Умм ал-Дувайс е демонка од арапската традиција.
Мирисната убавица која нелојалните мажи ги мами кон смрт.
Умм ал-Дувайс е искушувачка женска џинија од фолклорот на Заливот: неверојатно убава жена со опоен мирис, која нелојалните или грешните мажи ги мами ноќе во пустината, ги искушува и ги убива.
Денес таа е најпознатата женска џинија во емиратскиот фолклор, но како класична средновековна фигура не е потврдена. Таа е современ локален облик на прастар мотив, оној на искушувачката која ноќта го прави опасен.
Тип: Искушувачка женска џинија (Джинија)
Потекло: Современо народно верување во земјите од Заливот
Текстови: нема класични потврди, документирана пред сè кај Леблинг
Период: современ фолклор на Заливот сè до денес
Изглед: убава жена со опоен мирис, ослино стапало и рацете во вид на срп
Претежно современо народно верување во земјите од Заливот; недостасува класично средновековно сведоштво, но мотивот зад неа е древен.
Земјите од Заливот, со посебен фокус во Обединетите Арапски Емирати; во Катар постои варијанта наречена Умм Ганан.
Средства: документирана пред сè кај Леблинг, покрај тоа во печатот, збирките хорор-приказни и кратките филмови на популарната култура на Заливот.
Арапски: Умм ал-Дувайс, толкувано како мајка на малиот срп, според сечилото на оружјето; но ова толкување не е лингвистички потврдено. Катарска варијанта се нарекува Умм Ганан.
Изглед
Умм ал-Дувайс се јавува како прекрасна млада жена, често со долга гарвановоцрна коса, како залутана патничка. Нејзиниот главен мамец е опоен мирис на оуд и жасмин. Под облеката крие животински обележја, најчесто ослино стапало, а рацете и се остри како срп.
Дејство
Таа ги мами мажите, особено нелојалните, грешните или тие што talкаат ноќе, на осамени патеки, ги искушува и ги убива. Се јавува сама и ноќе.
Обележјата на мирисната искушувачка на прв поглед.
Современ фолклор на Заливот: најпознатата женска џинија во Емиратите, локален облик на прастар мотив на искушувачки.
Нелојални, грешни или мажи што ноќе талкаат: легендата е насочена директно кон тие што ноќе не смислуваат ништо добро.
Прекрасна млада жена со гарвановоцрна коса и мирис на оуд и жасмин; скриени под нив ослино стапало и рацете во вид на срп.
Искушување и убивање на осамени патеки ноќе; нејзиниот опоен мирис е мамката, а раката во вид на срп е оружјето.
Рецитирање на Куранот и сеќавање на Бога, но пред сè превенција: избегнување на нелојалност и ноќно талкање.
Обликот кој се менува, Сиʼлат, е нејзин најблизок класичен роднина, покрај Гула; типолошки, тие се ноќни демонки во стилот на Лилит.
Името се толкува како мајка на малиот срп, според сечилото на оружјето, но ова толкување не е лингвистички потврдено; во Катар оваа фигура се вика и Умм Ганан. Таа е претежно современо народно верување во земјите од Заливот и денес најпознатата женска џинија во емиратскиот фолклор.
Како класична средновековна фигура, пак, не е потврдена. Тоа не ја прави помалку интересна, туку напротив: Умм ал-Дувайс покажува како прастар мотив, смртоносната искушувачка на ноќта, во денешницата добива конкретен локален облик со свој сопствен потпис, мирисот на оуд и жасмин и раката-срп.
Умм ал-Дувайс е трајно вкоренета во современата популарна култура на Заливот, во печатот, збирките хорор-приказни и кратките филмови; поновите преиначувања ја претставуваат како погрешно разбрана трагична фигура.
Од религиско-историска гледна точка таа е примерен случај на морално функционализиран фолклор, демонката-искушувачка како социјален механизам на контрола. Три појаснувања се потребни: сметањето на неа за древна класична џинска фигура е грешка, бидејќи е претежно современа. Нејзиниот потпис од Заливот, мирисот на оуд и раката-срп, конкретно вкоренуваат прастар мотив. И толкувањето на името е несигурно.
Заштитата од Умм ал-Дувайс е само делумно апотропејска, преку рецитирање на Куранот и сеќавање на Бога. Пред сè, таа е превентивно-морална: избегнување на нелојалност и ноќно талкање. Кој останува дома ноќе и е верен на своjата жена, нема од што да се плаши од таа џинија. Легендата на овој начин самата е социјален заштитен механизам, кој го поткрепува посакуваното однесување со стравот од раката-срп.
Најблискиот класичен роднина е Сиʼлат, женската џинија што ги менува обликот, покрај Гула од кругот на Гулот. Типолошки, покрај нив стојат ноќните демонки во стилот на Лилит и не-арапските искушувачки, како типолошки, а не генеалошки врски. Во Магреб, нејзин најблизок паралел е Аиша Кандиша, друга искушувачка со скриено животинско обележје.
Што е Умм ал-Дувайс?
Искушувачка женска џинија од фолклорот на Заливот, која нелојалните или грешните мажи ги мами ноќе во пустината, ги искушува и ги убива.
По што се препознава?
По нејзиниот опоен мирис на оуд и жасмин, ослиното стапало скриено под облеката и рацете остри како срп.
Дали е класична фигура?
Не. Таа е претежно современо народно верување на Заливот и локален облик на древен мотив; недостасува класично средновековно сведоштво.
Препорачани внатрешни линкови:
Повеќе стандардни дела во Библиографијата.
Како џин од Заливот и заводлива демонка, Ум ал-Дувајс (Umm al-Duwais) е најново лице на еден многу стар страв: убавината што чека ноќе покрај патот и чиј мирис е подобро да не се следи.
Against its influence, cross-cultural tradition names these protective means:
Compare in the Protection Compass →Recommended protective means
The simplest protective means in this collection: 41 layers of fine gold 999, platinum, silver and silicon, manufactured in Ruhla, Thuringia. It requires no activation, is bound to no person, and is effective within a radius of around 50 meters, even without being worn.
Related Beings

Yee Naaldlooshii, злобниот хамелеон на магиите на Дине. Потекло, забраната и религиолошкото толку...

Тонту, финскиот домашен дух и духот на сауната. Потекло, бонтонот во сауната и религиоведското то...

Богови на индигените народи на Северна Америка: Вакан Танка (Лакота), Манито (Алгонкин), Авонавил...

Онгон, предметното живеалиште на дух-заштитник кај народите на Сибир и Монголија: потекло, форма ...

Амитабха, трансцендентен Буда на Чистата земја Сукхавати, е централна фигура на источноазиските ш...

Богињата сонце на Аринa била највисоката женска државна божица на Хетитите. Религиско-научна анал...