Ο Αμπού Φανούς είναι πνεύμα της αραβικής παράδοσης.
Ο πατέρας του φαναριού, το φως που παρασύρει μακριά από τον δρόμο. Το πλανώμενο φως των αμμόλοφων συνδέεται με τον μύθο του Αμπού Φανούς στην αραβική παράδοση.
Ο Αμπού Φανούς, ο πατέρας του φαναριού, είναι ένα πλανόφωτο της αραβικής ερήμου: ένα φωτεινό φαινόμενο χωρίς σώμα, που περιπλανιέται τη νύχτα πάνω από την έρημο και παρασύρει τους ταξιδιώτες μακριά από τη διαδρομή, ώσπου να χαθούν.
Το κέντρο βάρους του βρίσκεται στον Κόλπο και στην ενδοχώρα της Αραβίας, και παραμένει έως σήμερα ζωντανή προφορική αφήγηση της ερήμου. Δεν υπάρχει όμως πίσω του μια λόγια παράδοση: η τεκμηρίωση είναι περιορισμένη και κυρίως δημοφιλής, γεγονός που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την ταξινόμηση.
Τύπος: Ον πλανόφωτου και δελεασμού, κατατάσσεται στα τζιν
Προέλευση: Σύγχρονη λαϊκή δοξασία της ερήμου στον Κόλπο και στην ενδοχώρα της Αραβίας
Κείμενα: καμία κλασική μαρτυρία, προφορική αφηγηματική παράδοση και δημοφιλείς συλλογές
Χρονική περίοδος: ζωντανή σύγχρονη λαογραφία
Εμφάνιση: πλανώμενο φως ή φωτεινή σφαίρα, χωρίς σώμα
Σύγχρονη λαϊκή δοξασία της ερήμου: όχι κλασική μεσαιωνική κειμενική βάση, αλλά προφορική αφήγηση έως τις μέρες μας.
Κόλπος και ενδοχώρα της Αραβίας: η Ανατολική Επαρχία της Σαουδικής Αραβίας, το Νατζντ και η Ρουμπ αλ Χάλι, καθώς και το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ και το Ομάν.
Περιορισμένη και κυρίως δημοφιλής: αφηγήσεις, τύπος και μέσα κοινωνικής δικτύωσης αντί για επιστημονική τεκμηρίωση· ως πλαίσιο χρησιμεύουν τα βασικά έργα αναφοράς για τον κόσμο των τζιν.
Αραβικά: Αμπού Φανούς, πατέρας του φαναριού, από το fanus, φανάρι. Δευτερεύοντα ονόματα είναι ο Αμπού Σιράτζ, πατέρας της λάμπας, και ο Αμπού Νουαϊρά, πατέρας της φλογίτσας. Όλα τα τρία ονόματα δηλώνουν το ίδιο πράγμα: το απατηλό φως στο σκοτάδι.
Εμφάνιση
Ο Αμπού Φανούς δεν έχει σώμα. Είναι ένα φωτεινό φαινόμενο, μια σφαίρα ή ένα φως που περιπλανιέται απρόβλεπτα πάνω από την έρημο τη νύχτα ή τα ξημερώματα.
Δράση
Ο Αμπού Φανούς είναι κλασικός τύπος πλανόφωτου και δελεαστικού όντος: παρασύρει τους ταξιδιώτες μακριά από τη διαδρομή, βαθύτερα στην έρημο, και έπειτα εξαφανίζεται, με αποτέλεσμα τα θύματα να χάνονται και να πεθαίνουν.
Το φως της ερήμου και οι παγίδες του με μια ματιά.
Ζωντανή λαογραφία της ερήμου στον Κόλπο και στην ενδοχώρα της Αραβίας· ταξινομικά κατατάσσεται στα τζιν, εν μέρει ως υποείδος του γκουλ.
Νυχτερινοί ταξιδιώτες στην έρημο: όποιος ακολουθήσει το φως χάνει τη διαδρομή και χάνεται στην απεραντοσύνη.
Μια φωτεινή σφαίρα ή ένα πλανώμενο φως χωρίς σώμα, που κινείται τη νύχτα ή τα ξημερώματα, απρόβλεπτο σε κατεύθυνση και ρυθμό.
Δελεασμός και παραπλάνηση: παρασύρει τους ταξιδιώτες μακριά από τη διαδρομή και εξαφανίζεται, ενώ οι παραπλανημένοι απομένουν μόνοι.
Να μην ακολουθείτε το φως και να μην το πλησιάζετε· αντ’ αυτού να απαγγέλλεται ο Στίχος του Θρόνου ή το κάλεσμα προς προσευχή, γενική ισλαμική αποτροπή χωρίς ίδιο τελετουργικό.
Το ευρωπαϊκό πλανερό φως, το αυστραλιανό φως Μιν-Μιν και τα φώτα του Μάρφα· στον κόσμο των τζίνι κατατάσσεται εν μέρει ως υποείδος του Γκουλ.
Το όνομα σημαίνει «Πατέρας του Φαναριού», από το fanus, φανάρι· δίπλα του υπάρχουν οι δευτερεύουσες ονομασίες Αμπού Σιράτζ, «Πατέρας της Λάμπας», και Αμπού Νουαϊρά, «Πατέρας της Φλογίτσας». Το κέντρο βάρους του βρίσκεται στον Κόλπο και στην εσωτερική Αραβία: στην Ανατολική Επαρχία της Σαουδικής Αραβίας, στο Νατζντ και στη Ρουμπ αλ-Χάλι, καθώς και στο Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ και το Ομάν.
