Вукодлак е демон од јужнословенското предание.
Пола вукодлак, пола вампир: ноќе го задушува добитокот. Централно во преданието е заличената граница меѓу вукот и вампирот.
Вукодлак е вукодлак-вампирскиот немртовец на јужнословенскиот Балкан, распространет во Србија, Црна Гора, Босна, Хрватска, Далмација и Словенија. Поимот варира според регионот меѓу изворниот вукодлак и враќачкиот, крвјо-надуен леш од вампирскиот фолклор.
Ноќе го задушува и растргнува добитокот и ги мачи живите; во својата вампирска форма исто така одземa крв и животна сила. Од неговото име произлегува грчкиот збор Врколакас (Vrykolakas), директен јазичен доказ за досегот на јужнословенската претстава.
Тип: Вукодлак-вампирски немртовец на Балканот
Потекло: Јужнословенско народно верување за повратници и вукодлаци
Текстови: Речникот на Караџиќ од 1818 година, како и студиите на Перковски, Барбер и Самерс
Период: јужнословенско предание, јазично многу старо, дефинирано кај Караџиќ
Изглед: во зависност од регионот, вукодлак или враќачки, крвјо-надуен леш
Преданието е јужнословенско и јазично многу старо; цврста форма добило преку дефиницијата на Вук Караџиќ во раниот 19 век.
Србија, Црна Гора, Босна, Хрватска, Далмација и Словенија: целото јужнословенско јазично подрачје на Балканот.
Добра: Речникот на Караџиќ од 1818 година, како и студиите на Перковски, Барбер и Самерс.
Прасловенски: vьlko-dlakь составен од vьlkъ, вук, и dlaka, козина или животинска коса, буквално значи во вучја кожа. Српската и хрватската форма е вукодлак, словенечката волкодлак; изворното значење е вукодлак-човек, но во фолклорот на Хрватска, Црна Гора, Србија и Босна се поместило кон вампир.
Изглед
Вукодлак има двојна природа зависно од регионот: волчја форма како вукодлак или надуен, крвјо-натопен повратник. Тој ги воплотува во јужнословенското мислење неразделените стравови од вукодлак и вампир во една единствена фигура.
Дејство
Вукодлак го задушува и растргнува добитокот, ги мачи и убива живите; во вампирската форма одземa крв и животна сила. Активен е ноќе и се движи од двор до двор.
Најважните аспекти на вукодлак-вампирот на прв поглед.
Јужнословенско народно верување за повратници и вукодлаци, застапено во Србија, Црна Гора, Босна, Хрватска, Далмација и Словенија.
Добиток и живи луѓе: Вукодлак задушува животни во сталата и на пасиштето и ноќе ги мачи луѓето во домовите.
Волчја форма како вукодлак или надуен, крвјо-натопен леш, зависно која интерпретација доминира во регионот.
Двојна закана: како вукодлак растргнува добиток, а како вампир одземa крв и животна сила на луѓето.
Ексхумација, набивање со глог, обезглавување и изгорување на срцето или лешот при основано сомневање.
Од западнословенскиот Упиор (Upiór) го разликува тесната врска со вукодлакот наместо со чистата вампирска форма; и двете потекнуваат од истото словенско верување во немртовци.
Името е етимолошки јасно: прасловенскиот vьlko-dlakь се состои од vьlkъ, вук, и dlaka, козина или животинска коса, и буквално значи во вучја кожа. Српската и хрватската форма е вукодлак, словенечката волкодлак, а изворното значење е недвосмислено вукодлак-човек. Во фолклорот на Хрватска, Црна Гора, Србија и Босна, сепак, значењето се поместило кон вампир, така што еден и истиот збор означува два страва.
Вук Караџиќ го дефинирал вукодлакот во раниот 19 век не како човек-волк, туку како крвјо-надуен леш кој излегува од гробот за да го задуши добитокот и да ги мачи живите. Од ова име, исто така, произлегува грчкиот збор Врколакас (Vrykolakas), јазичен доказ за колку далеку се распространила јужнословенската претстава.
Преку Вук Караџиќ и балканскиот бран на вампиризам, вукодлакот станал дел од западната слика за вампирот; во набројувањето на Џерард за Стокер тој е споменат како Vrkolak. Во модерната јужнословенска култура, во фантастиката и во серии, тој е присутен како вукодлак-фигура.
Во религиозонаучна смисла, вукодлакот е примерен пример дека вербата во вукодлаци и вампири во јужнословенскиот простор историски не биле одделни категории, туку заедничка претстава за опасниот, насилно умрениот покојник. Зборот е постар од самите словенски народи и потврдува длабочината на оваа претстава.
Потврдени со извори се ексхумацијата и набивањето со глог, кое особено се претпочитало во Србија, како и обезглавувањето, вадењето и изгорувањето на срцето и изгорувањето на целото тело; ако лешот при ексхумацијата се покажел надуен и крвав, тоа се сметало за доказ. И правилното погребување требало однапред да го спречи враќањето.
Во словенското народно верување воопшто, како заштита од немртовци и вукодлаци служеле уште лук, гранки од оскоруша на вратата и во сталата, како и студено железо.
Вукодлак е директниот именски извор на грчкиот Врколакас (Vrykolakas) и јужнословенскиот пандан на Стригои (Strigoi), Мороја (Moroi) и Приколичи (Pricolici), како и на полскиот Упиор (Upiór). Спојот на вукодлак и вампир го дели со романскиот Приколич; во германско-скандинавската рамка е споредлив со Находецот (Nachzehrer) и Ѓенгангер (Gjenganger).
Дали вукодлакот е вукодлак или вампир?
Двете, во зависност од регионот: поимот варира меѓу изворниот вукодлак-човек и вампирот од јужнословенскиот фолклор.
Каква е врската со Врколакасот?
Грчкиот збор Врколакас потекнува директно од словенскиот вукодлак.
Како се заштитуваш од него?
Со набивање со глог, обезглавување, изгорување на срцето, лук и со правилно погребување.
Повеќе стандардни дела во библиографијата.
Како јужнословенски върколак и балкански вампир во една иста фигура, Вуколак (Vukodlak) покажува колку блиску се двата страва: неговото име го дало зборот на грчкиот Врколак (Vrykolakas), а неговиот ноќен зафат бил насочен подеднакво кон добитокот и кон луѓето.
Against its influence, cross-cultural tradition names these protective means:
Recommended protective means
The simplest protective means in this collection: 41 layers of fine gold 999, platinum, silver and silicon, manufactured in Ruhla, Thuringia. It requires no activation, is bound to no person, and is effective within a radius of around 50 meters, even without being worn.
Related Beings

Тир е германскиот бог на војната и на редот на заклетвата, еднорак според митот за Фенрир. Руната...

Peklenc, словенечкиот подземен и огнен лик. Потекло, класификацијата како псевдобожество и религи...

Мослеуте и мосвајбхен: мали шумски духови од германското народно предание, гонети од Дивиот ловец...

Шанго, орисата на Јоруба за гром, светкавица и оган. Потекло, дупли секири и громовни камења, и р...

Сзелатя, татко на ветровите и крал на ветровите во унгарската народна вера. Потекло, дупката на в...

Пехар Гјалпо, пророчко суштество и заштитник на државата од манастирот Нечунг. Од времето на Падм...