δάσος. Ενσαρκώνει το πνεύμα της άγριας φύσης με μορφή μητέρας, με προχριστιανική καταγωγή, και συγκρίνεται συχνά με τη σλαβική Μπάμπα Γιάγκα.
Όπως και στις Iele, στο πρόσωπό της συνδυάζονται σλαβικά, δακικά και ρωμαιολατινικά στρώματα της ρουμανικής λαογραφίας. Αυτή η στρωμάτωση εξηγεί τη διπλή φύση της: η αρχαία κυρά της φύσης και της μετάβασης φαίνεται ακόμα να διαφαίνεται στη μάγισσα των παραμυθιών.
Η Muma Pădurii είναι μια σταθερή φιγούρα των ρουμανικών παραμυθιών και λαϊκών αφηγήσεων και ένα φόβητρο για να τρομάζουν τα παιδιά. Είναι εγκαθιδρυμένη στη ρουμανική λογοτεχνία και στην πρόσληψη της λαογραφίας, και σήμερα αποτελεί μοτίβο στη φαντασία και στον τρόμο.
Θρησκειολογικά, η Muma Pădurii είναι μητέρα του δάσους και κυρά των ζώων και των φυτών, ταυτόχρονα αμφίσημο θηλυκό δασικό πνεύμα και φόβητρο παιδιών, στο οποίο διαφαίνεται η ξεπεσμένη φιγούρα μιας αρχαίας κυράς της φύσης και της μετάβασης. Στην πηγαία κατάσταση εντάσσεται η διαπίστωση: η επιστημονική ειδική βιβλιογραφία είναι πιο φτωχή απ’ ό,τι για τους ρωμαϊκούς θεούς· αξιόπιστες είναι κυρίως οι ρουμανικές τυπικές συλλογές.
Καλά τεκμηριωμένες είναι οι επικλήσεις και οι μαγικές φόρμουλες, ιδιαίτερα για την προστασία και τη θεραπεία άρρωστων, ανήσυχων παιδιών, το τελετουργικό της επιστροφής του παιδιού στο δάσος, που είναι κεντρικό στα έθιμα της Τρανσυλβανίας και της Μολδαβίας, καθώς και προσφορές στα όρια του δάσους. Ταυτόχρονα επικαλείται θετικά ως κυρά των φυτών όταν συλλέγονται φαρμακευτικά φυτά: όποιος χρησιμοποιεί το δάσος, απευθύνεται στη μητέρα του.
Η Muma Pădurii αντιστοιχεί περισσότερο στη σλαβική Μπάμπα Γιάγκα, την παλιά δασική μάγισσα, και στον σλαβικό Λεσίι ως αρσενικό αντίστοιχο της μορφής του κυρίου του δάσους. Ανήκει στον θρησκειοϊστορικό τύπο της μητέρας του δάσους και κυράς των ζώων. Εντός της Ρουμανίας οι χορεύτριες Iele μοιράζονται μαζί της το δάσος, αλλά διαφέρουν θεμελιωδώς: όμορφα συλλογικά όντα εκείνες, η μεμονωμένη γριά μητέρα του δάσους αυτή.
Είναι η Muma Pădurii κακή ή καλή;
Και τα δύο: προστατεύει το δάσος, τα ζώα και τα φυτά, αλλά είναι επικίνδυνη για παιδιά και εισβολείς.
Πώς προστατεύονται τα παιδιά από αυτήν;
Με επικλήσεις, τελετουργικά προστασίας και το έθιμο της συμβολικής επιστροφής του παιδιού στο δάσος, το οποίο είναι κεντρικά καταγεγραμμένο στην Τρανσυλβανία και τη Μολδαβία.
Σχετίζεται με τη Μπάμπα Γιάγκα;
Ναι, συγκρίνεται συχνά με τη σλαβική Μπάμπα Γιάγκα και ανήκει, όπως εκείνη, στον τύπο της αρχαίας κυράς του δάσους.
Προτεινόμενοι εσωτερικοί σύνδεσμοι:
Περισσότερα βασικά έργα στο Βιβλιογραφικό ευρετήριο.
Ως Μητέρα του Δάσους και ρουμανική δασική μάγισσα ταυτόχρονα, η Muma Pădurii δείχνει τα δύο πρόσωπα της άγριας φύσης: την προσφέρουσα κυρά των ζώων και των φυτών, και τον τρόμο που κρατά τα παιδιά μακριά από το σκοτεινό δάσος.
Ενάντια στην επίδρασή του, η διαπολιτισμική παράδοση αναφέρει αυτά τα μέσα προστασίας:
Σύγκριση στην Πυξίδα προστασίας →Συνιστώμενα μέσα προστασίας
Το απλούστερο μέσο προστασίας αυτής της συλλογής: 41 στρώσεις από καθαρό χρυσό 999, πλατίνα, ασήμι και πυρίτιο, κατασκευασμένο στη Ρούλα της Θουριγγίας. Δεν χρειάζεται ενεργοποίηση, δεν είναι δεσμευμένο σε κανένα πρόσωπο και δρα σε ακτίνα περίπου 50 μέτρων, ακόμη και χωρίς να φοριέται.
Αγορά του προστατευτικού μενταγιόνΤο προστατευτικό μενταγιόν αναλυτικά
Σχετικά όντα

Η Παϊρίκα, η δελεαστική δαιμόνισσα της Αβέστα και προέλευση της Πέρι. Η προέλευση, η αλλαγή σημασ...

Η γραπτή παράδοση για τον Γαβριήλ εκτείνεται αρκετούς αιώνες πίσω στο παρελθόν, με μεγάλη πιθανότ...

Βατζραπάνι, Μποντισάτβα της δύναμης και φύλακας του κεραυνού. Ταντρική οπτικοποίηση, προστασία απ...

Pontianak, Langsuir, Toyol και Orang Bunian: ο μαλαισιακός κόσμος πνευμάτων εξηγημένος θρησκειολο...

Η γραπτή παράδοση για τον Αζραήλ ανάγεται αιώνες πίσω. Άγγελος του θανάτου στο Ισλάμ και τον Ιουδ...

Η Γιακσίνι (θηλυκός Γιάκσα) είναι μία από τις πιο αμφίσημες μορφές της ινδικής μυθολογίας. Ως πνε...