Η μορφή στηρίζεται όχι σε βιβλία αλλά στη ζωντανή προφορική αφήγηση της ερήμου έως σήμερα. Ακριβώς σε αυτό έγκειται ο χαρακτήρας της: ο Αμπού Φανούς είναι η τοπική προσωποποίηση ενός πραγματικά βιωμένου φαινομένου της ερήμου, όχι ένα ον με κλασικό γενεαλογικό δέντρο.
Ο Αμπού Φανούς είναι πολύ σύγχρονος και δημοφιλής: εμφανίζεται σε πίνακες ζωγραφικής, σε ένα βιντεοπαιχνίδι και σε πολυάριθμες αφηγήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Θρησκειολογικά ο Αμπού Φανούς είναι ένα ον πλανερού φωτός της λαογραφίας της ερήμου. Τρεις διευκρινίσεις είναι απαραίτητες: Η κατάσταση των πηγών είναι περιορισμένη και κυρίως λαϊκή, βασισμένη στο διαδίκτυο, όχι επιστημονική. Το φαινόμενο του πλανερού φωτός της ερήμου είναι πραγματικό και τοπικά διαδεδομένο, ενώ η συγκεκριμένη προσωποποίηση παραμένει λαϊκή και τοπική. Και δεν θα πρέπει να αναχθεί σε σταθερό ον του κανόνα.
Η προφορική συμβουλή είναι απλή: μην ακολουθείτε το φως και μην πλησιάζετε σε αυτό. Αντ’ αυτού, ο ταξιδιώτης οφείλει να απαγγείλει τον στίχο του Θρόνου ή το κάλεσμα της προσευχής, μια πρακτική που νομιμοποιείται μέσω ενός λόγου του Προφήτη σχετικά με τα όντα Γκουλ. Πρόκειται λοιπόν για τη γενική ισλαμική αποτροπή, όχι για ξεχωριστό τελετουργικό· η καλύτερη προστασία από τον Πατέρα του Φαναριού παραμένει η πειθαρχία να παραμείνει κανείς στη διαδρομή.
Ο Αμπού Φανούς είναι ένας καθαρός τύπος πλανερού φωτός και σχετίζεται έτσι με το ευρωπαϊκό πλανερό φως, το αυστραλιανό φως Μιν-Μιν και τα φώτα του Μάρφα. Ταξινομικά η λαογραφία του Κόλπου τον κατατάσσει στους Τζίνι, εν μέρει ως υποείδος του Γκουλ. Στον αραβικό κόσμο της ερήμου βρίσκονται δίπλα του ο Χατίφ ως φωνή χωρίς σώμα, ο ανεμοστρόβιλος Ζαούμπα’α και ο Γκαντάρ.
Τι είναι ο Abu Fanous;
Ένα ερημικό ιλλισιόν (θα ο πη) της λαογραφίας του Κόλπου: ένα φως χωρίς σώμα που περιπλανιέται τη νύχτα στην έρημο και παρασύρει τους ταξιδιώτες από τη διαδρομή τους, μέχρι να χαθούν.
Πώς προστατεύεται κανείς;
Δεν ακολουθεί το φως και δεν το πλησιάζει, αλλά απαγγέλλει τον Στίχο του Θρόνου ή το κάλεσμα της προσευχής. Δεν υπάρχει ιδιαίτερο τελετουργικό κατά του Abu Fanous.
Είναι καλά τεκμηριωμένος;
Όχι. Οι πηγές είναι λιγοστές και κυρίως λαϊκές, βασισμένες σε προφορική αφήγηση και μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όχι σε επιστημονική τεκμηρίωση.
Προτεινόμενοι εσωτερικοί σύνδεσμοι:
Περισσότερα βασικά έργα στο Βιβλιογραφικό ευρετήριο.
Ως ερημικό ιλλισιόν, ο Πατέρας του Φαναρίου είναι ένα νέο πρόσωπο για μια παλιά εμπειρία: το φως τη νύχτα, που καλύτερα να μην ακολουθεί κανείς, συνεχίζει να διηγείται στον Κόλπο μέχρι σήμερα.
Ενάντια στην επίδρασή του, η διαπολιτισμική παράδοση αναφέρει αυτά τα μέσα προστασίας:
Σύγκριση στην Πυξίδα προστασίας →Συνιστώμενα μέσα προστασίας
Το απλούστερο μέσο προστασίας αυτής της συλλογής: 41 στρώσεις από καθαρό χρυσό 999, πλατίνα, ασήμι και πυρίτιο, κατασκευασμένο στη Ρούλα της Θουριγγίας. Δεν χρειάζεται ενεργοποίηση, δεν είναι δεσμευμένο σε κανένα πρόσωπο και δρα σε ακτίνα περίπου 50 μέτρων, ακόμη και χωρίς να φοριέται.
Αγορά του προστατευτικού μενταγιόνΤο προστατευτικό μενταγιόν αναλυτικά
Σχετικά όντα

Η θρησκεία των Ινουίτ στο iWell Guard: αρκτικές παραδόσεις με τη Σέντνα, τους Tornit, τον Angakku...

Peklenc, η σλοβενική μορφή του κάτω κόσμου και της φωτιάς. Προέλευση, η ταξινόμηση ως ψευδοθεότητ...

Άμμιτ – «η Καταβροχθίστρια» – είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές της αιγυπτιακής αντίλη...

Barbegazi: μικρό ον χιονιού των γαλλο-ελβετικών Άλπεων με υπερμεγέθη πόδια. Προέλευση, κατάσταση ...

Η Πέστα, η νορβηγική ενσάρκωση της πανούκλας. Η προέλευση, η τσουγκράνα και η σκούπα ως σημάδια ζ...

Προστασία κατωφλιού ως αρχή προστασίας: γιατί ασφαλίζονταν το κατώφλι, τα παράθυρα και η είσοδος ...