Charybdis, Yunan geleneğinin şeytanesidir.
Günde üç kez denizi her gemiyle birlikte yutup geri çıkarır. Girdabın yüzsüz gücü, Charybdis’in günde üç kez denizi her gemiyle birlikte yutmasına yol açar. Charybdis bu Yunan mitolojisinin deniz girdabı canavarı bileşik adını başlıkta zaten taşımaktadır. Bu portre, Charybdis’i Messina’nın yüzsüz girdabı olarak tanıtır ve bu figüre dair anlatıların genel çerçevesini kısaca özetler.
Charybdis, Yunan denizciler mitolojisinin girdap canavarıdır: günde üç kez denizi içine çeker ve geri fırlatır; karşısına çıkan her gemiyi mahveder. Karşı kayalıktaki Skylla ile birlikte Odysseia’nın en ünlü tehlike ikilisini oluşturur.
Charybdis bedensizdır: yüzü yok, uzuvları yok, yalnızca girdap ve bir incir ağacı belirteç olarak. Sonraki yazarlar onu Poseidon ile Gaia’nın kızı olarak tanımlar; kült belgeleri yoktur, yalnızca edebiyatta yaşar.
Tür: Bedensiz deniz girdabı şeytanesi
Köken: Poseidon ile Gaia’nın kızı
Metinler: Homeros, Thukydides, Vergilius, Ovidius
Dönem: M.Ö. 8./7. yüzyıldan Geç Antik Çağ’a
Görünüm: Bir incir ağacı altındaki girdap, Messina Boğazı
Odysseia’dan Geç Antik Çağ’a dek edebiyatta varlığını sürdürmüş; ancak hiçbir zaman bir kült oluşmamıştır.
Yunanistan; Antik Çağ’dan bu yana Messina Boğazı ile özdeşleştirilmiştir.
Homeros, Thukydides, Vergilius ve Ovidius’ta yoğun biçimde tanıklanmıştır; ancak tapınak ya da kurban belgesi bulunmamaktadır.
Ad: Homeros onu “ilahî Charybdis” olarak anar. Sonraki kaynaklar onu Poseidon ile Gaia’nın kızı olarak tanımlar.
Görünüm
Charybdis bedensizdır: yüzü yok, uzuvları yok; yalnızca girdap ve bir incir ağacı belirteç olarak. Görsel sanatta neredeyse hiç betimlenmiştir.
Etki
Günde üç kez suyu içine çeker ve geri fırlatır; girdabı uzaktaki gemileri bile yakalar. Sirenler’in aksine bir iradeye değil, yalnızca rotaya saldırır.
Girdap canavarına bir bakışta.
Homeros’un Odysseia’sı; ardından Thukydides, Apollonios, Vergilius, Ovidius.
Boğazın denizcileri, günde üç kez tehlike altında.
Görünmez girdap; tek belirteç bir incir ağacı.
Gemileri mürettebatıyla birlikte yutar; konumu kesinlikle belirlidir.
Akıllıca rota seçimi; son çare olarak incir ağacına tutunmak.
Yardımsever deniz tanrısı Glaukos‘un aksine hiçbir iyiliği yoktur.
En eski kaynak Odysseia’nın on ikinci şarkısıdır: Kirke, Odysseus’u Skylla ile Charybdis’in karşılıklı bulunduğu boğaz konusunda uyarır. Odysseus buradan iki kez geçer: ilkinde Skylla’nın yanından sıkışarak altı yoldaşını kaybeder; gemi battıktan sonra girdaba sürüklenir, incir ağacına tutunur ve Charybdis’in direği ile omurgayı geri tükürüğü ana dek bekler.
Sonraki yazarlar onu Poseidon ile Gaia’nın kızı olarak tanımlar. Thukydides Messina Boğazı’nı sahne olarak konumlandırır; Vergilius, Aeneas’ın oradan dolaşmasını anlatır.
“Skylla ile Charybdis arasında” deyimi Latince edebiyattan bu yana atasözü niteliği kazanmıştır. Messina Boğazı’nda gerçekten gel-git akıntıları bulunmaktadır; antik çağın kürekli gemileri için tehlikeliydi, günümüzde ise zararsızdır.
Din tarihi açısından Charybdis, mit ile kült arasındaki farkı açıkça ortaya koymaktadır: tapınak ya da kurban belgesi tümüyle yoktur; yalnızca edebî bir korku figürü olarak kalmıştır. Bugün bir yengeç cinsi onun adını taşımaktadır.
Girdabın kendisine karşı gelenekte hiçbir muska ya da büyü formülü bilinmez; yalnızca denizcilik becerisi geçerlidir: Kirke, tüm gemiyi kaybetmemek için Skylla’nın yanından yakın seyredilmesini öğütler. Son çare incir ağacına tutunmaktı.
Genel yolculuk için denizciler muska taşır, kutsal suyla arınır ve tuza güvenirdi; Apollonios ise Argonautlar’ın ilahî koruyucu eşlik talep etmesini anlatır.
Neden “Skylla ile Charybdis arasında” denir?
Boğazdaki her rota değişikliği bir tehlikeden diğerine yol açtığından bu ikili, Messina Boğazı’nın akıntılarına gerçekten dayanan iki kötü arasındaki seçimin simgesi haline gelmiştir.
Kaynakçada yer alan diğer başvuru eserleri: Kaynakça.
Skylla ile Charybdis arasında kalmak deyimini kullananlar, farkında olmadan antik denizciliğin en ünlü tehlike noktasına gönderme yapmaktadır. Belleeklerde Charybdis, Odysseia’nın on ikinci şarkısındaki sahneyle yaşamaya devam eder: yüzü olmayan bir girdap; ona karşı yalnızca rota seçimi işe yarardı, büyü değil.
Bu varlığın etkisine karşı kültürlerarası gelenek şu koruma araçlarını belirtir:
Koruma Pusulasında karşılaştır →Önerilen Koruma Araçları
Bu koleksiyonun en yalın koruma aracı: Ruhla/Thüringen'de üretilmiş, 999 ayar saf altın, platin, gümüş ve silisyumdan oluşan 41 katmanlı kolye. Etkinleştirilmesi gerekmez, belirli bir kişiye bağlı değildir ve taşınmasa dahi yaklaşık 50 metre çevresinde etkili olur.
İlgili Varlıklar

Holla, aynı zamanda Frau Holle: hava, bereket ve öte dünya üzerinde hâkim germen ana tanrıçası. K...

Aïsha Qandisha, Fas halk dininin baştan çıkarıcı Djinniyası. Kökeni, Hamadsha kültü ve din biliml...

Shango, Yoruba'nın gök gürültüsü, şimşek ve ateş Orisha'sı. Kökeni, çift balta ve gök taşları ile...

Sasabonsam, Akan geleneğinin tüylü orman canavarı: demir dişleri, kanca ayakları, cadı ittifakı v...

Leanan Sidhe, İrlandalı şairlerin peri sevgilisi: yaşam gücü karşılığında ilham. Halk inancı, Yea...

Hananim, Kore şamanizmine göre en yüce gök tanrısıdır; evrenin yaratıcısı olarak Hristiyanlıkta d...